John J. McCloy

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
John McCloy
John J. McCloy - Project Gutenberg etext 20587.jpg
američki visoki komesar za Njemačku
Na položaju
21. septembar 1949 – 1. august 1952
Predsjednik Harry Truman
Prethodi položaj ustanovljen
Slijedi James Conant
predsjednik Grupe svjetske banke
Na položaju
17. mart 1947 – 1. jul 1949
Prethodi Eugene Meyer
Slijedi Gene Black
Lični detalji
Rođenje John Jay McCloy
31. mart 1895. (1895-03-31)
Philadelphia, Pensilvanija, SAD
Smrt 11. mart 1989. (dob: 93)
Stamford, Connecticut, SAD
Politička stranka Republikanska stranka[1]
Supružnik/ci Ellen Zinsser (1930–1986)
Djeca 2
Alma mater Amherst College
Harvard University

John Jay McCloy (31. mart 1895 – 11. mart 1989) je bio američki pravnik, poslovni čovjek i državni službenik, najpoznatiji po tome što je vršio niz visokih dužnosti u federalnoj vladi za vrijeme i neposredno nakon Drugog svjetskog rata. McCloy je, iako po stranačkoj pripadnosti republikanac godine 1941. postao ministra rata u administraciji demokratskog predsjednika Rooseveltate je imao važnu ulogu u donošenju niza kasnije kontroverznih odluka kao što su interniranje Amerikanaca japanskog porijekla i odbijanje prijedloga da se bombardira Auschwitz. Neposredno nakon rata je bio među šest najuticajnijih ličnosti (tzv. "mudraca") Trumanove administracije koji će stvoriti Trumanovu doktrinu na kojoj se temeljila američka vanjska i sigurnosna politika tokom Hladnog rata. Godine 1964. je imenovan u Warrenovu komisiju čije je kontroverzne zaključke o nepostojanju dokaza o zavjeri iza predsjednika Kennedyja branio do kraja života.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]

Diplomatske funkcije
Prethodi:
Eugene Meyer
predsjednik Grupe Svjetske banke
1947–1949
Slijedi:
Gene Black
Nova titula američki visoki komesar za okupiranu Njemačku
1949–1952
Slijedi:
James Conant
Poslovne funkcije
Prethodi:
Winthrop Aldrich
generalni direktor Chase
1953–1960
Slijedi:
George Champion
Nagrade
Prethodi:
Douglas MacArthur
dobitnik nagrade Sylvanus Thayer
1963
Slijedi:
Robert Lovett