Intimni odnos

Izvor: Wikipedia

Intimni odnos je posebno blizak oblik međuljudskih odnosa. Može se definirati slijedećim karakteristikama: trajno ponašanje međuzavisnosti, ponavljajuća interakcija, emocionalna privrženost i ispunjenje potrebe.

Intimni odnosi igraju središnju ulogu u sveukupnom ljudskom iskustvu. [1] Ljudi imaju univerzalnu potrebu da nekome i nečemu pripadaju, odnosno nekoga i nešto vole, te je ta potreba zadovoljena stvaranjem intimnog odnosa.[2] intimni odnosi se sastoje od ljudi koji nas privlače, koji nam se sviđaju i koje volimo, bilo u romantičnom i bilo u seksualnom pogledu, sa kojima se želimo vjenčati te im pružiti i od njih primiti emocionalnu i osobnu podršku. [1] Intimni odnosi stvaraju društvenu mrežu sastavljenu od osoba koje pružaju snažnu emocionalnu privrežnost i ispunjavaju naše univerzalne potrebe za pripadanjem i za zbrinutošću. [1]

Sistematsko proučavanje intimnih odnosa je relativno nova oblast istraživanja na polju društvene psihologije, te se počela javljati tek u posljednjih nekoliko decenija. [1] Usprkos toga, društveno promišljanje i analiza intimnih odnosa datira još od vremena ranih grčkih filozofa. [1] Rane naučne studije su se također bavile intimnim odnosima, ali su bile ograničene na manje grupe ljudi u okviru užeg proučavanja ponašanja kao što su takmičenje i saradnja, pregovaranje, pokoravanje ili otpor. [1]

Intimnost u fizičkom smislu, pak, karakterizira romantična ili strastvena ljubav i privrženost , odnosno seksualne aktivnosti.

Intimni partneri[uredi - уреди]

Izrazi koji se koriste za razne vrste partnera u intimnim odnosima:

Izvori[uredi - уреди]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 Miller, R. S., Perlman, D., & Brehm, S. S. (2007). Intimate Relationships (4th ed.). Toronto, ON: McGraw-Hill.
  2. Perlman, D. (2007). The best of times, the worst of times: The place of close relationships in psychology and our daily lives. Canadian Psychology, 48, 7-18.

Eksterni linkovi[uredi - уреди]