Prijeđi na sadržaj

Kylie Minogue

Izvor: Wikipedija
Kylie Minogue
Minogue 2025. godine
Lični podaci
Puno imeKylie Ann Minogue
Datum rođenja28. maja 1968. (1968-05-28) (dob: 58)
Mjesto rođenjaMelbourne, Victoria, Australija
Zanimanjepjevačica, tekstopiskinja, glumica
PorodicaDannii Minogue (sestra)
Muzički rad
Period aktivnosti1979–danas
ŽanrPop, dance-pop, disco
InstrumentVokali
Diskografska kućaPWL (1987–1992)
Mushroom (1987–danas)
Deconstruction (1994–1998)
Parlophone (1999–2016)
EMI (1999–2008)
Capitol (2002–2008)
BMG (2017–danas)
Ostalo
Službene stranicewww.kylie.com
Potpis

Kylie Ann Minogue (Melbourne, Victoria, Australija, 28. maja 1968.), takođe poznatija jednostavno kao Kylie, je australijska pjevačica, tekstopiskinja i glumica. Minogue je najprodavanija australijska umjetnica svih vremena, sa preko 80 miliona prodatih ploča širom svijeta. Postala je poznata pojavljujući se u australijskoj sapunici Neighbours, u kojoj je glumila dvije godine. Od tada je započela karijeru kao muzička umjetnica krajem 1980-ih, što joj je donelo veliki uspjeh i uglavnom pozitivne kritike kod publike. Kroz njenu karijeru Minogue je dobila nekoliko počasnih imena od evropske štampe kao što su „Princess of Pop“ („Princeza Popa“) ili „Goddess of Pop“ („Boginja Popa“). Iako je rođena i odgojena u Melbourneu u Australiji, Minogue je živjela i radila u Ujedinjenom Kraljevstvu od 1990-ih, ali se vratila da živi u Melbourneu 2022. godine.

Minogue je 1987. godine potpisala ugovor sa kućom PWL sa kojom je izdala svoj prvi studijski album Kylie. Pod ovom kućom objavila je četiri bubblegum pop i dance-pop studijska albuma. Do ranih 1990-ih, Minogue je objavila nekoliko singlova koji su stigli do Top 10 u Australiji i Velikoj Britaniji. Preuzevši više kreativne kontrole nad svojom glazbom, Minogue je potpisala ugovor sa kućom Deconstruction Records, gdje je 1994. godine izdala album Kylie Minogue i 1997. godine album Impossible Princess, oba dobivši odlične kritike. Vraćajući se poznatijoj dance muzici, Minogue je potpisala ugovor sa kućom Parlophone, gdje je izdala album Light Years i singl „Spinning Around“ 2000. godine. Sljedeći album Fever iz 2001. godine je bio uspjeh u mnogim državama, uključujući i Sjedinjene Države, i postao njen najprodavaniji album do sada. Vodeći singl „Can't Get You Out of My Head“ postao je jedan od najuspješnijih singlova 2000-ih, prodavši se u više od pet miliona kopija. Sa svojim albumom Disco iz 2020. godine, Minogue je postala prva umjetnica čiji je album dostigao prvo mjesto u Velikoj Britaniji u pet uzastopnih decenija, od 1980-ih do 2020-ih.

Minogue je tokom svoje karijere dobila nekoliko nagrada i nominacija, uključujući dvije Grammy nagrade, četiri Brit Awards nagrade i nekoliko ARIA Music Awards nagrada. Takođe je dobila neke počasti i priznanja. Godine 2008. Minogue je dodijeljena titula oficira Ordena Britanske imperije za doprinos u muzici. Iste godine francuska vlada joj je dodijelila titula viteza francuskog Ordena umjetnosti i književnosti i književnosti zbog doprinosa u francuskoj kulturi. Godine 2011. Minogue je dobila počasnu titulu „Doktor Zdravstvenih Nauka“ na Univerzitetu Anglia Ruskin zbog svog truda u podizanju svijesti o raku dojke. Iste godine na 25. godišnjici dodjele muzičkih nagrada ARIA, uvrštena je u Dvoranu slavnih. Godine 2019. Minogue je dodijeljena titula oficira Ordena Australije povodom Dana Australije.

Biografija

[uredi | uredi kod]

1968–1986: Rani život i početak karijere

[uredi | uredi kod]

Kylie Ann Minogue rođena je 28. maja 1968. godine u Melbourneu u Australiji.[1] Njen otac, Ronald Charles Minogue, Australijanac je irskog porekla, dok je majka Carol Ann Jones poreklom iz Walesa.[2] Neposredno prije Minoguenog rođenja, Ron je dobio posao računovođe koji je radio narednih nekoliko godina, dok je Carol radila kao profesionalna plesačica.[3] Minogue je najstarije od troje dece, njen mlađi brat, Brendan Minogue, radi kao snimatelj vijesti u Australiji, a njena mlađa sestra, Dannii Minogue, je takođe pjevačica i televizijska ličnost.[4] Porodica se često selila u različita predgrađa Melbournea kako bi mogli pokriti životne troškove, što je Minogue palo teško u djetinjstvu. Uslijed nedovoljnih primanja, Ron je radio kao računovođa u porodičnoj auto-firmi dok je Carol radila kao konobarica u obližnjoj bolnici.[3] Nakon premještaja u predgrađe Surrey Hills u Melbourneu, Minogue je kratko vrijeme išla u Studfield osnovnu školu, prije nego što se premjestila u školu Camberwell. Zatim je išla u istoimenu srednju školu.[5] Tokom školskog života, Minogue je bilo teško pronaći prijatelje.[6] Diplomu srednje škole dobila je uz položene predmete umjetnost, grafika i engleski jezik.[7] Minogueova je sebe opisala kao osobu prosečne inteligencije i skromnog uspjeha u školi.[7]

Minogue se počela pojavljivati kroz male uloge poput onih u sapunicama The Sullivans 1979. godine i Skyways 1980. godine.[4] Godine 1985. dobila je jednu od glavnih uloga u televizijskoj seriji The Henderson Kids.[8] Minogueova je napravila pauzu od škole kako bi snimala. Iako njena majka nije bila zadovoljna ovim, Minogue je smatrala da je morala da se osamostali kako bi se mogla probiti u filmskoj i muzičkoj industriji.[9] Odlučivši da krene putem muzičke karijere, Minogue je snimila demo kasetu za producente nedjeljnog muzičkog programa Young Talent Time,[10] u kojoj je Dannii učestvovala kao redovni izvođač.[11] Minogue je prvi put pjevala na televiziji u emisiji 1985. godine, ali nije pozvana da se pridruži glumačkoj postavi. Minogue je glumila Charlene Mitchell, školarka koja je postala mehaničarka u garaži u sapunici Neighbours 1986. godine.[5] Predstava je postigla popularnost u Velikoj Britaniji, a ljubavna priča između njenog lika i lika kojeg je glumio Jason Donovan doživjela je vrhunac u epizodi vjenčanja 1987. godine, koju je pratilo 20 miliona britanskih gledalaca.[12] Minogueova je bila prva osoba koja je osvojila četiri Logie nagrade u jednoj godini, a bila je i najmlađi nosilac nagrade „Gold Logie“ za titulu „Najpopularnija Televizijska Izvođačica“, na osnovu glasova publike.

1987–1992: Prve godine u pjevačkoj karijeri

[uredi | uredi kod]

Na dobrotvornom koncertu australijskog fudbalskog kluba Fitzroy Football Club, Minogue je izvela pjesme „I Got You Babe“ kao duet i „The Loco-Motion“ kao bis.[13] Potonja je kasnije aranžirana i snimljena kao demo, preimenovana u „Locomotion“. Nakon toga, Minogue je potpisala ugovor sa izdavačkom kućom Mushroom Records početkom 1987. godine na osnovu svoje popularnosti u Neighbours.[14] „Locomotion“ je objavljena kao njen debitantski singl u Australiji i bio je sedam nedjelja na prvom mjestu na australijskoj listi singlova. Pjesma je postala najprodavaniji singl decenije u Australiji.[15] Zahvaljujući uspjehu singla, Minogue je u septembru 1987. otputovala u London da radi sa produkcijskim triom Stock Aitken Waterman. Slabo su poznavali rad Minogue i potpuno su zaboravili na njen dolazak. Kao rezultat toga, napisali su „I Should Be So Lucky“ dok je ona čekala ispred studija. Pjesma je napisana i snimljena za manje od 40 minuta. Pjesma je dostigla prvo mjesto u Australiji, Finskoj, Njemačkoj, Hong Kongu, Izraelu, Švajcarskoj i Velikoj Britaniji.[16] Minogue je osvojila dve uzastopne nagrade ARIA u kategoriji „Najprodavaniji Singl Godine“, a sljedeće godine je dobila nagradu u kategoriji „Posebna Dostignuća“. Minogueov prvi studijski album Kylie objavljen je u julu 1988. Album je kolekcija dance-pop melodija i proveo je više od godinu dana na britanskoj listi albuma, uključujući nekoliko nedjelja na prvom mjestu. Album je takođe dostigao drugo mjesto u Australiji. Postao je to najprodavaniji album 1980-ih godina ženskog izvođača.[17] Album je dobio zlatni sertifikat u Sjedinjenim Državama, gdje je singl „The Loco-Motion“ dospeo do trećeg mjesta na listi Billboard Hot 100.[18] Drugi singl „Got to Be Certain“ bio je njen treći uzastopni singl koji je došao na prvo mjesto na australijskoj listi singlova. Krajem iste godine, Minogue je napustila sapunicu Neighbours kako bi se posvetila muzičkoj karijeri.

Njen drugi studijski album Enjoy Yourself objavljen je u oktobru 1989. i uključivao je singlove „Hand on Your Heart“ i „Tears on My Pillow“, od kojih su oba dostigla prvo mjesto u Velikoj Britaniji.[19] Prvi singl „Hand on Your Heart” takođe je dostigao četvrto mjesto u Australiji. Album je dostigao prvo mjesto u Velikoj Britaniji i deveto mjesto u Australiji. Drugi singl „Wouldn't Change a Thing“ dostigao je šesto mjesto u Australiji i drugo mjesto u Velikoj Britaniji.[19] Treći singl „Never Too Late“ dostigao je četvrto mjesto u Velikoj Britaniji, ali nije uspio da dođe do Top 10 u Australiji. Četvrti i posljednji singl „Tears on My Pillow” takođe je dostigao Top 20 u Australiji. Kako se album nije dobro prodavao u Sjevernoj Americi, njena američka kuća Geffen Records prekinula je saradnju.[20] Na istom albumu, Minogue je sa Jasonom Donovanom uradila pjesmu „Especially for You“ koja je bila na prvom mjestu u Velikoj Britaniji i drugom mjestu u Australiji. Pjesma je takođe uključena u sjevernoameričku verziju albuma. U cilju promocije albuma, Minogue je krenula u prvu turneju pod nazivom Enjoy Yourself Tour u februaru 1990. kroz Evropu, Aziju i Australiju. U decembru 1989. Minogue izašao je njen debitantski film The Delinquents. Iako je film primio osrednje kritike, postao je veoma popularan među publikom. U Velikoj Britaniji je zaradio preko 200 000 funti, dok je u Australiji bio četvrti najprofitabilniji film 1989. godine, odnosno prvi najprofitabilniji film 1990. godine.

Treći studijski album Rhythm of Love objavljen je u novembru 1990. i kritičari su ga opisali kao „zreliji“ od njenih prethodnih albuma.[21] Iako nije imao isti komercijalni uspjeh, dostigao je deseto mjesto u Australiji i deveto mjesto u Velikoj Britaniji.[22][19] Prvi singl „Better the Devil You Know“ dostigao je četvrto mjesto u Australiji i drugo mjesto u Velikoj Britaniji.[19] Drugi singl „Step Back in Time“ dostigao je peto mjesto u Australiji i četvrto mjesto u Velikoj Britaniji.[19] Treći singl „What Do I Have to Do“ dostigao je šesto mjesto u Velikoj Britaniji,[19] ali nije uspio da dođe do Top 10 u Australiji. Četvrti i posljednji singl „Shocked“ dostigao je sedmo mjesto u Australiji i šesto mjesto u Velikoj Britaniji.[19] Pored novog albuma, ljubavna veza sa vodećim pjevačem grupe INXS Michaelom Hutchenceom, smatrala se dijelom njene nove ličnosti. Snimanje spota za „Better the Devil You Know“ bio je prvi put da se Minogue „osjetila kao dio stvaralačkog procesa“. U vezi sa tim izjavila je: „Nisam bila glavna ali moj glas se čuo, našla sam put da prikažem svoje gledište na kreativan način“.[23] U cilju promocije albuma, Minogue je započela turneju pod nazivom Rhythm of Love Tour u februaru 1991. u Australiji i Aziji.

Njen četvrti studijski album Let's Go to It objavljen je u oktobru 1991. i dostigao je u Top 20 u Velikoj Britaniji i Australiji. To je njen prvi album koji nije dostigao Top 10 ni u jednoj od te dvije zemlje.[19] Prvi singl sa albuma „Word Is Out“ postao je njen prvi singl koji je propustio Top 10 u Velikoj Britaniji.[19] Drugi singl „If You Were with Me Now“ bio je na četvrtom mjestu u Velikoj Britaniji, ali nije ušao u Top 20 u Australiji.[19] Treći singl „Give Me Just a Little More Time“ bio je na drugom mjestu u Velikoj Britaniji te godine, ali nije ušao u Top 20 u Australiji. Četvrti i posljednji singl „Finer Feelings“ nije dostigao Top 10 u Velikoj Britaniji. U oktobru 1991. Minogue je krenula na Let's Get to It Tour turneju po Evropi u okviru promocije albuma. Što se tiče ovog perioda, kasnije je izrazila mišljenje da su je Stock, Aitken i Waterman ugušili, rekavši: „Bila sam poprilično lutka u njihovim rukama u početku. Nisam mogla da sama gledam ni levo ni desno od produkcijske kuće“.[24] Prva kompilacija Greatest Hits objavljena je u augustu 1992. Album je dostigao prvo mjesto u Velikoj Britaniji[19] i treće mjesto u Australiji. Prvi singl „What Kind of Fool (Heard of That Before)“ ušao je u Top 20 u Australiji i Velikoj Britaniji.[19] Drugi singl, obrada pjesme „Celebration“ od Kool & the Gang, ušao je u Top 20 u Velikoj Britaniji.[19]

1993–1998: Kylie Minogue i Impossible Princess

[uredi | uredi kod]

Pjevanje Minogue pod produkcijskom kućom Deconstruction Records označilo je novu fazu u njenoj karijeri.[20] Njen peti studijski album pod nazivom Kylie Minogue, objavljen je u septembru 1994. i označio je razlaz sa pređašnjim stilom, na šta je i kritika reagovala uz pohvale za njene vokalne sposobnosti i kvalitet produkcije.[25] Album su uradili producenti dance muzike Brothers in Rhythm, Dave Seaman i Steve Anderson, koji su ujedno uradili i „Finer Feelings“, njen posljednji singl sa pređašnjom kućom PWL. Album je dostigao treće mjesto u Australiji i četvrto mjesto u Velikoj Britaniji. Prvi singl „Confide in Me“ ostao je četiri nedjelje na prvom mjestu na australijskoj listi singlova, dok je u Velikoj Britaniji bio na drugom mjestu.[19] Drugi singl pod nazivom „Put Yourself in My Place“ dostigao je listu Top 20 pjesama u Velikoj Britaniji i Australiji. Spot za pjesmu je u velikoj meri inspirisan filmom Barbarella iz 1968. godine, odajući počast njegovom glavnom liku kojeg glumi Jane Fonda. Treći singl „Where Is the Feeling?“ takođe je ušao u Top 20 u Velikoj Britaniji, ali ne u Australiji.

Kada se radi o medijskom eksponiranju, Minogue se u ovom periodu pojavila i kao gostujuća uloga u epizodi britanske komedije The Vicar of Dibley, kao i na naslovnici australijskog magazina Who Magazine na listi „30 Najljepših Ljudi Sveta“, što joj je otvorilo vrata za ulogu u filmu Street Fighter sa Jean-Claudeom Van Dammeom iz 1994. godine.[26] Film je imao osrednji komercijalni uspjeh, sa oko 70 miliona dolara zarade u SAD, ali nije bio dobro primljen od strane kritičara.[26] The Washington Post je okarakterisao njenu glumu rečima „najgora glumica na engleskom govornom području“.[27] Naredne godine ušla je u saradnju sa muzičarem Nickom Caveom, iz čega se izrodila pjesma „Where the Wild Roses Grow“. Cave je izrazio interesovanje da sarađuje sa Minogue otkako je čuo „Better the Devil You Know“, jer je album imao, kako je rekao „najsirovije i najtužnije stihove u svetu pop muzike“.[28] Muzički spot za njihovu pjesmu bio je inspirisan slikom Ofelija Johna Everetta Millaisa, u kome Minogue ima ulogu preminule devojke koja pluta u bari, dok joj zmija gamiže po telu. Singl je privukao veliku pažnju u Evropi gdje je ušao u Top 10 u nekoliko zemalja, u Australiji došao do drugog mjesta,[29] dok u Velikoj Britaniji nije uspio dospjeti u Top 10 listu. Pjesma je osvojila nagradu ARIA u kategorijama „Najbolja Pjesma Godine“ i „Najbolja Pop Pjesma“. Gostujući na koncertima Nicka Cavea, Minogue je svoju pjesmu „I Should Be So Lucky“ pretvorila u poeziju, recitujući je na njegovom koncertu u Royal Albert Hallu.[30]

Sve do 1997. godine Minogue je bila u vezi sa francuskim fotografom Stéphaneom Sendaouiem, koji ju je podsticao da radi na svojoj kreativnosti.[31] Inspirisana zajedničkim poštovanjem za japansku kulturu, zajedno su napravili vizuelnu kombinaciju „gejša i manga superheroina“ za šesti studijski album Impossible Princess kao i za spot „GBI: German Bold Italic“ za muzičku kolaboraciju sa Towom Tei.[32] Inspiraciju je nalazila u muzici umjetnika poput škotske pjevačice Shirley Manson i američke rock grupe Garbage, islandske pjevačice Björk i irske rock grupe U2, kao i japanskim pop muzičarima Pizzicato Five i Towom Tei.[33] Kolaboracije na albumu uključile su i Jamesa Deana Bradfielda i Seana Moorea iz rock grupe Manic Street Preachers. Impossible Princess je dobio negativne kritike po objavljivanju 1997. godine, ali bi u retrospektivnim kritikama bio naveden kao njen „najličniji“ i „najbolji“ rad. Album je dostigao četvrto mjesto u Australiji i deseto mjesto u Velikoj Britaniji. Prvi singl „Some Kind of Bliss“ nije ušao u Top 20 ni u Velikoj Britaniji ni u njenoj domovini, dok drugi singl „Did It Again“ jeste. Treći singl „Breathe“ takođe nije ušao u Top 20 u Australiji, ali jeste u Velikoj Britaniji.

Nakon što je priznala sebi da je bježala od toga kako su drugi videli njen početak karijere, Minogue je prokomentarisala da je za ovaj album bila spremna da „zaboravi bolnu kritiku“ i „prihvatiti prošlost i iskoristiti je“.[30] Muzički spot za „Did It Again“ dao je omaž njenim ranim inkarnacijama.[34] Što se tiče Velike Britanije, gdje je album preimenovan u Kylie Minogue zbog smrti princeze Diane, ovaj album prodao je najmanji broj kopija u njenoj karijeri. U Australiji je album bio uspješan i ostao je 35 nedjelja na listi albuma.[35] U junu 1998. Minogue je krenula na turneju pod nazivom Intimate and Live Tour kroz Veliku Britaniju i Australiju koja se produžila zbog velike potražnje.[36] Pored turneje, nastupila je uživo i na Sidnejski gej i lezbijskom Mardi Gras karnevalu,[36] ceremonijalnom otvaranju kazina u Melbourneu,[37] na događaju sidnejskoj Fox Studiosu 1999. godine, gdje je izvela „Diamonds Are a Girl's Best Friend“ od Marilyn Monroe, kao i na božićnom koncertu u Diliju, u Istočnom Timoru.

1999–2003: Light Years, Fever i Body Language

[uredi | uredi kod]
Minogue nastupa na ceremoniji otvaranja Letnjih paraolimpijskih igara 2000. godine u Sydneyju.

Godine 1999. Minogue je izvela duet sa grupom Pet Shop Boys pod nazivom „In Denial“ na njihovom albumu Nightlife. U aprilu 1999. godine, Minogue je potpisala ugovor sa izdavačkom kućom Parlophone.[38] Njen sedmi studijski album Light Years, objavljen je u septembru 2000. Kao komercijalni uspjeh, postao je Minoguein prvi album koji je izbio na prvo mjesto u rodnoj Australiji, kao drugo mjesto u Velikoj Britaniji.[39] Prvi singl „Spinning Around“ dostigao je prvo mjesto u Velikoj Britaniji i Australiji.[40] U spotu Minogueova se pojavljue u zlatnom kratkom šortsu, što se ispostavilo kao njen „zaštitni znak“.[41] Drugi singl „On a Night Like This“ dostigao je prvo mjesto u Australiji i drugo mjesto u Velikoj Britaniji. Duet sa Robbiejem Williamsom „Kids“, objavljen je kao treći singl i dostigao je drugo mjesto u Velikoj Britaniji i Top 20 u Australiji. Četvrti singl „Please Stay“ dostigao je deseto mjesto u Velikoj Britaniji i Top 20 u Australiji. Minogueova je pjevala na ceremoniji zatvaranja Olimpijskih igara 2000. godine i na ceremoniji otvaranja Paraolimpijskih igara.[42] Njena izvedba pjesme ABBA „Dancing Queen“ izabrana je kao jedan od najupečatljivijih nastupa na završnim ceremonijama. Naredne godine, Minogueova je krenula po Evropi i Australiji na turneju nazvanu On a Night Like This Tour.

U oktobru 2001. Minogueova je predstavila svoj osmi studijski album Fever. Prvi singl „Can't Get You Out of My Head“, koji je bio pušten mjesec dana prije albuma, dostigao je prvo mjesto u preko 40 država, prodavši se u više od pet miliona kopija,[43] i tako postavši njen najuspešniji singl do danas. Album je bio na prvom mjestu u Australiji, Velikoj Britaniji, Irskoj, Njemačkoj, na kraju ostvarivši globalnu prodaju od preko šest miliona kopija.[44] Topao prijem albuma doveo je do njegove distribucije u Sjedinjenim Državama u februaru 2002. od strane izdavačke kuće Capitol Records.[45][46] Album dostigao je treće mjesto na listi Billboard 200, što je njen najbolji uspjeh u zemlji.[47] Drugi singl „In Your Eyes“ dostigao je prvo mjesto u Australiji i treće mjesto u Velikoj Britaniji. Treći singl „Love at First Sight“ dostigao je treće mjesto u Australiji, drugo mjesto u Velikoj Britaniji i prvo mjesto na listi Dance Club Songs. Četvrti i posljednji singl „Come into My World“ dostigao je četvrto mjesto u Australiji i osmo mjesto u Velikoj Britaniji. U okviru promocije albuma u aprilu 2002. Minogue je krenula na turneju KylieFever2002 kroz Evropu i Australiju. Iste godine dobila je četiri ARIA nagrade uključujući nagradu u kategoriji „Najprodavaniji Singl“ i „Singl Godine“ za „Can't Get You Out of My Head“.[48] Osvojila je svoju prvu nagradu Brit Awards u kategorijama „Najbolja Međunarodna Solo Ženska Umjetnica“ i „Najbolji Međunarodni Album“ za Fever.[49]

Godine 2003. Minogue je prvi put bila nominovana za Grammy nagradu u kategoriji „Najbolji Dance Snimak“ za „Love at First Sight”, nakon čega je osvojila nagradu ali za „Come into My World” naredne godine. To je bio prvi put da je australijski muzičar pobedio u velikoj kategoriji od 1983. godine.[50] U novembru 2003. objavljen je Minoguein deveti studijski album pod nazivom Body Language, koji je pratio poseban koncert na koji se mogao doći samo po pozivnici, pod nazivom Money Can't Buy u Hammersmith Apollo u Londonu. Album je doneo disco stil u opuštenom tonu inspirisan umjetnicima iz 1980-ih, poput Scritti Politti, The Human League, Adam and the Ants, kao i Princeom, utapajući njihove stilove sa elementima hip hopa. Album je dostigao drugo mjesto u Australiji i šesto mjesto u Velikoj Britaniji.[19] Prodaja albuma je bila manja nego što je očekivano nakon uspjeha Fever,[44][45] mada je prvi singl „Slow” dostigao je prvo mjesto u Velikoj Britaniji i Australiji.[19][51] Drugi singl „Red Blooded Woman”, dostigao je četvrto mjesto u Australiji i peto mjesto u Velikoj Britaniji.[19] Treći i posljednji singl „Chocolate“ dostigao je šesto mjesto u Velikoj Britaniji[19] i Top 20 u Australiji. Što se tiče SAD, „Slow“ je bio na prvom mjestu na listi Dance Club Songs,[52] a kasnije bio je i nominovan za Grammy nagradu u kategorij za „Najbolji Dance Snimak”. Body Language je u prvoj nedjelji ostvario prodaju od 43 000 kopija, dok je u drugoj nedjelji prodaja značajno pala. Pozivni koncert je zatim objavljen na video albumu u julu 2004. pod nazivom Body Language Live.

2004–2009: Ultimate Kylie, Showgirl i X

[uredi | uredi kod]
Minogue nastupa na Showgirl turneji u aprilu 2005.

U novembru 2004. godine, Minogue je objavila svoju drugu kompilaciju pod nazivom Ultimate Kylie. Album je dostigao četvrto mjesto u Velikoj Britaniji i peto mjesto u Australiji. Prvi singl „I Believe in You“ dostigao je šesto mjesto u Australiji, drugo mjesto u Velikoj Britaniji i treće mjesto na listi Dance Club Songs.[52] Drugi singl „Giving You Up“ dostigao je šesto mjesto u Velikoj Britaniji i osmo mjesto u Australiji. „I Believe in You“ je kasnije bila nominovan za dodjelu Grammy nagrada 2006. godine u kategoriji „Najbolji Dance Snimak“. U martu 2005. godine, Minogue je krenula na turneju pod nazivom Showgirl: The Greatest Hits Tour. Posle nastupa u Evropi, uputila se u Melbourne, gdje joj je dijagnostikovan rak dojke, zbog čega je morala otkazati turneju.[53] U maju iste godine, podvrgnuta je operaciji, a ubrzo potom i hemoterapiji.[54] U decembru 2005. godine, Minogue je objavila svoju izvedbu pjesme „Over the Rainbow“ sa turneje kao digitalni singl. U januaru 2006. godine, objavljeno je da je završila hemoterapiju i da je bolest izliječena. Tokom perioda oporavka napisala je knjigu za djecu The Showgirl Princess, koja je objavljena u oktobru 2006. godine, a sljedećeg mjeseca je izašao i njen parfem Darling.[55] Linija je kasnije proširena kao toaletna voda koja je uključivala Pink Sparkle, Couture i Inverse.[56] Sljedećeg mjeseca, Minogue je nastavila svoju posljednju prekinutu turneju pod izmijenjenim nazivom Showgirl: The Homecoming Tour. Njene plesačke rutine su izmijenjene kako bi bile u skladu sa njenim zdravstvenim stanjem. Ovo je značilo sporije promjene kostima i duže pauze između odeljaka ne bi li sačuvala snagu.[57] Mediji su izvještavali da su Minogueove izvedbe bile snažne, a The Sydney Morning Herald je koncert opisao kao „ekstravaganca“ i „ništa manje od trijumfa“.[58]

U novembru 2007. godine, Minogue je objavila svoj deseti studijski album pod nazivom X.[59] Na ovom albumu sa stilom elektronske muzike, učestvovali su Guy Chambers, Cathy Dennis i Calvin Harris.[59] Album je dostigao prvo mjesto u Australiji, četvrto mjesto u Velikoj Britaniji i četvrto mjesto na listi Dance/Electronic Albums. Prvi singl „2 Hearts“ je takođe dostigao je prvo mjesto u Australiji i četvrto mjesto u Velikoj Britaniji. X je u početku imao osrednju prodaju u Velikoj Britaniji, da bi se komercijalni uspjeh vremenom poboljšao.[60] Drugi singl „Wow“ dostigao je peto mjesto u Velikoj Britaniji, ali nije uspio ući u Top 10 u Australiji. Treći singl „In My Arms“ dostigao je deseto mjesto u Velikoj Britaniji. „All I See“ je objavljena kao četvrti singl i dostigao je treće mjesto na listi Dance Club Songs. „The One“ je objavljena kao peti i posljednji singl sa albuma. U Sjedinjenim Državama je album bio nominovan za dodjelu Grammy nagrada 2009. godine u kategoriji „Najbolji Elektronski/Dance Album“. U okviru promocije albuma Minogue se našla i u dokumentarnom filmu White Diamond nakon što je počela sa povratničkom turnejom.[61] Nastupila je i u televizijskom programu The Kylie Show, koji je bio spoj njenih izvedbi i humorističnih skečeva.[62] U decembru 2007. godine, Minogue je glumila i u televizijskoj seriji Doctor Who u specijalnoj, božićnoj epizodi „Voyage of the Damned“ u ulozi Astrid Peth. Epizodu je pratilo više od 13 miliona gledalaca, što je bila najgledanija epizoda serije od 1979. godine.

U maju 2008. godine, Minogue se upustila u svoju do tada najskuplju turneju pod nazivom KylieX2008 kroz Evropu, čija je produkcija koštala 10 miliona funti.[63] Turneja je naširoko hvaljena sa dobrim profitom. Nakon toga uslijedila je dodjela francuskog Ordena umjetnosti i književnosti u rangu viteza.[64] U julu 2008. godine, Princ od Walesa joj je dodijelio oficira Ordena Britanske imperije.[65] Takođe je osvojila nagradu za „Najbolju Međunarodnu Solo Žensku Umjetnicu“ na dodjeli nagrada Brit Awards 2008. godine. U septembru iste godine debitovala je u regionu Bliskog istoka gdje je nastupila kao vodeći izvođač na otvaranju ekskluzivnog hotela Atlantis The Palm u Dubaiju.[66] Nakon niza ovih događa, nastavila je turnejom KylieX2008 u Južnoj Americi, Aziji i Australiji. Turneja je prošla 21 državu, prodavši karte u vrednosti od više od 70 miliona dolara, što se smatralo komercijalnim uspjehom.[67] Minogue je vodila nagrade Brit Awards 2009. godine sa Jamesom Cordenom i Matthewom Horneom.[68] U drugoj polovini godine krenula je na svoju prvu sjevernoameričku turneju pod nazivom For You, for Me Tour.[67]

2010–2012: Aphrodite i The Abey Road Sessions

[uredi | uredi kod]
Minogue nastupa na svojoj turneji Aphrodite: Les Folies Tour u junu 2011.

U julu 2010. Minogue je objavila svoj jedanaesti studijski album Aphrodite.[69] Album je uključivao nove tekstopisce i producente, uključujući Stuarta Pricea kao izvršnog producenta, koji je takođe doprineo pisanju pjesama zajedno sa Minogueovom, Calvinom Harrisom, Jakeom Shearsom, Nerinom Pallotom, Pascalom Gabrielom, Lucasom Seconom, Timom Rice-Oxleyjem i Kishom Mauveom. Album je dobio pozitivne kritike većine muzičkih kritičara, pohvalivši Minogueov izbor saradnika i producenata. Aphrodite je stigla do drugog mjesta u Australiji i prvog mjesta u Velikoj Britaniji, tačno 22 godine nakon njenog prvog hita koji je stigao do prvog mjesta u zemlji.[70] Prvi singl albuma „All the Lovers” dosegao je treće mjesto u Velikoj Britaniji i Top 20 u Australiji, iako su sljedeći singlovi bili mnogo manje uspješni. Drugi singl „Get Outta My Way“ nije uspjeo da dostigne do Top 10 u Velikoj Britaniji i nije uspjeo da dostigne Top 50 u Australiji. Treći singl „Better than Today“ nije stigao do Top 20 u Velikoj Britaniji, a takođe nije stigao do Top 50 u Australiji. Četvrti i posljednji singl „Put Your Hands Up (If You Feel Love)” ušao je u Top 50 u Australiji, ali nije uspjeo da dostigne do Top 50 u Velikoj Britaniji. Ipak, svi singlovi objavljeni sa albuma stigli su do prvog mjesta na Dance Club Songs listi.[52]

Minogue je snimila duet sa synthpop duom Hurts na njihovoj pjesmi „Devotion“, koja je uvrštena na prvom studijskom albumu grupe Happiness.[71] U novembru 2010. takođe se pojavila na singlu Taio Cruza „Higher”. Pjesma je bio uspješan, gdje je dosegao osmo mjesto u Velikoj Britaniji i prvo mjesto na Dance Club Songs listi.[72] Završavajući svoje snimke iz 2010. godine, Minogue je objavila božićni mini-album pod nazivom A Kylie Christmas, koja je obuhvatala obrade božićnih pjesama, uključujući „Let It Snow” i „Santa Baby“. Minogue je u februaru 2011. krenula na turneju pod nazivom Aphrodite: Les Folies Tour, nastupajući u Evropi, Sjevernoj Americi, Aziji, Australiji i Africi. Sa scenografijom inspirisanom rođenjem grčke boginje ljubavi Afrodite i grčkom kulturom i historijom, dočekana je pozitivnim kritikama kritičara, koji su pohvalili koncept i scensku produkciju.[73][74] Turneja je bila komercijalno uspješna, zaradila je 60 milijona dolara i zauzela 21. mjesto na Billboardovoj godišnjoj listi „25 Najboljih Turneja” za 2011. godinu i Pollstarovoj listi „50 Najboljih Svjetskih Turneja”. Koncert u Londonu objavljen je u novembru 2011. na video albumu pod nazivom Aphrodite Les Folies Live in London.

Godine 2012. Minogue je započela jednogodišnju proslavu svojih 25 godina u muzičkoj industriji, koja su često zvali „K25“. Godišnjica je počela u martu tako što je krenula na Anti Tour turneju u Velikoj Britaniji i Australiji, na kojoj su bile pjesme sa B strane, demo snimci i retkosti iz njenog muzičkog kataloga.[75] Turneja je pozitivno primljena zbog intimne atmosfere i imala je komercijalni uspjeh, zaradivši preko dva milijona dolara od četiri koncerta.[76] U maju 2012. objavila je singl „Timebomb” i kompilacijski album The Best of Kylie Minogue sljedećeg mjeseca.[77] „Timebomb” nije uspjeo da dostigne do Top 10 u Australiji, ali je dosegao prvo mjesto na Dance Club Songs listi. Nastupala je na raznim događajima širom sveta, uključujući Sidnejski gej i lezbijski Mardi Gras i Dijamantski jubilarni koncert kraljice Elizabete II.[78][79][80] U oktobru 2012. objavila je kompilacijski album pod nazivom The Abbey Road Sessions, koji je sadržao prerađene i orkestarske verzije njenih prethodnih pjesama, dobivši pozitivne muzičke kritike. Album je snimljen u novembru 2011. u studiju Abbey Road u Londonu, a producirali su ga Steve Anderson i Colin Elliot.[81] Album je dostigao drugo mjesto u Velikoj Britaniji i sedmo mjesto u Australiji. Sadržao je glavni singl „Flower“ i novu verziju singla „On a Night Like This“.

2013–2016: Kiss Me Once i Kylie Christmas

[uredi | uredi kod]

U januaru 2013. Minogue i njen menadžer Terry Blamey, s kojim je radila od početka svoje karijere, su se rastali.[82] Narednog mjeseca je potpisala ugovor o upravljanju sa kućom Roc Nation.[83] Usljedilo je izdavanje promotivnog singla „Skirt“ koji je dosegao prvo mjesto na Dance Club Songs listi. U septembru 2013. izašla je kolaboraciona pjesma „Limpido“ sa italijanskom pjevačicom Laurom Pausini. Singl je dosegao prvo mjesto u Italiji, i bio je nominovan u kategoriji „Najbolja Pjesma Sveta“ na World Music Awards za 2013. godine.[84] Istog mjeseca, Minogue je postala vokalni trener treće sezone takmičenja talenata The Voice UK emitovanog na BBC One.[85] Program je debitovao sa gledanošću od preko 9 milijona gledalaca u Velikoj Britaniji, što je bio značajno veći procenat nego u drugoj sezoni. Program je gledalo preko 8 milijona gledalaca u proseku.[86] Minogueino suđenje i ličnost na programu su istaknuti i pohvaljeni. The Daily Telegraph je premijernu epizodu ocenio sa tri zvezdice uz komentar da je Minogue bila „glamurozna i prijatno vedra, kao i da je nacionalno blago“.[87] U novembru 2013. postala je vokalni trener treće sezone takmičenja talenata The Voice Australia emitovanog na Nine Network.[88]

Minogue nastupa na svojoj turneji Kiss Me Once Tour u novembru 2014.

U martu 2014. Minogue je objavila svoj dvanaesti studijski album pod nazivom Kiss Me Once,[89] koji je uključivao kolaboracija sa australijskom pjevačicom i tekstopiscem Sijom, danskim muzičkim producentom Cutfather, i američkim pjevačem, tekstopiscem i muzičkim producentom Pharrellom Williamsom. Album je dosegao prvo mjesto u Australiji, drugu mjesto u Velikoj Britaniji,[90] kao i treće mjesto na Dance/Electronic Albums listi. Prvi singl „Into the Blue“ nije uspjeo da dospe u Top 10 u Velikoj Britaniji, ali je bio na prvom mjestu na Dance Club Songs listi.[52] Drugi singl pod nazivom „I Was Gonna Cancel“ nije uspjeo da dospe u Top 50 u Velikoj Britaniji, a dosegao je peto mjesto na Dance Club Songs listi. U augustu 2014. Minogue je izvela set od sedam pjesama na ceremoniji zatvaranja igre Commonwealtha 2014. godine. Radi promocije albuma, narednog mjeseca je krenula sa turnejom pod nazivom Kiss Me Once Tour, putujući kroz Evropu, Australiju i Bliskom istoku.[91] U januaru 2015. Minogue je nastupila kao gostujući vokal na singlu Giorgija Morodera „Right Here, Right Now“. Pjesma nije ušla na liste u Australiji i Velikoj Britaniji, ali je stigla do prvog mjesta na Dance Club Songs listi.

U martu 2015. prestao je ugovor Minogue sa prethodnom kućom Parlophone, što je buduća muzička izdanja prepustilo Warner Music Groupu u Australiji i Novom Zelandu. Istog mjeseca se takođe rastala sa kućom Roc Nation.[92] U junu 2015. Minogue je krenula na svoju prvu letnju turneju pod nazivom Kylie Summer 2015, izvodeći šest koncerata u Evropi. U novembru 2015. Minogue je objavila svoj trinaesti studijski album i prvi božićni album pod nazivom Kylie Christmas, na kome su se našle kako obrade, tako i originalne pjesme. Album je uključivao delo pjevača Chrisa Martina iz Coldplay i muzičkog producentskog tima Stargate.[93] Album nije uspjeo dostići Top 10 u Velikoj Britaniji, ali je dostigao sedmo pjesmo u Australiji. Singlovi koji su pratili album bili su duet sa Jamesom Cordenom „Only You“, duet sa sestrom Dannii Minogue „100 Degrees“, kao i „Everyday's Like Christmas“. Album je ponovo izdat naredne godine uz nekoliko dopunskih pjesama.[94] Kao promocija albuma, održano je više božićnih koncerata u decembru 2015. i 2016. godine u Royal Albert Hallu u Londonu.[95][96]

2017–2021: Golden, nova kompilacija i Disco

[uredi | uredi kod]
Minogue nastupa na svojoj turneji Golden Tour u septembru 2018.

U februaru 2017. Minogue je potpisala ugovor o snimanju sa izdavačkom kućom BMG Rights Management.[97] Tokom cele iste godine, sarađivala je sa piscima i producentima na svom sledećem studijskom albumu, uključujući britanskog muzičkog producenta Richarda Stannarda. Sniman je u Londonu, Los Angelesu i Nashvilleu, pri čemu je ovaj drugi duboko uticao na album.[98] U aprilu 2018. Minogue je objavila svoj četrnaesti studijski album Golden, koji je dostigao prvo mjesto u Australiji i Velikoj Britaniji. Prvi singl „Dancing“ je imao umjeren uspjeh na listama, dostigavši samo Top 50 u Australiji i Velikoj Britaniji. Pjesma je dostigao prvo mjesto na Dance Club Songs listi. Album je takođe sadržao sledeće singlove „Stop Me from Falling“, naslovnu pjesmu „Golden“, „A Lifetime to Repair“ i „Music's Too Sad Without You“ sa engleskim pjevačem Jackom Savorettijem.[99][100] U znak podrške albumu, Minogue je prvo krenula u martu 2018. na promotivnu turneju pod nazivom Kylie Presents Golden, nastupi pet koncerata u Evropi i jedan u SAD.[101][102] U septembru 2018. Minogue je krenula na svoju koncertnu turneju pod nazivom Golden Tour, nastupajući u Evropi i Australiji. Minogue je bila među izvođačima na kraljičinoj rođendanskoj zabavi održanoj u Royal Albert Hallu.[103]

U junu 2019. Minogue je objavila kompilacijski album Step Back in Time: The Definitive Collection, na kojem je pjesma „New York City“ bila glavni singl.[104] Album je dostigao prvo mjesto u Velikoj Britaniji i Australiji.[105] Međutim, singl nije uspjeo da se nađe na zvaničnim listama u Velikoj Britaniji i Australiji. Istog mjeseca, započela je svoju drugu letnju turneju pod nazivom Kylie Summer 2019, koja je uključivala njen debitantski nastup na Glastonbury Festivalu, četrnaest godina nakon što ju je dijagnoza raka dojke primorala da otkaže svoj nastup kao glavne zvezde 2005. godine.[106] Na njenom setu su nastupili australijskog muzičara Nick Cave i engleskog muzičara Chris Martin. The Guardian je Minogueov nastup nazvao kao „čisto zlatnim, nenadmašnim i fenomenalnim“.[107] Njen set je bio najgledaniji na BBC izveštavanju, sa tri milijona gledalaca i postavivši istorijski rekord za najposećeniji nastup na Glastonburyju.[108][109] U decembru 2019. pojavila se u svom božićnom televizijskom specijalu pod nazivom Kylie's Secret Night koji se emitovao na Channel 4.[110]

Nakon njenog nastupa u Glastonburyju, Minogue je izjavila da bi želela da napravi „pop-disco album“ i da se vrati snimanju novog materijala nakon nastupa.[111] Godine 2020. rad na njenom sledećem studijskom albumu je nastavljen tokom pandemije COVID-a 19.[112] Koristeći kućni studio za snimanje tokom karantina, takođe je snimala i bavila se inženjeringom zvukom sopstvenih vokala.[113] Minogue je objavila svoj petnaesti studijski album Disco u novembru 2020.[114][115] Album je dostigao prvo mjesto u Australiji i Velikoj Britaniji. Minogue je postala jedina umjetnica koja je postigla album koji je dostigao prvo mjesto u Velikoj Britaniji u pet uzastopnih decenija, od 1980-ih do 2020-ih.[116] Album je takođe dostigao prvo mjesto na Dance/Electronic Albums listi. U znak podrške albumu, održan je koncert uživo pod nazivom Infinite Disco. Prvi singl „Say Something“ nije uspjeo da dostigne Top 50 u Velikoj Britaniji, ali je dostigao Top 20 na Dance/Electronic Songs listi. Drugi singl „Magic“ takođe nije ušao u Top 50 u Velikoj Britaniji, ali je dostigao Top 20 na Dance/Electronic Songs listi. Treći singl „Real Groove“ objavljen je sa naknadnim remiksom u kojem učestvuje engleska pjevačica Dua Lipa i dostigao je Top 20 na Dance/Electronic Songs listi.[117][118] Album je ponovo izdat u novembru 2021. i nosio je naziv Disco: Guest List Edition. Sadržao je nove singlove „A Second to Midnight“ u kojem učestvuje engleska grupa Years & Years i „Kiss of Life“ sa engleskom pjevačicom Jessie Ware.

2022–danas : Tension i Tension II

[uredi | uredi kod]

Do 2022. godine, Minogue je počela da radi na svom šesnaestom studijskom albumu. U februaru 2022. nakon što je živela u Londonu od 1990-ih, vratila se u Melbourneu, navodeći želju da bude bliže svojoj porodici u Australiji.[119] U julu se vratila svojoj ulozi u seriji Neighbours kao Charlene, za kratko pojavljivanje u planiranom finalu serije.[120] U maju 2023. Minogue je objavila glavni singl „Padam Padam“ sa svog sledećeg albuma. Pjesma je dostigla osmo mjesto u Velikoj Britaniji i označila ju je kao jedinu pjevačicu čiji je singl dostigao Top 10 u Velikoj Britaniji od 1980-ih do 2020-ih.[121] Pjesma je dostigla Top 20 liste u Australiji i sedmo mjesto na Dance/Electronic Songs listi. Singl je osvojio nagradu ARIA u kategoriji „Najbolje Pop Izdanje“ i nagradu Grammy u kategoriji „Najbolji Dance Snimak“, što je postala njena druga nagradu Grammy nakon pjesme „Come into My World“ 2004. godine.[122][123] U septembru 2023. Minogue je objavila svoj šesnaesti studijski album pod nazivom Tension. Album je sadržao radove britanskog producenta Petera Rycrofta, britanske pjevačice i tekstopiskinje Camille Purcell, nizozemskog di-džeja i producenta Olivera Heldensa, uključujući prethodnih saradnika Richarda Stannarda, Ducka Blackwella i Johna Greena. Minogue je opisala album kao „mešavinu ličnih refleksija, klupskog opuštanja i melanholične euforije“.[124] Album je dostigao prvo mjesto u Velikoj Britaniji i Australiji.[125][126] Naslovna pjesma „Tension“ objavljena je kao drugi singl i dostigla je Top 20 u Velikoj Britaniji i na Dance/Electronic Songs listi. „Hold On to Now“ je potom objavljen kao treći i posljednji singl.[127][128]

Minogue u Singapuru u septembru 2024.

U novembru 2023. Minogue je krenula na koncertnu rezidenciju pod nazivom More Than Just a Residency u hotelu i kazinu The Venitian u Las Vegasu, Nevada. Koncert je rasprodat za nekoliko minuta. The Sydney Morning Herald je napisao da je koncert bio „kratak i pravi udarac euforije Vegasa“.[129] Sledećeg mjeseca, televizijski koncertni specijal pod nazivom An Audience with Kylie snimljen je u Royal Albert Hallu i emitovan na ITV.[130] U februaru 2024. Minogue je potpisala ugovor sa agencijom United Talent Agency za nastupe uživo u Kanadi i SAD, kao i za glumačke uloge širom sveta.[131] Sledećeg mjeseca, dobila je nagradu u kategoriji „Izuzetan Doprinos Muzici“ na Brit Awards iz 2024. godine, gdje je izvela popuri svojih singlova.[132] Istog mjeseca, dobila takođe je i „Billboard Women in Music“ nagradu za ikonu. Zatim je nastupila u martu sa američkom pjevačicom Madonnom u okviru njene koncertne turneje pod nazivom The Celebration Tour. Minogue je izjavila da se to „dugo očekivalo“ i Madonna koja osipuje Minogue kao „preživelicu i borca“.[133]

U oktobru 2024. Minogue je objavila svoj sedamnaesti studijski album pod nazivom Tension II. Prvi singl „Lights Camera Action“ je objavljen prethodnog mjeseca.[134] Album je dosegao prvo mjesto u Velikoj Britaniji i Australiji.[135][136] NME je opisao album kao „čvršći i smeliji“, tvrdeći da „prevazilazi svog prethodnika i da je jak sam po sebi“.[137] Album je takođe sadržao saradnje koje su prethodno objavljene kao singlovi. Pjesma „Dance Alone“ u kojoj učestvuje australijska pjevačica Sia je objavljena u februaru 2024. Singl dosegao je osmo mjesto na Dance/Electronic Songs listi. Pjesma „Midnight Ride“ sa južnoafričkim pjevačem Orvilleom Peckom i američkim producentom Diplom je objavljena u junu 2024. Pjesma „My Oh My“ sa američkom pjevačicom i tekstopiscem Bebe Rexhom i švedskom pjevačicom Tove Lo je objavljena sledećeg mjeseca. Konačno, pjesma „Edge of Saturday Night“ sa američkim di-džejem i producentom The Blessed Madonnom je objavljena sledećeg mjeseca. U februaru 2025. Minogue je krenula na turneju pod nazivom Tension Tour, putujući kroz Sjevernu Ameriku, Južnu Ameriku, Evropu, Aziju i Australiju.[138] Billboard je opisao kao svoju „najveću turneju od 2011. godine“.[139] The Guardian je nazvao turneju „izletom u svaki period i podsetnikom na mnoge hitove koje je Minogue proizvela“.[140] Pjesma „Someone for Me“ objavljena je kao drugi singl sa albuma prethodnog mjeseca.

Javna slika

[uredi | uredi kod]

Godine 1993. australijski reditelj Baz Luhrmann upoznao je Minogue sa američkim fotografom Bertom Sternom, priznatim po saradnji sa američkom glumicom Marilyn Monroe. Stern ju je fotografisao u Los Angelesu i primetio da Minogue posjeduje sličnu mješavinu ranjivosti i erotike kao Monroe.[141] Tokom karijere birala je fotografe koji su kreirali njen novi „izgled“, a te fotografije su se pojavljivale u magazinima od trendi časopisa The Face do sofisticiranih izdanja poput Vogue i Vanity Fair. Stilista William Baker smatra da je to jedan od razloga zašto je u Evropi postala deo mejnstrim pop kulture uspješnije od pjevača koji su se usredotočili isključivo na prodaju ploča.[142] Do 2000. godine, Minogue je stekla značajan muzički vjerodostojnost jer je njena karijera trajala duže nego što su kritičari predviđali.[143] Njena transformacija iz „djevojke iz susjedstva“ u sofisticiranu i koketnu izvođačicu privukla je nove obožavatelje.[143] U septembru 2002. VH1 ju je rangirao na 27. mjesto liste „100 najseksipilnijih umjetnica“. Takođe ju je časopis Men's Health 2013. godine uvrstio među „100 najzgodnijih žena svih vremena“.[144]

Minogue je tokom cele karijere bila inspirisana i upoređivana sa američkom pjevačicom Madonnom.[5][145] Njena turneja Rhythm of Love Tour iz 1991. godine bila je kritikovana jer je vizuelno previše podsjećala na Madonninu turneju Blond Ambition World Tour.[146] Pišući za The Observer, Rufus Wainwright ju je opisao kao „anti-Madonnu“, ističući njenu samospoznaju i nedostatak potrebe za intelektualizacijom svog imidža. Kathy McCabe iz The Daily Telegraph primetila je da Minogue i Madonna slijede slične stilove u muzici i modi, ali je zaključila da se „na ljestvici pop kulture istinski razlikuju u svojim nastupima“, takođe dodajući da je „Madonna mračna sila, a Kylie svetla sila“. Sama Minogue je izjavila za Madonnu da je „Njen ogroman uticaj na svet, u popu i modi, značio da nisam bila imuna na trendove koje je stvarala. Veoma se divim Madonni, ali na početku je otežala umjetnicima poput mene, učinila je sve što se moglo uraditi“ i „Madonna je kraljica popa, ja sam princeza popa. Veoma sam zadovoljna time“.

U martu 2010. istraživači su proglasili Minogue „najmoćnijom poznatom ličnošću u Britaniji“. Studija je ispitala kako marketinški stručnjaci identifikuju partnerstva između poznatih ličnosti i brendova. Jedan od njih je izjavio da je „Kylie široko prihvaćena kao usvojena Britanka. Ljudi je poznaju, vole je i okružena je pozitivnim pričama“. U maju 2020. Alison Boshoff iz The New Zealand Herald nazvala ju je „velikom kraljicom popa koja se vratila iz svakog zastoja“ u svom životu i karijeri.[147] U novembru 2020. Nick Levine iz BBC opisao ju je kao „najpotcenjeniju ikonu popa“, dodajući da je Minogue „trajala više od 30 godina isporučujući pop pjesme sa strašću i zadržavajući sasvim simpatičnu ličnost tokom tog vremena, u tako nemilosrdnoj industriji“.[148] U junu 2023. Barbara Ellen iz The Guardian je prokomentarisala da su „skromnost, simpatičnost i ranjivost pomogli Minogue da održi privlačnost“, 36 godina nakon što je objavljen singl „I Should Be So Lucky“ iz 1987. godine.[149]

Postignuća i priznanja

[uredi | uredi kod]

Minogue je dobila mnoge nagrade i priznanja, uključujući dve Grammy nagrade,[150] četiri Brit Awards nagrade, osamnaest ARIA Music Awards nagrade, dve MTV Video Music Awards nagrade,[151] tri MTV Europe Music Awards nagrade[152] i šest Mo Awards nagrade, uključujući i nagradu u kategoriji „Australijska Izvođačica Godine“ 2001. i 2003. godine. U oktobru 2007. nagrađena je Music Industry Trust nagradom za priznanje njene karijere duge 20 godina i proglašena je „ikonom popa i stila“, postavši prva muzičarka koja je dobila Music Industry Trust nagradu.[153][154] U julu 2008. Princ Charles ju je odlikovao oficirom Ordena Britanske imperije.[65] Iste godine je odlikovana viteza francuskog Ordena umjetnosti i književnosti.[64] U aprilu 2017. Britansko-australijsko društvo je dodijelilo Minogue nagradu za 2016. godinu za izuzetan doprinos poboljšanju odnosa i bilateralnog razumijevanja između zemalja. Natpis glasi: „U znak priznanja za značajan doprinos odnosima Britanije i Australije kao priznate pjevačice, tekstopisca, glumice i kultne ličnosti u obe zemlje“.[155] Nagrada je objavljena na prijemu u Australia Houseu, ali ju je sljedećeg dana lično uručio princ Philip u dvorcu Windsor.[155] U januaru 2019. dodeljena joj je titula oficira Ordena Australije na Počastima Dana Australije.[156]

U augustu 2004. Minogue je imala rekord za najviše singlova na prvom mjestu na australijskoj listi singlova sa devet.[157] U novembru 2011. Australian Recording Industry Association primilo je Minogue u ARIA dvorani slavnih. U januaru 2011. Minogue je dobila priznanje za Guinnessovu knjigu rekorda za najduže uzastopne decenije sa albumima koji su dostigli pet najboljih mjesta u Velikoj Britaniji, što su postigli svi njeni albumi.[158] Sledećeg mjeseca, ušla je u historiju jer su joj se dve pjesme koji su dostigli pet najboljih mjesta na Dance Club Songs listi, sa njenim singlovima „Better than Today“ čiji je dostigao prvo mjesto i „Higher“ treće mjesto.[72] U junu 2012. Official Charts Company je pomenula Minogue kao dvanaestu najprodavaniju pjevačicu u Velikoj Britaniji do danas i treću najprodavaniju pjevačicu, prodavši preko 10 milijona singlova.[159] U decembru 2016. Billboard ju je smjestio na osamnaestu najuspješnijih plesnih umjetnica svih vremena. U novembru 2020. postala je jedina pjevačica koja je dostigla prvo mjesto na britanskoj listi albuma u pet uzastopnih decenija, kada je njen studijski album Disco dostigao prvo mjesto.[116] U junu 2023. postala je jedina pjevačica koja je dostigla Top 10 na britanskoj listi singlova od 1980-ih do 2020-ih, kada je njen singl „Padam Padam“ dostigao osmo mjesto.[121] U decembru 2025. postala je prva pjevačica na britanskoj listi singlova čiji je singl dostigao prvo mjesto u četiri različite decenije, tokom 1980-ih, 1990-ih, 2000-ih i 2020-ih.[160] Od novembra 2020. Minogue je prodala 80 milijona ploča širom sveta.[161] Ona je najuspešnija australijska pjevačica svih vremena.[23][22]

Diskografija

[uredi | uredi kod]
Glavni članak: Diskografija Kylie Minogue

Studijski albumi

[uredi | uredi kod]

Kompilacijski albumi

[uredi | uredi kod]

Albumi uživo

[uredi | uredi kod]

Lista koncertnih turneja

[uredi | uredi kod]

Filmografija

[uredi | uredi kod]
Glavni članak: Filmografija Kylie Minogue

Reference

[uredi | uredi kod]
  1. ↑ Hartley 1992, str. 218
  2. ↑ Smith 2014, str. 11
  3. ↑ 3,0 3,1 Smith 2014, str. 13
  4. ↑ 4,0 4,1 „Pop princess is a survivor” (na engleskom). The Sydney Morning Herald. 17. maj 2005. Pristupljeno 26. juli 2009. 
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Lister, David (23. februar 2002). „Kylie Minogue: Goddess of the moment” (na engleskom). The Independent. Arhivirano iz originala na datum 2. decembra 2009. Pristupljeno 26. juli 2009. 
  6. ↑ Smith 2014, str. 21
  7. ↑ 7,0 7,1 Smith 2014, str. 36
  8. ↑ Wearring, Miles (23. oktobar 2009). „Kylie's life on screen” (na engleskom). News.com.au. Pristupljeno 2. aprila 2021. 
  9. ↑ Smith 2014, str. 32
  10. ↑ Adams, Cameron (2. august 2007). „Kylie Minogue – 20 years on” (na engleskom). Herald Sun. Arhivirano iz originala na datum 28. decembra 2012. Pristupljeno 27. juli 2009. 
  11. ↑ Smith 2002, str. 16
  12. ↑ Simpson, Aislinn (27. maj 2008). „Kylie Minogue celebrates 40th birthday” (na engleskom). The Daily Telegraph. London. Pristupljeno 26. juli 2009. 
  13. ↑ Smith 2014, str. 49
  14. ↑ Smith 2002, str. 51
  15. ↑ Maley, Jacqueline (5. august 2007). „20 years at the top: she should be so lucky” (na engleskom). The Sydney Morning Herald. Pristupljeno 26. juli 2009. 
  16. ↑ Smith 2002, p. 219
  17. ↑ Brown, Kutner, Warwick, str. 673–674
  18. ↑ „Kylie Minogue – Chart History” (na engleskom). Billboard. Pristupljeno 25. juli 2009. 
  19. ↑ 19,00 19,01 19,02 19,03 19,04 19,05 19,06 19,07 19,08 19,09 19,10 19,11 19,12 19,13 19,14 19,15 19,16 19,17 „Kylie Minogue” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 11. decembra 2013. 
  20. ↑ 20,0 20,1 „Can Kylie Break in the U.S.?” (na engleskom). Billboard. 11. februar 2002. 
  21. ↑ True, Chris. „Kylie Minogue – Rhythm of Love” (na engleskom). Allmusic. Pristupljeno 26. juli 2015. 
  22. ↑ 22,0 22,1 „The Catch-Up: Your guide to Kylie Minogue's disco-pop music career” (na engleskom). Entertainment Weekly. 1. februar 2018. Pristupljeno 14. augusta 2019. 
  23. ↑ 23,0 23,1 Joye, Paula (30. novembar 2011). „Kylie: Pop Culture Princess” (na engleskom). The Sydney Morning Herald. Pristupljeno 15. augusta 2019. 
  24. ↑ Shuker, str. 164
  25. ↑ „Kylie: Revisited #5: 'Kylie Minogue'” (na engleskom). Digital Spy. 29. maj 2010. Pristupljeno 2. augusta 2012. 
  26. ↑ 26,0 26,1 Smith 2002, str. 152
  27. ↑ Harrington, Richard (24. decembar 1994). „Street Fighter” (na engleskom). The Washington Post. Pristupljeno 25. juli 2015. 
  28. ↑ Baker and Minogue, str. 99
  29. ↑ „Nick Cave and The Bad Seeds and Kylie Minogue: "Where The Wild Roses Grow" (song)” (na engleskom). Media Jungen. Pristupljeno 26. juli 2009. 
  30. ↑ 30,0 30,1 Baker and Minogue, str. 112
  31. ↑ Baker and Minogue, str. 107–112
  32. ↑ Baker and Minogue, str. 108–109
  33. ↑ Baker and Minogue, str. 108
  34. ↑ Baker and Minogue, str. 113
  35. ↑ „Kylie Minogue – Impossible Princess (album)” (na engleskom). Media Jungen. Pristupljeno 26. juli 2009. 
  36. ↑ 36,0 36,1 Baker and Minogue, str. 125
  37. ↑ Baker and Minogue, str. 129
  38. ↑ Baker and Minogue, str. 145
  39. ↑ „Kylie's sweet run of success” (na engleskom). BBC. 14. novembar 2002. Pristupljeno 7. augusta 2009. 
  40. ↑ „Official Singles Chart Top 100” (na engleskom). Official Charts Company. 1. juli 2000. Pristupljeno 1. juli 2018. 
  41. ↑ Smith 2002, str. 189–192
  42. ↑ „Sydney says goodbye” (na engleskom). BBC News. 29. oktobar 2000. Pristupljeno 27. juli 2009. 
  43. ↑ „100 Best Tracks of the 00s – No. 74 Kylie Minogue – "Can't Get You Out of My Head"” (na engleskom). NME. 29. maj 2012. Arhivirano iz originala na datum 14. juni 2013. Pristupljeno 22. augusta 2013. 
  44. ↑ 44,0 44,1 „Can Kylie get her groove back” (na engleskom). The Age. 31. januar 2004. Pristupljeno 25. juli 2009. 
  45. ↑ 45,0 45,1 „Kylie's second coming” (na engleskom). The Sydney Morning Herald. 14. februar 2004. Pristupljeno 24. marta 2008. 
  46. ↑ „Kylie's 'Fever' To Heat U.S. In Feb.” (na engleskom). Billboard. 2. januar 2002. Pristupljeno 2. januara 2012. 
  47. ↑ „Kylie Minogue – Billboard 200 Chart History” (na engleskom). Billboard. Pristupljeno 3. augusta 2013. 
  48. ↑ Kazmierczak, Anita (15. oktobar 2002). „Kylie sweeps Aussie music awards” (na engleskom). BBC News. Pristupljeno 7. augusta 2009. 
  49. ↑ „Brit Awards 2002: The winners” (na engleskom). BBC News. 20. februar 2002. Pristupljeno 27. novembra 2011. 
  50. ↑ Richard, Jinman (10. februar 2004). „A Grammy comes into Kylie's world” (na engleskom). The Sydney Morning Herald. Pristupljeno 4. augusta 2013. 
  51. ↑ „Kylie Minogue: Slow (song)” (na engleskom). Media Jungen. Pristupljeno 9. augusta 2009. 
  52. ↑ 52,0 52,1 52,2 52,3 „Kylie Minogue, Chart History, Dance/Club Play Songs” (na engelskom). Billboard. Pristupljeno 25. juli 2009. 
  53. ↑ „Kylie diagnosed with breast cancer” (na engleskom). The Guardian. 17. maj 2005. 
  54. ↑ „Chemo finished, but Kylie's treatment continues” (na engleskom). The Age. 14. januar 2006. Pristupljeno 21. augusta 2019. 
  55. ↑ Moses, Alexa (9. novembar 2006). „Pop's darling is one busy showgirl” (na engleskom). The Sydney Morning Herald. Pristupljeno 21. januara 2007. 
  56. ↑ „Kylie Minogue Fragrance range” (na engleskom). Fragrance Direct. 28. februar 2011. Arhivirano iz originala na datum 21. februara 2011. Pristupljeno 28. februara 2011. 
  57. ↑ „Two UK gigs as Kylie resumes tour” (na engleskom). BBC News. 17. juli 2006. Pristupljeno 5. augusta 2009. 
  58. ↑ Sams, Christine (12. novembar 2006). „Feathered Kylie's fans tickled pink” (na engleskom). The Sydney Morning Herald. Pristupljeno 4. decembra 2006. 
  59. ↑ 59,0 59,1 Adams, Cameron (17. januar 2008). „Kylie Minogue talks about leaks, love and moving on” (na engleskom). Herald Sun. Pristupljeno 15. aprila 2008. 
  60. ↑ Sinclair, David (28. juli 2008). „Kylie Minogue at the O2 Arena, London” (na engleskom). The Times. Arhivirano iz originala na datum 15. juni 2011. Pristupljeno 1. augusta 2008. 
  61. ↑ „Kylie thanks fans at film launch” (na engleskom). BBC News. 17. oktobar 2007. Pristupljeno 26. juli 2009. 
  62. ↑ Smith 2014, str. 192
  63. ↑ „Kylie's tour to kick off in Paris” (na engleskom). The Daily Telegraph. 29. april 2008. Pristupljeno 7. augusta 2008. 
  64. ↑ 64,0 64,1 „Kylie receives top French honour” (na engleskom). ABC News. 6. maj 2008. Pristupljeno 7. augusta 2009. 
  65. ↑ 65,0 65,1 „Kylie attends Palace for honour” (na engleskom). BBC News. 3. juli 2008. Pristupljeno 10. oktobra 2008. 
  66. ↑ „Kylie Minogue performs at Atlantis hotel launch” (na engleskom). The Age. Australia. 21. novembar 2008. Pristupljeno 10. septembra 2009. 
  67. ↑ 67,0 67,1 Herrera, Monica (6. maj 2009). „Kylie Minogue Plans First North American Tour” (na engleskom). Billboard. Pristupljeno 8. augusta 2009. 
  68. ↑ „Kylie to present the Brit Awards” (na engleskom). BBC News. 19. januar 2009. Pristupljeno 8. augusta 2009. 
  69. ↑ „Kylie's Aphrodite album is perfect” (na engleskom). Page Six. 11. juni 2010. Pristupljeno 20. aprila 2024. 
  70. ↑ „Kylie claims UK number one album” (na engleskom). BBC News. 11. juli 2010. 
  71. ↑ „Hurts explain how they got Kylie Minogue to sing on their debut album” (na engleskom). NME. 28. juli 2010. Pristupljeno 21. augusta 2010. 
  72. ↑ 72,0 72,1 „Kylie Minogue Makes History on Dance/Club Play Songs” (na engleskom). Billboard. 26. februar 2011. Pristupljeno 13. augusta 2019. 
  73. ↑ „Kylie Minogue to embark on ridiculous world tour” (na engleskom). Consequence of Sound. 11. januar 2011. 
  74. ↑ Gittins, Ian (27. mart 2011). „Kylie Minogue – review” (na engleskom). The Guardian. Pristupljeno 20. aprila 2024. 
  75. ↑ Caulfield, Keith (5. mart 2012). „Kylie Minogue's 'Anti' Tour of B-Sides to Begin in Australia” (na engleskom). Billboard. Pristupljeno 19. aprila 2024. 
  76. ↑ Copsey, Rob (26. mart 2012). „Kylie Minogue's 'Anti-Tour' UK dates sell out in 3 minutes — Music News” (na engleskom). Digital Spy. Pristupljeno 13. septembra 2023. 
  77. ↑ Caulfield, Keith (4. maj 2012). „New Kylie Minogue Greatest Hits Album Due in June” (na engleskom). Billboard. Pristupljeno 4. maja 2012. 
  78. ↑ Abrahams, Scott (26. januar 2012). „Kylie for Sydney Mardi Gras” (na engleskom). Star Observer. Pristupljeno 19. aprila 2024. 
  79. ↑ Jonze, Tim (4. juni 2012). „The Queen's diamond jubilee concert – as it happened” (na engleskom). The Guardian. Pristupljeno 11. juni 2012. 
  80. ↑ „Kylie Minogue to headline Proms in the Park concert” (na engleskom). BBC News. 27. april 2012. Pristupljeno 15. aprila 2024. 
  81. ↑ Price, Simon (25. oktobar 2012). „Limitless Joy: Kylie Minogue Interviewed” (na engleskom). The Quietus. Pristupljeno 19. aprila 2024. 
  82. ↑ „Minogue parts with longtime manager” (na engleskom). United Press International. 13. januar 2013. Pristupljeno 13. marta 2024. 
  83. ↑ Caulfield, Keith (6. februar 2013). „Kylie Minogue Joins Jay-Z's Roc Nation, Will Release Single 'Soon'” (na engleskom). Billboard. Pristupljeno 20. aprila 2024. 
  84. ↑ Flotta, Antonella (16. septembar 2013). „Laura Pausini: "Limpido" in nomination ai World Music Awards - PinkDNA” (na italijanskom). Pinkdna.it. Arhivirano iz originala na datum 2014-09-20. Pristupljeno 13. aprila 2024. 
  85. ↑ „Kylie Minogue to join The Voice” (na engleskom). BBC News. 11. septembar 2013. Pristupljeno 12. septembra 2013. 
  86. ↑ Harris, Jamie (12. januar 2014). „The Voice returns on a high note with over 8 million viewers” (na engleskom). Digital Spy. 
  87. ↑ Power, Ed (11. januar 2014). „The Voice UK, blind auditions, series three, week one, BBC One, review” (na engleskom). The Daily Telegraph. Pristupljeno 8. marta 2014. 
  88. ↑ „Kylie Minogue joins The Voice Australia” (na engleskom). The Guardian. 25. novembar 2013. Pristupljeno 15. aprila 2024. 
  89. ↑ Duff, Seamus (23. januar 2014). „Kylie Minogue unveils new album cover for Kiss Me Once” (na engleskom). Metro. Pristupljeno 23. januara 2014. 
  90. ↑ „George Michael denies Kylie Minogue this week's Number 1 album” (na engleskom). Official Charts Company. 23. mart 2014. Pristupljeno 15. aprila 2024. 
  91. ↑ Sitch, Daisy May (25. septembar 2014). „Kylie Minogue's Kiss Me Once Tour Costumes Are Insane” (na engleskom). The Huffington Post. Pristupljeno 13. septembra 2023. 
  92. ↑ Brandle, Lars (26. mart 2015). „Minogue Splits With Roc Nation” (na engleskom). Billboard. Pristupljeno 13. marta 2024. 
  93. ↑ Cinquemani, Sal (8. decembar 2022). „The 21 Best Christmas Albums of the 21st Century” (na engleskom). Billboard. Pristupljeno 7. septembra 2023. 
  94. ↑ White, Jack (6. septembar 2016). „Kylie Minogue is repackaging her holiday album Kylie Christmas” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 12. oktobra 2016. 
  95. ↑ „Dannii Minogue joins sister Kylie on stage at Royal Albert Hall Christmas concert” (na engleskom). Hello!. 12. decembar 2015. Pristupljeno 13. augusta 2023. 
  96. ↑ Vokes-Dudgeon, Sophie (11. decembar 2016). „Kylie Minogue brings the house down at the Royal Albert Hall” (na engleskom). Hello!. Pristupljeno 13. augusta 2023. 
  97. ↑ Copsey, Rob (1. februar 2017). „Kylie Minogue signs new record deal with BMG, new album expected this year” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 13. aprila 2024. 
  98. ↑ Copsey, Rob (16. oktobar 2017). „Kylie Minogue's new album is "super positive" and inspired by a break-up” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 13. aprila 2024. 
  99. ↑ Copsey, Rob (6. august 2018). „Kylie Minogue unveils new edit of next single "A Lifetime To Repair"” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 7. septembra 2023. 
  100. ↑ White, Jack (9. oktobar 2018). „Kylie Minogue's final single from her Number 1 album Golden plus a performance on The X Factor confirmed” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 7. septembra 2023. 
  101. ↑ Bagwell, Matt (14. mart 2018). „Kylie Minogue Proves She Still Has The Golden Touch At Café de Paris Underplay Gig” (na engleskom). The Huffington Post. Pristupljeno 28. juli 2023. 
  102. ↑ Duke, Simon (20. septembar 2018). „Kylie Minogue delivers Golden performance on opening night of new tour in Newcastle” (na engleskom). Chronicle Live. Pristupljeno 28. juli 2023. 
  103. ↑ „Shaggy and Kylie help the Queen celebrate 92nd birthday” (na engleskom). BBC News. 22. april 2018. Pristupljeno 10. juli 2020. 
  104. ↑ White, Jack (2. maj 2019). „Kylie Minogue announces greatest hits album Step Back in Time: The Definitive Collection” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 2. maja 2019. 
  105. ↑ Brandle, Lars (8. juli 2019). „Kylie Minogue Blasts to No. 1 in U.K. With Step Back in Time” (na engleskom). Billboard. Pristupljeno 26. augusta 2023. 
  106. ↑ Stubbs, Dan (30. juni 2019). „Kylie's Glastonbury debut, 14 years late: a surreal pop spectacle with a fake wedding, rainbow confetti and two famous dudes” (na engleskom). NME. Pristupljeno 26. augusta 2023. 
  107. ↑ Snapes, Laura (30. juni 2019). „Kylie at Glastonbury 2019 review – solid-gold set from a living legend” (na engleskom). The Guardian. Pristupljeno 26. augusta 2023. 
  108. ↑ Peplow, Gemma (2. juli 2019). „Glastonbury: Kylie may have broken record as vast crowd watches her emotional set” (na engleskom). Sky News. Pristupljeno 26. augusta 2023. 
  109. ↑ Youngs, Ian (1. juli 2019). „The Killers, Stormzy, Kylie Minogue, The Cure – who won Glastonbury?” (na engleskom). BBC News. Pristupljeno 26. augusta 2023. 
  110. ↑ Land, Lesley (9. novembar 2019). „Kylie Minogue to spend a Secret Night with Channel 4 this December” (na engleskom). Channel 4. Pristupljeno 9. novembra 2019. 
  111. ↑ „Kylie Minogue's Glastonbury surprise” (na engleskom). Female First. 2. maj 2019. Pristupljeno 22. juli 2020. 
  112. ↑ Lewis, Isobel (27. maj 2020). „Kylie Minogue has been recording new album from living room during lockdown” (na engleskom). The Independent. Pristupljeno 22. juli 2020. 
  113. ↑ White, Jack (19. maj 2020). „Kylie Minogue is working on her fifteenth studio album during the lockdown, says BMG president Alistair Norbury” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 23. juli 2020. 
  114. ↑ Bain, Katie (21. juli 2020). „Rejoice, Kylie Minogue Is Dropping Her 15th Studio Album, Disco, This Fall” (na engleskom). Billboard. Pristupljeno 22. juli 2020. 
  115. ↑ „Disco lands Kylie Minogue seventh ARIA #1 album” (na engleskom). 14. novembar 2020. Pristupljeno 26. septembra 2023. 
  116. ↑ 116,0 116,1 Copsey, Rob (13. novembar 2020). „Kylie Minogue's Disco dances in at Number 1, sets incredible Official Albums Chart record” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 14. novembra 2020. 
  117. ↑ White, Jack (7. decembar 2020). „Kylie Minogue announces next single from Number 1 album Disco” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 14. aprila 2024. 
  118. ↑ Strauss, Matthew (31. decembar 2020). „Kylie Minogue and Dua Lipa Release New "Real Groove" (Studio 2054 Remix)” (na engleskom). Pitchfork. Pristupljeno 14. aprila 2024. 
  119. ↑ Rocca, Jane (12. februar 2022). „Kylie Minogue: 'I don't have the white-picket-fence life'” (na engleskom). The Sydney Morning Herald. Pristupljeno 4. augusta 2022. 
  120. ↑ Murray, Tom (29. juli 2022). „Kylie Minogue says a 'heartfelt' email from Jason Donovan convinced her to return for the Neighbours finale” (na engleskom). The Independent. Pristupljeno 29. juli 2022. 
  121. ↑ 121,0 121,1 Levine, Nick (16. juni 2023). „Kylie Minogue Exclusive: "Padam Padam" becomes her first UK Top 10 song in 12 years” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 21. juli 2023. 
  122. ↑ Rhoden-Paul, Andre (15. novembar 2023). „Aria Awards: Troye Sivan wins big and Kylie Minogue wins with "Padam Padam"” (na engleskom). BBC News. Pristupljeno 18. novembra 2023. 
  123. ↑ Savage, Mark (4. februar 2024). „Grammys 2024: Kylie Minogue, Billie Eilish and The Beatles win early awards” (na engleskom). BBC News. Pristupljeno 5. februara 2024. 
  124. ↑ Wilkes, Emma (12. maj 2023). „Kylie Minogue announces new album Tension” (na engleskom). NME. Pristupljeno 14. aprila 2024. 
  125. ↑ „Queen Kylie” (na engleskom). Australian Recording Industry Association. 29. septembar 2023. Pristupljeno 29. septembra 2023. 
  126. ↑ Smith, Carl (29. septembar 2023). „Kylie Minogue's Tension earns her ninth Number 1 album” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 30. septembra 2023. 
  127. ↑ Daw, Stephen (30. august 2023). „Kylie Minogue Ratchets Up the "Tension" With New Single Announcement: 'Are You Ready?'” (na engleskom). Billboard. Pristupljeno 14. aprila 2024. 
  128. ↑ Smith, Carl (2. novembar 2023). „Kylie Minogue's Extension (The Extended Mixes) album: release date, tracklisting, cover, formats and more” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 12. novembra 2023. 
  129. ↑ Idato, Michael (5. novembar 2023). „Vegas high: in an intimate setting, Kylie delivers nostalgia with sparkle” (na engleskom). The Sydney Morning Herald. Pristupljeno 18. decembra 2023. 
  130. ↑ Nicholson, Rebecca (10. decembar 2023). „An Audience With Kylie review – so fabulously extravagant it needs a camp-o-meter” (na engleskom). The Guardian. Pristupljeno 11. decembra 2023. 
  131. ↑ Fekadu, Mesfin (13. februar 2024). „Kylie Minogue Signs With UTA (Exclusive)” (na engleskom). The Hollywood Reporter. Pristupljeno 14. februara 2024. 
  132. ↑ Heching, Dan (2. mart 2024). „Kylie Minogue honored with global icon award at the Brits” (na engleskom). CNN. Pristupljeno 3. marta 2024. 
  133. ↑ Kaplan, Ilana (8. mart 2024). „Madonna and Kylie Minogue Team Up for First-Ever Performance Together During Celebration Tour: 'A Long Time Coming'” (na engleskom). People. Pristupljeno 9. marta 2024. 
  134. ↑ Griffiths, George (19. septembar 2024). „Kylie Minogue announces Tension sequel album Tension II” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 19. septembra 2024. 
  135. ↑ Lynch (25. oktobar 2024). „Kylie Minogue's Tension II Officially Marks Her Ninth Australian No. 1 Album” (na engleskom). Rolling Stone Australia. Pristupljeno 25. oktobra 2024. 
  136. ↑ Smith, Carl (25. oktobar 2024). „Kylie Minogue celebrates 10th Official Number 1 album with Tension II” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 26. oktobra 2024. 
  137. ↑ Ziwei, Puah (19. oktobar 2024). „Kylie Minogue – Tension II review: this pop icon is second to none” (na engleskom). NME. Pristupljeno 19. oktobra 2024. 
  138. ↑ Maher, Chloe (15. februar 2025). „Kylie Minogue reacts to Perth fan's video ahead of first show of global Tension Tour 2025 at RAC Arena” (na engleskom). Perth Now. Pristupljeno 15. februara 2025. 
  139. ↑ Kaufman, Gil (3. oktobar 2024). „Kylie Minogue Announces North American Dates for 2025 Tension Tour” (na engleskom). Billboard. Pristupljeno 19. oktobra 2024. 
  140. ↑ Cain, Sian (16. februar 2025). „Kylie Minogue review – Tension world tour kicks off with euphoric show stuffed with hit after hit” (na engleskom). The Guardian. Pristupljeno 16. februara 2025. 
  141. ↑ Baker and Minogue, str. 50
  142. ↑ Baker and Minogue, str. 65
  143. ↑ 143,0 143,1 Copley, str. 128
  144. ↑ „The 100 Hottest Women of All-Time” (na engleskom). Men's Health. 22. novembar 2013. Pristupljeno 15. augusta 2019. 
  145. ↑ Kemp, Rob (2004). „Kylie Minogue biography” (na engleskom). Rolling Stone. Arhivirano iz originala na datum 24. decembra 2007. Pristupljeno 5. augusta 2009. 
  146. ↑ Baker and Minogue, str. 58
  147. ↑ Boshoff, Alison (1. juni 2020). „How Kylie Minogue is cashing in on her $109 million fortune” (na engleskom). The New Zealand Herald. Pristupljeno 4. septembra 2023. 
  148. ↑ Levine, Nick (11. novembar 2020). „Why Kylie Minogue is pop's most underestimated icon” (na engleskom). BBC. Pristupljeno 4. septembra 2023. 
  149. ↑ Ellen, Barbara (4. juni 2023). „Kylie Minogue at 55: why we just can't get the singer out of our heads” (na engleskom). The Guardian. Pristupljeno 4. septembra 2023. 
  150. ↑ Frank, Jason P. (4. februar 2024). „"Padam Padam", You Hear It and It Wins” (na engleskom). Vulture. Pristupljeno 19. aprila 2024. 
  151. ↑ „2002 MTV Video Music Awards Winners” (na engleskom). Billboard. 1. septembar 2002. Pristupljeno 25. januara 2019. 
  152. ↑ „MTV Recognizes Artists with 2023 MTV EMA Awards” (na engleskom). MTV Europe Music Awards. 5. novembar 2023. Arhivirano iz originala na datum 2023-11-05. Pristupljeno 19. aprila 2024. 
  153. ↑ Brandle, Lars (28. juni 2013). „Kylie Minogue To Be Honored With Australia's Top Live Entertainment Award” (na engleskom). Billboard. Pristupljeno 22. augusta 2019. 
  154. ↑ „Kylie's hailed as a 'pop icon'.” (na engleskom). Metro. 29. oktobar 2007. Pristupljeno 28. septembra 2014. 
  155. ↑ 155,0 155,1 Whinnett, Ellen (4. april 2017). „Pop princess Kylie Minogue honoured by Prince Philip and declared a cultural ambassador” (na engleskom). News.com.au. Pristupljeno 15. augusta 2019. 
  156. ↑ „Australia Day honours list: Kylie Minogue and Peter Reith among 2019 recipients” (na engleskom). The Guardian. 25. januar 2019. Pristupljeno 2. septembar 2021. 
  157. ↑ „Australian Recording Artists Make ARIA Chart History”. Australian Recording Industry Association. 3. august 2004. Arhivirano iz originala na datum 16. augusta 2004. Pristupljeno 13. augusta 2019. 
  158. ↑ „Most Consecutive Decades With Top Five Albums (UK) (Female)” (na engleskom). Guinnessova knjiga rekorda. Pristupljeno 1. januara 2011. 
  159. ↑ Kreisler, Lauren (4. juni 2012). „The Official Singles Charts' biggest selling artists of all time revealed!” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 12. januara 2021. 
  160. ↑ Smith, Carl (19. decembar 2025). „Christmas Number 1 2025: Kylie Minogue's "XMAS" breaks Official Chart records!” (na engleskom). Official Charts Company. Pristupljeno 20. decembra 2025. 
  161. ↑ Mills, Sarah (10. novembar 2020). „Kylie heads back to dancefloor with new album Disco” (na engleskom). Reuters. Pristupljeno 18. novembra 2021. 

Literatura

[uredi | uredi kod]

Vanjske veze

[uredi | uredi kod]
Wikimedijina ostava sadrži medije na temu: Kylie Minogue.
Izvor: https://sh.wikipedia.org/w/index.php?title=Kylie_Minogue&oldid=42589433