Isidor Bajić

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Isidor Bajić
Biografske informacije
Rođenje 16. august 1878. (1878-08-16)
Kula, Austrougarska
Smrt 15. septembar 1915. (dob: 37)
Novi Sad, Austrougarska
Znamenita djela

Isidor Bajić (Kula, 16. avgust 1878. — Novi Sad, 15. septembar 1915) je bio srpski kompozitor, učitelj i izdavač.

Od 1901. do 1915. godine je radio u Velikoj srpskoj pravoslavnoj gimnaziji u Novom Sadu (danas gimnazija Jovan Jovanović Zmaj) kao učitelj pevanja i pojalja, dirigent učeničkih horova, gudačkog i tamburaškog orkestra i organizator Svetosavskih beseda. Pomagao je darovitim učenicima u njihovim prvim kompozitorskim koracima. Kao rezultat Bajićevog pedagoškog rada bastao je Projekat za promenu učenja pojanja i pevanja u Velikoj srpskoj pravoslavnoj gimnaziji (1912.). Osnovao je muzičku školu u Novom Sadu, 17. oktobra 1909. godine, posle Škole pjenija Aleksandra Morfidisa-Nisisa, prvu instituciju toga tipa na tlu Vojvodine.

U skoro svim periodičnim časopisima i dnevnoj štampi toga vremena (Brankovo kolo, Letopis Matice srpske, Zastava, Sloga) objavljivao je tekstove iz oblasti muzike i muzičke pedagogije (Pevanje kao pedagoško sredstvo i korist njegova, Kako treba učiti muziku u preparandiji i bogosloviji, Naše crkveno pojanje i druge). Niz članaka o Savezu srpskih pevačkih društava prouzrokovali su oštru javnu polemiku sa Petrom Konjovićem. Pokrenuo je notnu ediciju Srpska muzička biblioteka i časopis Srpski muzički list (u istoriji srpskog izdavaštva, hronološki treći muzički list u Srba). Napisao je i objavio dva udžbenika: Klavir i učenje klavira (1901.) i Teorija pravilnog notnog pevanja (1904.).

Zapisivao je narodne i srpske crkvene melodije i koristio ih u svojim kompozicijama za klavir, horskim delima, komadima sa pevanjem i u operi Knez Ivo od Semberije. Srpsko crkveno pojanje je upoređivao sa pojanjem drugih naroda na putovanju za Hilandar sa horom karlovačkih bogoslova u leto 1911. godine. Obraćao se lično Lukijanu Bogdanoviću, pravoslavnom episkopu budimskom, u vezi sa predlogom za redigovanje srpskog crkvenog pojanja (1907.).

Opus[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Ciklusi solo pesama**Pesme ljubavi
    • Album pesama u duhu srpskih narodnih pesama
    • Srpske narodne pesme iz Mokranjčevih rukoveti
    • Seljančice
    • Jesen stiže dunjo moja
  • Opere

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]