Jesen stiže, dunjo moja

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Disambig.svg Ovo je glavno značenje pojma Jesen stiže, dunjo moja. Za druga značenja, v. Jesen stiže, dunjo moja (razvrstavanje).
Jesen stiže, dunjo moja
Režija Ljubiša Samardžić
Producent Ljubiša Samardžić
Scenario Đorđe Milosavljević, Tonči Matulić
Uloge Branislav Trifunović
Marija Karan
Kalina Kovačević
Igor Đorđević
Marta Uzelac
Predrag Ejdus
Rada Đuričin
Vojislav Brajović
Boris Milivojević
Milorad Mandić
Boda Ninković
Milica Milša
Branimir Brstina
Renata Ulmanski
Radovan Vujović
Muzika ?
Datum(i) premijere
2004 (2004)
Trajanje 95 min.
Zemlja  Srbija i Crna Gora
Jezik Srpski
Kronologija

Prethodi: Sl(ij)edi:

Konji vrani (2007)

Jesen stiže, dunjo moja je srpski film snimljen 2004. u režiji Ljubiše Samardžića. Glavne uloge tumače Branislav Trifunović, Marija Karan, Kalina Kovačević, Igor Đorđević, Marta Uzelac, Predrag Ejdus, Rada Đuričin, Vojislav Brajović, Boris Milivojević, Milorad Mandić - Manda, Boda Ninković, Milica Milša, Branimir Brstina i Renata Ulmanski .

Kratak sadržaj[uredi - уреди | uredi izvor]

Negde u Banatu 1914. godine.

Bezbrižno detinjstvo Save (Trifunović), Marije (Karan) i Petrašina (Đorđević) prekida početak Prvog svetskog rata. Sava i Petrašin i protiv svoje volje odlaze da služe vojsku Austrougarske monarhije. Četiri godine posle toga, rat je završen. Sava se vraća kući. Dočekuju ga Marija i njegov najbolji drug Petrašin, koji je ranije došao iz rata jer je na frontu izgubio ruku. Ustreptala ljubav Save i Marije ovaploćuje se i ostvaruje. Na putu njihove potpune sreće isprečio se Savin otac (Brajović), koji pored tri ćerke ne želi da „hrani nova gladna usta“! Posle tuče sa ocem, Sava napušta selo i odlazi preko Tise u varoš. Marija ostaje ucveljena i nemoćna. Sava u varoši nalazi posao u mlinu bogatog Granfilda (Ejdus). Njegova ćerka Anica (Kovačević) bacila je oko na Savu. Brižan otac Granfild predlaže Savi da se oženi Anicom. Brakom sa Anicom, Sava bi postao zet ugledne i stare alzaske porodice, kao i naslednik velikog porodičnog bogatstva.

Nesiguran u svoju odluku, Sava još jednom kreće na put do rodnog sela željan susreta sa Marijom. Ona je, međutim, umrla rađajući njegovo dete, koje sad raste u Petrašinovoj kući, kući Savinog kuma i najboljeg druga, koji se nikad nije pomirio sa neuzvraćenom ljubavlju koju je osećao prema Mariji. Obeleženi ratnim iskustvom i nesrećnim ljubavima, i Sava i Petrašin su izgubljeni u sopstvenom životu, pored male Dunje, koju obojica smatraju svojim detetom.

Nagrade[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Filmski festival u Herceg-Novom: Zlatna mimoza za najbolji , najbolju žensku ulogu, scenografiju, kostim, kameru i ton
  • Nagrada „Carica Teodora“ za najbolju žensku ulogu Glumačkog festivala u Nišu - Kalina Kovačević
  • Kandidat SiCG za učešće u konkurenciji za 77. nagradu Oskar, za 2004. godinu u kategoriji dugometražnih igranih filmova snimljenih u zemljama van engleskog govornog područja.

Veze[uredi - уреди | uredi izvor]

Eksterni linkovi[uredi - уреди | uredi izvor]