Igalo

Izvor: Wikipedia
Igalo

Igalo
Igalo

Osnovni podaci
Opština Opština Herceg Novi
Stanovništvo
Stanovništvo (2003) 3754
Položaj
Koordinate 42°27′19″N 18°30′26″E / 42.455333, 18.507333
Vremenska zona centralnoevropska:
UTC+1
Nadmorska visina 0 m
Igalo na karti Crne Gore
Igalo
Igalo
Igalo (Crne Gore)
Ostali podaci
Poštanski broj 85347
Pozivni broj 031
Registarska oznaka HN


Koordinate: 42° 27′ 19" SGŠ, 18° 30′ 26" IGD
Igalo je grad u opštini Herceg Novi u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 3754 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 3676 stanovnika). Ovo je grad koji se, iako sa Herceg Novim čini jedinstvenu gradsku celinu, može smatrati i posebnim naseljem. Naziv je dobilo po istoj reči grčkog porekla, koja znači „obala - plaža - žalo“.

Lečilište[uredi - уреди]

Igalo je poznato kao turističko mesto, a zahvaljujući radioaktivnom - morskom mulju sa Blatne plaže - ili kako je još nazivaju Stara banja, centar je zdravstvenog turizma Crne Gore. Igalo je poznato i po neeksploatisanoj mineralnoj vodi nazvanoj „Igaljka“. Godine 1930. je izvršeno ispitivanje igaljskog blata u laboratoriji poznatog francuskog lečilišta Viši („Vichy“), koje je definitivno potvrdilo njegovu izuzetnu lekovitost, ali tek nakon Drugog svetskog rata, na inicijativu Mirka J. Stijepčića, koji angažuje dr. Svetozara Živojnovića realizovani su davno doneti planovi o osnivanju lečilišta u Igalu, koje je Odlukom vlade Crne Gore od 1.XI 1949. godine konačno i osnovano.

U Igalu se nalazi crkva Sv. Preobraženja gospodnjeg, iz druge polovine 17. veka, koja je bnovljena 1857. godine.

Demografija[uredi - уреди]

U naselju Igalo živi 2988 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,2 godina (37,1 kod muškaraca i 39,3 kod žena). U naselju ima 1300 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,88.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka

Demografija
Godina Stanovnika
1948. 378 [1]
1953. 455
1961. 638
1971. 1063
1981. 3556
1991. 3676 3613
2003. 3855 3754
Etnički sastav prema popisu iz 2003.[2]
Srbi
  
2270 60.46%
Crnogorci
  
1011 26.93%
Hrvati
  
94 2.50%
Muslimani
  
22 0.58%
Jugosloveni
  
15 0.39%
Romi
  
14 0.37%
Makedonci
  
11 0.29%
Mađari
  
6 0.15%
Bošnjaci
  
5 0.13%
Slovenci
  
3 0.07%
Rusi
  
2 0.05%
Nemci
  
1 0.02%
Italijani
  
1 0.02%
Albanci
  
1 0.02%
nepoznato
  
72 1.91%



Poznate ličnosti[uredi - уреди]

Izvori[uredi - уреди]

  1. Knjiga 9, Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2003, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Podgorica, septembar 2005, COBISS-ID 8764176
  2. Knjiga 1, Stanovništvo, nacionalna ili etnička pripadnost, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Podgorica, septembar 2004, ISBN 86-84433-00-9
  3. Knjiga 2, Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Podgorica, oktobar 2004, COBISS.CG-ID 8489488

Vanjske veze[uredi - уреди]

Šablon:Portal2


Naseljena mesta opštine Herceg Novi

Baošići • Bijela • Bijelske Kruševice • Đenovići • Đurići • Žlijebi • Zelenika • Igalo • Jošice • Kameno • Kruševice • Kumbor • Kuti • Luštica • Meljine • Mojdež • Mokrine • Podi • Prijevor • Provodina • Ratiševina • Sasovići • Sutorina • Sušćepan • Trebesinj • Ubli • Herceg Novi