Keila, Estonija

Izvor: Wikipedija
Prijeđi na navigaciju Prijeđi na pretragu
Keila
Centar grada
Centar grada
Koordinate: 59°18′N 24°25′E / 59.300°N 24.417°E / 59.300; 24.417
Država  Estonija
Okrug Harju
Gradska prava 1938.
Vlast
 - guverner Enno Fels
Površina
 - Ukupna 11.2 km²[1]
Stanovništvo (2021.)
 - Grad 10,078[1]
 - Gustoća 898.2 stan. / km²[1]
Vremenska zona UTC+2 (UTC+3)
Poštanski broj 76603[1]
Pozivni broj 67[1]
Karta
Keila na karti Estonije
Keila
Keila
Pozicija Keile u Estoniji

Keila (njemački: Kegel) je grad od 10,078 stanovnika[1] na sjeverozapadu Estonije u Okrugu Harju.

Geografske karakteristike[uredi | uredi kod]

Keila leži u donjem toku rijeke Keile, udaljena 11 km od Baltičkog mora i 26 km jugozapadno od Tallinna. Ona je treći po veličini grad u Okrugu Harju, nakon Tallinna i Maardua.[2]

Historija[uredi | uredi kod]

Ruine utvrde

Iznad Keile prije nekih hiljadu godina postojalo je selo, ali ono je prvi put dokumentirano 1241. u danskom registru pod imenom Keikæl.[2] To se desilo zato jer su sjevernu Estoniju zauzeli su Danci -1219., koji su za mjesto župne crkve odabrali brdo kod Keile.

Orginalnu drvenu crkvu iz 13. vijeka, posvećenu arhanđelu Mihaelu, zamijenila je kamena podignuta krajem 14. vijeka.[3] Uz crkvu se formiralo naselje od desetak kuća i stotinjak stanovnika.[3] Keikæl je kao danski feud - 1433. prodan Livonskom redu.[2] Red je na riječnom otoku (današnji Jõepark) izgradio utvrdu, čiji su temelji ugledali svijetlo dana nakon arheoloških iskapanja 1976.[3]

Grad je uništen pljačkama za Livonskog rata (1558-83), a nakon tog u periodu 1601-02. i zbog gladi i kuge.

Izgradnja željezničke pruge Tallinn-Paldiski 1870. donijela je prekretnicu u razvoju, jer su tad trgovci i poduzetnici počeli kupovati terene i graditi kuće i pogone.[3]Nakon tog je 1905. izgrađena i pruga do Haapsalua, u to vrijeme Keila je bila naselje od oko 65 kuća.[3]

U međuratnom periodu Keila je 1925. postala naselje sa pravom na lokalnu upravu, pa je 1938. dobila je i status grada. [3]

Za Drugog svjetskog rata grad su 23. septembra 1944. od napredovanja Crvene armije branile ne samo jedinice Wehrmachta već i jedinice estonske vojske. Zbog tog su brojni građani zatvarani i deportirani.[2]

Nakon rata za Estonske Sovjetske Socijalističke Republike od 1950. do 62., Keila je bila administrativni centar istoimenog rajona. U tom periodu počela je ubrzano brzo rasti kao satelitsko naselje Tallinna, ali i kao ekonomski i kulturni centar zapadnog Okruga Harju.[2]

Elektrifikacija željezničkih pruga do Tallinna 1958., Kloogaranne 1960., Paldiskogog 1962. i Riisiperea 1981. znatno je unaprijedila promet.[2]

U isto vrijeme u Keili je počela s radom mala zadružna građevinska organizacija (današnji AS Harju KEK), koja je puno utjecala na razvoj mjesta.[3]

Privreda[uredi | uredi kod]

Najveći industrijski pogoni nalaze se periferiji grada, uz cestu Tallinn-Paldiski, tu se nalazi i današnji Harju KEK Group, koji je podigao industrijski park na 48 hektara.[2] U njemu radi više od 20 firmi (PKC Eesti AS, Ensto Elekter AS, Glamox HE AS, AS Draka Keila Cables, ABB AS, Saajos AS, AS Harju Elekter, VIDA Packaging Eesti OÜ i drugi) koje zapošljavaju oko 1500 ljudi.[2]

Pobratimski gradovi[uredi | uredi kod]

Keile ima ugovore o prijateljstvu sa sljedećim gradovima;[4]

Izvori[uredi | uredi kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Estonia: Counties, Cities and Towns (engleski). City population. Pristupljeno 8.10. 2021. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 „Keila” (estonski). Eesti Entsüklopeedia. Pristupljeno 7.10. 2021. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 „History” (engleski). Keile Linn. Arhivirano iz originala na datum 2021-10-10. Pristupljeno 7.10. 2021. 
  4. „Sister cities of Keila” (engleski). Sister cities. Pristupljeno 7.10. 2021. 

Vanjske veze[uredi | uredi kod]