Kvirinal

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Kvirinal
Quirinale
Karta Sedam rimskih brežuljaka
Karta Sedam rimskih brežuljaka
Država  Italija
Grad Rim

Kvirinal (latinski: Collis Quirinalis, talijanski: Quirinale) je najsjeverniji od sedam rimskih brežuljaka, koji se proteže jugozapadno od Eskvilina.[1]

Karakteristike[uredi - уреди | uredi izvor]

To je uski jezičac tla dug nekih 2 km, odvojen od Viminala na jugu depresijom kojom danas ide Via Nazionale. Danas je to brežuljak visok nekih 50 / 60 metara, blagih padina koje se spuštaju prema sjeveru i sjeverozapadu do Marsovih polja i doline Tibera. Izgleda da je za Antike bio viši, njegovo izravnavanje počelo je početkom 2. vijeka kad je podignut Trajanov forum[2], a nastavilo se tokom 16 i 17. vijeka, uređenjem parkova Kvirinalske palače.[1]

Historija[uredi - уреди | uredi izvor]

Ime je vjerojatno dobio po hramu boga Quirinusa koji se još od 4. vijek pne.[2] nalazi na brdu.[1] Na tom brežuljku postoje tragovi primitivnih naselja, koji se po tradiciji koju pripisuju Sabinjanima.[1]

Kvirinal za antike[uredi - уреди | uredi izvor]

Kvirinal je imao veliku stratešku važnost pa je zbog tog bio čvrsto utvrđen od najstarijih vremena, tokom 4. vijeka pne. i duž Kvirinala je podignut Servijev zid pa je i on bio dio utvrđenog grada.[2]

Kvirinal se sve do vremena Servija Tulija nije ubrajao u Rim i njegov Septimontium, tad je zajedno sa Viminalom postao njegov četvrti kvart pod imenom - Colina. Za augustovskih vremena bio je dio kvarta Regio VI Alta Semita, nazvanog tako po glavnoj ulici koja je vodila po njegovom hrptu. U to vrijeme postao je jedan od najvažnijih bogataških rezidencijalnih kvartova, u kojem je pored vila bilo i dosta hramova, a velik dio zauzimale su Dioklecijanove terme.[1]

Za antike najpoznatije građevine na brdu bile su Konstantinove terme i Serapisov hram, kog je izgradio Karakala 217.[2]

Brdo je elitni rimski kvart još od republikanskih vremena, poznat kao aristokratsko naselje, što je naročito došlo do izražaja za imperijalnih vremena, kad su brojni patriciji i bogataši živjeli u njemu, među inima Tit Pomponije Atik (Ciceronov prijatelj), Gaj Fulvije Plaucijan, pjesnik Marcijal i brojni Flavijevci i Klaudijevci.[2]

Gravura Luigia Rossinia - Pogled na Kvirinal

Kvirinal za srednjeg vijeka[uredi - уреди | uredi izvor]

Nakon Pada Rimskog Carstva nastupio je period destrukcije, kad je Kvirinal opustio. Ponovno se počeo reurbanizirati, za srednjeg vijeka kad su podizane crkve, palače i dvorci, na terenima starih ruševnih antičkih građevina, koje su korištene kao kamenolomi za gradnju novih zgrada.[2]

Krajem 15. - početkom 16. vijeka već bio urbaniziran, tad su brojni prelati i aristokrati podigli palače i vile, među njima i kardinal Oliviero Carafa, koji je na terenu današnje Kvirinalske palače podigao vilu sa vinogradom, koju je papa Grgur XIII. (1572.-85.) povećao na vlastiti trošak.[2]

Kvirinalska palača[uredi - уреди | uredi izvor]

Glavni članak: Kvirinalska palača

Nakon Grgura u vilu se uselio Siksto V. (1585.-90.) koji je od 1587. pretvara u papinsku ljetnu rezidenciju, objekt iz kog je nastala današnja - Kvirinalska palača, službena rezidencija Predsjednika Republike Italije.[2]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]