Koncentracioni logor Gross-Rosen

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Koncentracioni logor Gross-Rosen
Ulaz u logor
Ulaz u logor
Postojao august 1940. - februar 1945
Mesto Rogoźnica
Pod kontrolom  Nacistička Nemačka
Upravnik Arthur Rödl (1941 - 1942)
Wilhelm Gideon (1942 - 1943)
Johannes Hassebroek (1943 - 1945)
Broj zatočenika 125 000
Broj žrtava 40 000
Koncentracioni logor Gross-Rosen na karti Poljske
Koncentracioni logor Gross-Rosen


Koordinate: 50° 35′ 45" SGŠ, 16° 09′ 50" IGD

Koncentracioni logor Gross-Rosen (njemački: Konzentrationslager Groß-Rosen) bio je nacistički logor pored tadašnjeg sela Gross-Rosen (današnja Rogoźnica).

Historija i karakteristike[uredi - уреди | uredi kôd]

Koncentracijski logor Gross-Rosen osnovan je u augustu 1940. kao filijala Koncentracijskog logora Sachsenhausen. Njegovi logoraši bili su predodređeni za naporan rad u kamenolomu granita. Prvi kontigent logoraša stigao je u logor 2. augusta 1940.[1]

Baraka blok 7

Gross-Rosen je 1. maja 1941. stekao je status samostalnog koncentracijskog logora. U prve dvije godine svog postojanja bio je mali, i uglavnom je davao radnike za kamenolom. Ali je i kao takav bio jedan od najgorih, jer je iscrpljujući dvanaest satni rad, uz permanentnu izgladnjelost i maltretiranje uzrokovao visoku smrtnost.[1]

Značajno proširenje logora dogodilo se 1944. kad je promijenjen i njegov karakter. Pored glavnog logora u Gross-Rosenu, formirani su i brojni pomoćni logori (približno oko 100).[1] Uglavnom su se nalazili na teritoriju Donje Šleske, Sudeta i po Okrugu Odra-Spre. Najveće filijale bile su: Breslau (Wrocław), Fünfteichen (Miłoszyce), Dyhernfurth (Brzeg Dolny), Landeshut (Kamienna Góra) i kompleks logora smještenih u brdima pored Dvorca Książ namjenjenih za Projekt Riese.[1]

Kroz Glavni logor Gross-Rosen i njegove filijale, prošlo je oko 125 000 logoraša, uključujući one koji nisu bili registrirani i one koji su dovezeni u logor na egzekuciju, poput 2 500 sovjetskih ratnih zarobljenika.[1] Iz Logora Gross-Rosen su brojni logoraši upućeni na eutanaziju - Akcija T4.[2]

Najbrojnija Etnička grupa među logorašima Gross-Rosena bili su Židovi (državljani različitih evropskih zemalja), Poljaci i državljani Sovjetskog Saveza Procijenjeni broj žrtava logora Gross-Rosen je 40 000 ljudi.[1]

Od jeseni 1943. do februara 1945. Gross-Rosen je djelovao kao popravni radni logor (Arbeitserziehungslager AEL), wrocławskog Gestapa, kroz koji je prošlo oko 4 200 logoraša.[1]

Jedan od najtragičnijih događaja u historiji logora bila je evakuacija, prilikom transporta od kojih su neki trajali i po nekoliko sedmica, pomrlo je preko hiljadu logoraša.[1]

Jedinice Crvene armije ušle su napušteni logor početkom maja 1945.[2]

Izvori[uredi - уреди | uredi kôd]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 History of KL Gross-Rosen (engleski). Gross-Rosen Museum in Rogoźnica. https://en.gross-rosen.eu/historia-kl-gross-rosen/. Pristupljeno 8.02. 2021. 
  2. 2,0 2,1 Gross-Rosen concentration camp, Germany (engleski). Encyclopædia Britannica. https://www.britannica.com/place/Gross-Rosen. Pristupljeno .08. 2021. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi kôd]

  • [www.britannica.com/place/Gross-RosenGross-Rosen concentration camp, Germany] ((en))