Ibrahim II od Ifrikije

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Abu Iš'ak Ibrahim II (arapski: أبو اسحاق ابراهيم الثاني‎; Abu Is`haq Ibrahim II; ? - 23. oktobar 902) bio je 9. emir Ifrikije iz dinastija Aglabida koji je vladao od 875. do 902.

Na vlast je došao nakon smrti svog brata Muhameda II. Iako mu je emirat bio ozbiljno uzdrman epidemijom kuge koja je dovela do ozbiljnog pada stanovništva, u ranim godinama vladavine je došlo do značajnog porasta ekonomske aktivnosti i blagostanja. Godine 876. je sagradio novu palaču Ar-Raqqada kraj Kairuana, te je uveo niz poljoprivrednih reformi.

Na vanjskom planu je ispočetka imao uspjeha u ratu protiv Bizanta, prije svega tako što je 878. osvojena Sirakuza te gotovo u potpunosti dovršeno osvajanje Sicilije. Te je uspjehe, međutim, zasjenila bizantska kontraofanziva u Italiji, odnosno protjerivanje Arapa iz dotadašnjih uporišta u Bariju i Tarantu. Godine 882. je došao u sukob sa Tulunidima iz Egipta, a došlo je i do brojnih berberskih ustanaka. Od 893. se bilježi ismailitska misionarska aktivnost Abu Abdulah al-Šija među Kutamama, berberskim plemenom u današnjem Alžiru koja će s vremenom dovesti do pada Aglabida.

Suočen s brojnim pobunama protiv svoje vlasti, koja se smatrala tiranskom, Ibrahim je 902. bio prisiljen abdicirati u korist svog sina Abdulaha II. Ibrahim je otišao na Siciliju odakle je poduzeo pohod protiv bizantskih posjeda u Italiji. Umro je od dizenterije na Kalabriji.