I vitelloni

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
I vitelloni

italijanski poster
Režija Federico Fellini
Producent Lorenzo Pegoraro
Mario De Vecchi
Jacques Bar
Scenario Federico Fellini
Ennio Flaiano
Tullio Pinelli
sinopsis: Federico Fellini
Tullio Pinelli
Uloge Alberto Sordi
Franco Fabrizi
Franco Interlenghi
Leopoldo Trieste
Muzika Nino Rota
Fotografija Carlo Carlini
Otello Martelli
Luciano Trasatti
Montaža Rolando Benedetti
Distribucija ENIC (Italija)
Datum(i) premijere
26. august 1953 (1953-08-26) (Venecija)
Trajanje 103 min.
Zemlja  Italija
 Francuska
Jezik italijanski

I vitelloni (sh. Junci ili Telci [1]) je italijansko-francuski crno-bijeli film snimljen 1953. u režiji Federica Fellinija. Po žanru predstavlja mješavinu drame i komedije. Radnja je smještena u gradić na obali Jadrana, a protagonisti su grupa mladih prijatelja koji sve vrijeme provode zavodeći žene, igrajući biljar, prije nego što ih ženidba jednog od njih natjera da počnu preispitivati svoj životni stil. I vitelloni, koji je Fellini napravio velikim dijelom inspiriran vlastitim životom i odrastanjem, premijerno je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je osvojio Srebrni lav. Taj je uspjeh Felliniju donio međunarodni ugled te ga učinio jednim od najpoznatijih režisera italijanske kinematografije. U njemu je Fellini također prvi put razvio vlastiti stil režije. I vitelloni se smatra važnim i zbog toga što je označio početak odmaka italijanske kinematografije od dotada dominantnog neorealizma, odnosno njenu prilagodbi značajnim ekonomskim i kulturnim promjenama koje je uslijed ekonomskog buma prolazilo tadašnje italijansko društvo.

I vitelloni je kasnije inspirirao cijeli niz filmaša u svijetu, te se smatra "najimitiranijim" Fellinijevim filmom. Među filmovima kojima je poslužio kao inspiracija se nalaze i Lucasovi Američki grafiti iz 1973. godine.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Doslovni prijevod sa lokalnog dijalekta. Prema Fellinijevim riječima, izraz se metaforički koristio za dokone besposličarske mladiće iz srednje klase koji su živjeli na račun roditelja.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]

References[uredi - уреди | uredi izvor]