Jovan Avakumović

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Disambig.svg
Ukoliko ste tražili članak o pesniku Jovanu Avakumoviću pogledajte, v. Jovan Avakumović (pesnik).
Jovan Avakumović
Jovan Avakumović

Mandat(i)
Predsednik ministarstva
22. avgust 1892 - 13. april 1893.
Prethodnik Nikola Pašić
Naslednik Lazar Dokić
Premijer Srbije
Prethodnik Dimitrije Cincar-Marković
Naslednik Sava Grujić
Biografija
Politička partija Liberalna stranka

Jovan Đ. Avakumović (Beograd, 1/13. januar 1841. – Rogaška Slatina, 3. avgust 1928) je bio pravnik, političar, predsednik vlade Srbije.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Rođen kao potomak ugledne trgovačke porodice Babadudić, završio je prava u Beogradu, a zatim studirao pravne i državne nauke (1862–1868) u Nemačkoj, Francuskoj i Švajcarskoj. Član je Liberalne stranke.

Godine 1873. imenovavan je prvim sekretarom Kasacionog suda, zatim je od 1875) prvo bio upravnik grada Beograda, a potom načelnik policijskog odeljenja Ministarstva unutrašnjih dela u liberalskoj vladi Stevče Mihailovića do 1880. godine. Te godine nakratko postaje ministar pravde u kabinetu Jovana Ristića, ali već oktobra iste godine vlada pada i zamenjuje je naprednjačka pod Milanom Piroćancem. U sledećem periodu (1881–1887. godina) je sudija Kasacionog suda. Nakratko je ministar pravde 1887. godine u koalicionoj liberalsko-radikalskoj vladi, ali ispada iz nje krajem godine kada radikali sami formiraju kabinet. Budući da je neprikosnoveni šef liberala Ristić namesnik u periodu 18891892. godine i da je zamrzao status u liberalnoj stranci, to je Avakumović postao operativni šef stranke i predvodnik opozicije. Liberali tada pokušavaju da vladajuće radikale tuku na radikalski način – jakom demagogijom.

Kada namesništvo obara radikalsku vladu, Avakumović 9. avgusta 1892. godine postaje predsednik vlade i ministar inostranih dela. U vladi dominira mlađe krilo liberala. Sve akcije vlade usmerene su na parlamentarne izbore zakazane za 25. februar 1893. godine. Posle žestoke borbe, u kojoj je vlada koristila sumnjive metode, rezultat je nerešen, a političku krizu razrešava mladi Aleksandar Obrenović, koji preuzima kraljevske prerogative, otpušta Avakumovićevu vladu i mandat daje radikalima. Bilo je to 1. aprila 1893. godine. Radikalna većina u skupštini je organizovala političko suđenje Avakumoviću i nekim članovima njegove vlade, ali je ih je kralj amnestirao pre presude.

Drugi put je Avakumović postao predsednik vlade odmah po ubistvu kralja Aleksandra Obrenovića i kraljice Drage Mašin 29. maja 1903. godine. Pod ovom vladom je izvršen izbor Petra Karađorđevića za srpskog kralja i vraćen na snagu ustav iz 1888. godine.

Tokom Prvog svetskog rata, 1915. godine, austrougarske okupacione snage su ga zarobile i internirale u logor Cegled u Mađarskoj, a zatim u Hicing u Austriji, u kome je dočekao kraj rata. Po povratku iz zarobljeništva povlači se iz politike.

Avakumović je bio jedan od napoznatijih i najboljih advokata u Beogradu, posebno iz oblasti krivičnog prava. Napisao je veći broj stručnih radova, a njegova najvažnija dela su Teorija kaznenog prava (1887-1891), kao i Nužna odbrana, Važnost krivičnog zakona, Francuska i engleska porota, Promena valute i protivpravni poslovi. Avakumović je postao redovni član Srpske kraljevske akademije 1893. godine.

Preminuo je u Rogaškoj Slatini u današnjoj Sloveniji 3. avgusta 1928. i sahranjen je u Beogradu.

Bio je sestrić generala i kraljevskog namesnika Jovana Belimarkovića.

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]