Kraško polje

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
U Popovom polju nalazi se veštački obrazovano Goričko jezero

Kraško polje je geomorfološki oblik u kraškom predelu ili krasu.

Način postanka[uredi - уреди | uredi izvor]

U geomorfologiji kraška polja su najveći površinski oblici u krečnjačkim terenima, koji grade kraški predeo. Polja nastaju tektonskim spuštanjem terena između paralelnih ili subparalelnih raseda. Tako nastalu depresiju, kasnije, oblikuje kraški proces, pa kraško polje ima sve odlike krasa.

Odlike[uredi - уреди | uredi izvor]

Kraška polja su veće ravne doline najčešće zatvorene sa svih strana planinama, koje se naglo izdižu. Kroz polje teče više vodotoka, ali obično se izdvaja jedan glavni, koji na jednom kraju polja ponire (reka ponornica). Jedna ovakva reka može graditi i više bliskih polja, koja se stepenasto spuštaju sa rečnim padom.

Dno polja je ravno i plodno (humusno zemljište), ali zbog zatvorenosti polja biva plavljeno u vreme većih voda. Prema ovome kraška polja delimo na suva (bez ili sa retkim poplavama) i sa povremenim i stalnim jezerima (koja najčešće zauzimaju najniži deo polja). Postoje i kraška jezera koja su veštački poplavljena (na primer Nikšićko).

Zbog prostranosti, niže nadmorske visine i dobrog zemljišta kraška polja su pogodnija za život od okolnih visova, pa su i znatno gušće naseljena od njih. Tu su i smeštena glavna naselja u unutrašnjosti Dinarskog sistema.

Najpoznatija kraška polja[uredi - уреди | uredi izvor]

Najbrojnija skupina kraških polja nalazi se u Dinarskom planinskom vencu. Najpoznatija i najveća kraška polja u Bosni i Hercegovini su: Livanjsko polje, Glamočko polje, Grahovsko polje, Nevesinjsko polje, Gatačko polje, dok su u Crnoj Gori poznata polja: Nikšićko polje, Cetinjsko polje i Njeguško polje. Kraška polja se susreću i u Dinarskim krajevima Hrvatske: Ličko polje, Krbavsko polje, Petrovo polje i Slovenije.