Keila, Estonija

Izvor: Wikipedia
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Keila
Centar grada
Centar grada
Koordinate: 59°18′N 24°25′E / 59.300°N 24.417°E / 59.300; 24.417
Država  Estonija
Okrug Harju
Gradska prava 1938.
Vlast
 - guverner Enno Fels
Površina
 - Ukupna 11.2 km²[1]
Stanovništvo (2021.)
 - Grad 10,078[1]
 - Gustoća 898.2 stan. / km²[1]
Vremenska zona UTC+2 (UTC+3)
Poštanski broj 76603[1]
Pozivni broj 67[1]
Karta
Keila na karti Estonije
Keila
Keila
Pozicija Keile u Estoniji

Keila (njemački: Kegel) je grad od 10,078 stanovnika[1] na sjeverozapadu Estonije u Okrugu Harju.

Geografske karakteristike[uredi | uredi kôd]

Keila leži u donjem toku rijeke Keile, udaljena 11 km od Baltičkog mora i 26 km jugozapadno od Tallinna. Ona je treći po veličini grad u Okrugu Harju, nakon Tallinna i Maardua.[2]

Historija[uredi | uredi kôd]

Ruine utvrde

Iznad Keile prije nekih hiljadu godina postojalo je selo, ali ono je prvi put dokumentirano 1241. u danskom registru pod imenom Keikæl.[2] To se desilo zato jer su sjevernu Estoniju zauzeli su Danci -1219., koji su za mjesto župne crkve odabrali brdo kod Keile.

Orginalnu drvenu crkvu iz 13. vijeka, posvećenu arhanđelu Mihaelu, zamijenila je kamena podignuta krajem 14. vijeka.[3] Uz crkvu se formiralo naselje od desetak kuća i stotinjak stanovnika.[3] Keikæl je kao danski feud - 1433. prodan Livonskom redu.[2] Red je na riječnom otoku (današnji Jõepark) izgradio utvrdu, čiji su temelji ugledali svijetlo dana nakon arheoloških iskapanja 1976.[3]

Grad je uništen pljačkama za Livonskog rata (1558-83), a nakon tog u periodu 1601-02. i zbog gladi i kuge.

Izgradnja željezničke pruge Tallinn-Paldiski 1870. donijela je prekretnicu u razvoju, jer su tad trgovci i poduzetnici počeli kupovati terene i graditi kuće i pogone.[3]Nakon tog je 1905. izgrađena i pruga do Haapsalua, u to vrijeme Keila je bila naselje od oko 65 kuća.[3]

U međuratnom periodu Keila je 1925. postala naselje sa pravom na lokalnu upravu, pa je 1938. dobila je i status grada. [3]

Za Drugog svjetskog rata grad su 23. septembra 1944. od napredovanja Crvene armije branile ne samo jedinice Wehrmachta već i jedinice estonske vojske. Zbog tog su brojni građani zatvarani i deportirani.[2]

Nakon rata za Estonske Sovjetske Socijalističke Republike od 1950. do 62., Keila je bila administrativni centar istoimenog rajona. U tom periodu počela je ubrzano brzo rasti kao satelitsko naselje Tallinna, ali i kao ekonomski i kulturni centar zapadnog Okruga Harju.[2]

Elektrifikacija željezničkih pruga do Tallinna 1958., Kloogaranne 1960., Paldiskogog 1962. i Riisiperea 1981. znatno je unaprijedila promet.[2]

U isto vrijeme u Keili je počela s radom mala zadružna građevinska organizacija (današnji AS Harju KEK), koja je puno utjecala na razvoj mjesta.[3]

Privreda[uredi | uredi kôd]

Najveći industrijski pogoni nalaze se periferiji grada, uz cestu Tallinn-Paldiski, tu se nalazi i današnji Harju KEK Group, koji je podigao industrijski park na 48 hektara.[2] U njemu radi više od 20 firmi (PKC Eesti AS, Ensto Elekter AS, Glamox HE AS, AS Draka Keila Cables, ABB AS, Saajos AS, AS Harju Elekter, VIDA Packaging Eesti OÜ i drugi) koje zapošljavaju oko 1500 ljudi.[2]

Pobratimski gradovi[uredi | uredi kôd]

Keile ima ugovore o prijateljstvu sa sljedećim gradovima;[4]

Izvori[uredi | uredi kôd]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Estonia: Counties, Cities and Towns (engleski). City population. https://www.citypopulation.de/en/estonia/cities/. Pristupljeno 8.10. 2021. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 „Keila” (estonski). Eesti Entsüklopeedia. http://entsyklopeedia.ee/artikkel/keila3. Pristupljeno 7.10. 2021. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 „History” (engleski). Keile Linn. https://www.keila.ee/web/en/about-keila. Pristupljeno 7.10. 2021. 
  4. „Sister cities of Keila” (engleski). Sister cities. http://en.sistercity.info/sister-cities/Keila.html. Pristupljeno 7.10. 2021. 

Vanjske veze[uredi | uredi kôd]