King of Kings (film, 1961)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
King of Kings

Jeffrey Hunter u naslovnoj ulozi
Producent Samuel Bronston
Scenario Philip Yordan
Ray Bradbury (van špice)
Naracija Orson Welles (van špice)
Uloge Jeffrey Hunter
Siobhán McKenna
Robert Ryan
Muzika Miklós Rózsa
Fotografija Manuel Berenguer
Milton R. Krasner
Franz Planer
Montaža Harold F. Kress
Renée Lichtig
Studio Samuel Bronston Productions
Distribucija Metro-Goldwyn-Mayer
Datum(i) premijere
10. novembar 1961 (1961-11-10)
Trajanje 168 min.
Zemlja  SAD
Jezik engleski
Budžet 5,037.000 $[1]
Bruto prihod 13,400.000 $[1]

King of Kings (sh. Kralj kraljeva) je američki historijski film snimljen 1961. u režiji Nicholasa Raya. Predstavlja remake istoimenog nijemog biblijskog spektakla o životu Isusa iz 1927. godine. Naslovni lik u filmu tumači Jeffrey Hunter, a radnja, za razliku od prethodne verzije koja je prikazivala jedino odraslog Isusa, prikazuje ne samo njegovo rođenje i djetinjstvo, nego, u nastojanju da pruži što detaljniju socio-političku podlogu zbivanja u tadašnjoj Judeji, sadrži i prolog koji prikazuje rimsko osvajanje Jeruzalema koje se zbilo više od pola vijeka prije Isusovog rođenja. U film, koji se snimao u Španiji su uložena ogromna sredstva te je također, kako bi se učinio što spektakularnijim, korištena tehnika Technirama, odnosno film od 70 mm. To je posebno dobar efekt imalo u masovnim scenama, poput one u kojoj je rekonsturiran Govor na gori.

King of Kings je izdan u vrijeme kada su historijski spektakli uživali izuzetnu popularnost, te je doživio veliku gledanost i komercijalni uspjeh. Kritika je, međutim, bila podijeljena, a što se danas tumači odlukama o castingu. Hunter, koji je u vrijeme snimanja po svojim godinama odgovarao Isusu (za razliku od sredovječnog H. B. Warnera u originalnoj verziji), se zbog tumačenja tinejdžera u prethodnim godinama smatrao premladim, te je film posprdno nazivan "Bio sam tinejdžerski Isus". Najgore je, međutim, prošla 17-godišnja Brigid Bazlen, koja je angažirana na inzistiranje studija MGM koji je od nje namjeravao stvoriti novu Elizabeth Taylor; njoj je povjerena uloga Salome te je u filmu odigrala znamenitu scenu plesa. Ta je scena, međutim, od strane kritike zbog svoje naglašene erotičnosti proglašena neprimjerenom za tako "ozbiljan" film, te je Bazlen manje-više prekinula karijeru.

Od kraja 1960-ih, međutim, reputacija filma je počela rasti, što su dijelom pridonijeli američki kontrakulturni komentatori i kritičari koji su Hunterov prikaz Isusa vidjeli kao svojevrsnu alegoriju na antiestablishmentsko buntovništvo tadašnje američke omladine.

Glavne uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 The Eddie Mannix Ledger, Los Angeles: Margaret Herrick Library, Center for Motion Picture Study .

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]