Jezičak (drveni duvački instrumenti)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Jezičci

Kod drvenih duvačkih instrumenata elastično telo čije treperenje, pod prilivom sabijenog vazduha, stvara zvučne vibracije. Mogu da ga čine istanjeni listići trske, i to dva, na jednom kraju zajedno uvezana, dok je drugi slobodan za treperenje (tzv. dvostruki jezičak - kao kod oboe, fagota, zurle itd.) ili samo jedan listić, položen preko ulaznog otvora cevi i takođe uvezan ili pričvršćen obručem na donjem kraju (tzv. prost ili jednostruki jezičak - kod klarineta ili saksofona).

Jezičak može da bude i metalan, kao kod redovne harmonike ili kod usne harmonike, a takođe i kod harmonijuma i nekih orguljskih svirala.

Kod limenih duvača ulogu jezička imaju same usne svirača, kao elastično živo tkivo (tzv. opneni jezičak).

Najzad, jezičak može da bude i vazdušni, koji se javnja kod flaute, frule i srodnih instrumenata, gde se obrazuje na ulaznom otvoru cevi (flauta) ili na prorezu (tzv. glasnici) ispod otvora (blok-flauta, frula),a do treperenja dolazi usled deljenja vazdušnog mlaza na tzv. usni (odatle i naziv labijalni instrumenti [lat. labea = usna]. Neke od svirala na orguljama, osim već opisanog, dejstvuju i na ovaj način.