Lex Gabinia

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije

Lex Gabinia je bio zakon koji je godine 67. pne. donijela Rimska Republika na prijedlog tribuna Aula Gabinija, po kome je dobio ime. Njime je političar i vojskovođa Gnej Pompej Veliki dobio izvanredne i u dotadašnjoj rimskoj historiji nezapamćene ovlasti kako bi suzbio sve akutniji problem piraterije. Zakon je donesen nedugo nakon što su pirati na prepad zauzeli i opljačkali Ostiju, glavnu rimsku luku i bazu rimske konzularne flote. Pompeju je tim zakonom na tri godine dana komanda nad svim rimskim pomorskim snagama, ali i kopnenim snagama koje su se nalazile 50 milja od mediteranske obale. S obzirom da je većina rimskih snaga bila stacionirana nedaleko od obale, Pompej je de facto postao vrhovni komandant cijele rimske vojske. Pompej je, također, uz regrutaciju okupio i snage koje su brojale 500 ratnih brodova, 120.000 pješaka i 5.000 konjanika.

Optimatski Senat se suprotstavljao zakonu, ali ga je Gabinije uspio progurati u skupštini gdje su dominirali plebejci među kojima je Pompej uživao popularnost. Pompej je ubrzo opravdao očekivanja - podijelivši Mediteran na sektore i odredivši posebne eskadre za operacije čišćenja, uspio je likvidirati glavna piratska uporišta, uključivši i dotada stalno problematičnu Kilikiju.

Pompejev uspjeh je omogućio da se godinu dana kasnije u zakonu Lex Manillia isti model primijeni i na rimske snage na Istoku koje su godinama vodile iscrpljujući rat protiv Mitridata. Oba su zakona, pak, imala dalekosežne posljedice po Rimsku Republiku, s obzirom da su značajno oslabile moć Senata, a ojačale moć vojnih komandanata u provincijama, a što će na kraju dovesti i do građanskog rata.

V. također[uredi - уреди | uredi izvor]

Eksterni linkovi[uredi - уреди | uredi izvor]