La mariée était en noir

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa La Mariée était en noir)
Idi na navigaciju Idi na pretragu
La mariée était en noir

originalni poster
Režija François Truffaut
Producent Marcel Berbert
Oscar Lewenstein
Scenario François Truffaut
Jean-Louis Richard
Predložak The Bride Wore Black autor:
William Irish
Uloge Jeanne Moreau
Michel Bouquet
Jean-Claude Brialy
Claude Rich
Charles Denner
Michael Lonsdale
Serge Rousseau
Muzika Bernard Herrmann
Antonio Vivaldi
Fotografija Raoul Coutard
Montaža Claudine Bouché
Studio Les Films du Carrosse
Dino de Laurentiis Cinematografica
Distribucija United Artists
Datum(i) premijere
17. april 1968 (1968-04-17)
Trajanje 107 min.
Zemlja  Francuska
 Italija
Jezik francuski
Budžet 747.000 $[1]
Bruto prihod 9,6 mil. $[2]

La mariée était en noir (sh. Mlada je bila u crnini) je francusko-italijanski triler film snimljen 1968. godine u režiji Françoisa Truffauta. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana američkog pisca Cornella Woolricha (objavljenog pod pseudonimom William Irish). Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Jeanne Moreau, je žena čiji je zaručnik bilo brutalno ubijen hicem iz puške. Radnja prikazuje kako preuzima novi identitet, pronalazi petoricu ljudi odgovornih za smrt te ih jednog po jednog likvidira, ne birajući sredstva, koja uključuju i zavođenje žrtava.

La mariée je nastala nedugo nakon što je Truffaut napravio seriju znamenitih intervjua sa slavnim režiserom Alfredom Hitchcockom te se često tumači kao Truffautov najeksplicitniji homage svom uzoru. Osim što je kao predložak uzet roman autora čiji su predlošci bili služili za Hitchockove filmove, muziku je komponirao Bernard Herrmann, također poznat kao jedan od Hitchcockovih "kućnih" autora.

Nakon premijer je La mariée izuzetno loše dočekana od kritičara (i Truffautovih nekadašnjih kolega) u njegovoj rodnoj Francuskoj; sam Truffaut je kasnije priznao da mu se film nimalo ne sviđa, te je to često tumačio svojim nesnalažanjem s bojom (iako je ranije imao uspjeha sa filmom Fahrenheit 451. Kasnije je direktor fotografije Raoul Coulard tvrdio da se tokom snimanja stalno svađao sa Truffautom, te je zbog toga u pojedinim scenama Moreau de facto preuzela režiju. Usprkos svega toga i usprkos loših kritika, La mariée je postigao veliki komercijalni uspjeh, a kasnije su mu prema njemu i kritičari stekli daleko blagonakloniji stav.

La mariée je godine 1976. poslužio kao inspiracija za bollywoodski film Nagin. Ponekad se navodi da je lik Nevjeste u Tarantinovom diptihu Kill Bill inspiriran protagonisticom La mariée, mada je sam Tarantino tvrdio da nikada nije gledao Truffautov film.


Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

[3]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Tino Balio, United Artists: The Company That Changed the Film Industry, University of Wisconsin Press, 1987 p. 282
  2. http://www.jpbox-office.com/fichfilm.php?id=14057
  3. Allen, Don. Finally Truffaut. New York: Beaufort Books. 1985. ISBN 0-8253-0335-4. OCLC 12613514. pp. 228-229.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]