Jovan Štokovac

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Jovan Štokovac
No portrait gray test-sr.svg
Jovan Štokovac Džoja
Datum rođenja 2. mart 1922. (1922-03-02)
Mesto rođenja Peroj, kod Pule
 Kraljevina Italija
Datum smrti 14. jul 1992. (dob: 70)
Profesija metalski radnik
Član KPJ od proleća 1941.
Učešće u ratovima Narodnooslobodilačka borba
Služba Partizanska zvijezda.png NOV i PO Jugoslavije
Logo of the JNA.svg Jugoslovenska narodna armija
19411980.
Čin General- potpukovnik JNA.png General-potpukovnik
Narodni heroj od 5. jula 1952.
Odlikovanja
Orden narodnog heroja
Orden bratstva i jedinsta
Orden za vojne zasluge
Orden partizanske zvezde
Orden zasluga za narod sa srebrnim vencem
Partizanska spomenica 1941.

Jovan Štokovac Džoja (Peroj, kod Pule, 2. mart 192214. jul 1992), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, general-major JNA i narodni heroj Jugoslavije.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Rođen je 2. marta 1922. godine u Peroju kod Pule. Do 1941. godine bio je metalski radnik. Živeo je u Sremskoj Mitrovici i do rata se bavio metalskim zanatom. Kao metalac, došao je u dodir s naprednim radničkim pokretom, kome se pridružio vrlo rano. Strojobravarski zanat naučio je, 1936. godine, u Sremskoj Mitrovici. Neposredno pred rat 1941. godine, postao je član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ).

Narodnooslobodilačka borba[uredi - уреди | uredi izvor]

Narodnooslobodilačkom pokretu se pridružio 1941. godine. Bio je jedan od prvih fruškogorskih partizana. U toku rata bio je član Okružnog komiteta SKOJ-a za Srem, a zatim politički komesar čete u Bosanskom partizanskom odredu, pomoćnik političkog komesara bataljona u Sremskom partizanskom odredu Treće operativne zone Hrvatske, politički komesar Trećeg bataljona Prve vojvođanske brigade, pomoćnik političkog komesara i komesar Prve vojvođanske brigade.

Desetina kojom je rukovodio je u prvim partizanskim akcijama uspešno izvršila postavljeni zadatak i uništila ustašku patrolu od šest do sedam ljudi. Kao politički komesar bataljona, bio je zaslužan što je do tada najslabiji Treći bataljon Prve vojvođanske brigade postao najborbeniji, s najvećim brojem dobrih bombaša i puškomitraljezaca. Posebno se istakao u borbi s Nemcima i ustašama, koji su tenkovima i avionima nastojali da deblokiraju garnizon u Brčkom. Tada je uspeo da, zajedno sa svojim bataljonom, zadrži deset puta jačeg neprijatelja. Decembra 1943. godine, u napadu na Tuzlu, njegov bataljon, već poznat kao pouzdan, dobio je najteži zadatak. I pored velikih gubitaka, bataljon je izdržao borbu do kraja.

Kao politički komesar brigade, učestvovao je u gotovo svim njenim akcijama. U borbi na Zajednicama, u istočnoj Bosni, njegova brigada je uništila više od petsto gestapovaca, zaplenila osam topova i velike količine ratnog materijala. Godine 1944, u maršu s terena oko reke Bosne u Crnu Goru, u uslovima kada su borci umirali od gladi, Prva brigada je zadavala teške udarce neprijatelju. Posle prelaska puta Kalinovik-Foča i prilikom spuštanja na Sutjesku, njegova brigada je dobila zadatak da zaposedne Veternik i osigura pokret korpusa preko Sutjeske na Mrkaljklade. Tada je bio na najisturenijem položaj i vlastitim primerom podsticao borce na borbu. Položaj je, s poslednjim borcima, napustio tek posle izvršenog zadatka. Istakao se i u nizu drugih borbi među kojima su one na Makišu i Ćukarici, u Sremu kod Rume i Mitrovice i u Baranji.

Posleratni period[uredi - уреди | uredi izvor]

Nakon oslobođenja, obavljao je dužnosti političkog komesara divizije, načelnika štaba korpusa i ostale dužnosti. Višu vojnu akademiju JNA završio je 1957. godine. Bio je i pokrajinski sekretar za narodnu odbranu SAP Vojvodine. Imao je čin general-potpukovnika JNA.

Preminuo je 14. jula 1992. godine.

Odlikovanja[uredi - уреди | uredi izvor]

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i više drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 5. jula 1952. godine.

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]