Istopolni brak u Belgiji

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Zakonski status istopolnih
zajednica
Brak

Argentina
Belgija
Brazil
Danska1
Finska*
Francuska
Holandija2
Irska
Island
Južna Afrika
Kanada

Kolumbija
Luksemburg
Norveška
Novi Zeland3
Portugal
SAD4
Španija
Švedska
Ujedinjeno Kraljevstvo5
Urugvaj

Legalan u delovima država

Meksiko (7 saveznih država)

Napomene

1 Bez Farskih otoka.
2 Bez Arube, Curaçaoa i Sint Maartena.
3 Samo Novi Zeland bez ostalih teritorija.
4 SAD i teritoriji Guam, Sjeverni Marijanski Otoci, Portoriko, Američki Djevičanski otoci i neka plemena.
5 Engleska, Vels, Škotska i Pitkern bez Sjeverne Irske.
6 Sjeverna Irska, Otok Man, Jersey i Gibraltar.


* Nije jos stupilo na snagu.

Portal LGBT.svg Portal LGBT

Istopolni brakovi u Belgiji su legalizovani 30. januara, 2003. Belgija je time postala druga država u svetu, posle Holandije, koja je zakonski priznala istopolne brakove. Kao i u Holandiji, legalizacija istopolnih brakova se i u Belgiji dogodila u periodu kada hrišćanski demokrati nisu bili na vlasti.

Pre legalizacije istopolnih brakova Belgija je legalizovala istopolne zajednice, dajući im neki nivo privilegija i prava koja uživaju venčani parovi.

Belgija je najpre dozovlila sklapanje istopolnih brakova strancima i strankinjama samo iz onih zemalja koje priznaju istopolne brakove. Ovaj zakon je promenjen oktobra 2004. tako da Belgija dozvoljava venčanja svim parovima pod uslovom da bar jedan parter, odnosno jedna partnerka živi u Belgiji duže od tri meseca.

Belgijski službeni glasnik (fr: Le moniteur Belge; nl: Belisch Staatsblad) objavio je da je oko 300 parova venčano u periodu između juna 2003. i aprila 2004. (245 u toku 2003. i 55 u toku 2004). Belgijska vlada je 22. jula, 2005. saopštila da su u periodu od dve i po godine sklopljena 2442 braka[1].

Usvajanje dece[uredi - уреди | uredi izvor]

Zakon o braku nije dozvoljavao usvajanje dece i partner, odnosno parterka nije nikako mogao/la da postane ko-otac, odnosno ko-majka deteta svo partera, odnosno partnerke. Godine 2005. pokrenuta je inicijativa za donošenje zakona kojim bi se omogućilo usvajnaje dece od strane istopolnih parova. Donji dom belgijskog Parlamenta je podržao zakon na glasanju 1. decembra, 2005., a Senat je konačno usvojio zakon 20. aprila, 2006. Zakon je dobio kraljevski pristanak 18. maja, a stupio je na snagu 30. juna, 2006[2].

Vidi dalje[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]