ITER

Izvor: Wikipedia

Koordinate: 43°42′17.84″N 5°46′9.1″E / 43.7049556, 5.769194

ITER
International Thermonuclear Experimental Reactor
Države članice ITER-a.
Države članice ITER-a.
Upravni centar
i najveći grad

ITER (originalno skraćenica od International Thermonuclear Experimental Reactor) je međunarodni istraživački i inženjerski projekt iz oblasti nuklearne fuzije, koji trenutno gradi svjetski najveći i najnapredniji eksperimentalni tokamak nuklearni fuzioni reaktor u mjestu Cadarache na jugu Francuske.[1] Cilj ITER projekta je da napravi dugo čekani prelaz od eksperimentalnih studija iz plazma fizike, do električnih centrala punog proizvodnog kapaciteta, na fuzioni pogon. Projekt finansiraju i vode sedam članica, entiteta : Evropska unija (EU), Indija, Japan, Narodna Republika Kina, Rusija, Južna Koreja i SAD. EU, kao domaćinski dio kompleksa ITER, učestvuje sa 45% u podmirenju troškova, dok ostale članice daju po 9% doprinosa, svaka[2][3][4]

Sam ITER fuzioni reaktor je dizajniran da proizvodi 500 megavata izlazne snage sa 50 megavata ulazne snage, odnosno da proizvede 10 puta više energije, nego što je potrošio.[5] Za ovu mašinu se očekuje da pokaže princip dobijanja više energije iz fuzionog procesa, nego što je u procesu utrošeno za pokretanje, i to je nešto, što nije dostizano sa prethodnim fuzionim reaktorima. Izgradnja postrojenja je počela 2007., a prva plazma se očekuje 2019.[6] Kada ITER proradi, postati će najveći eksperiment u fizici magnetnog zarobljavanja plazme, koji je u upotrebi, nadmašujući Joint European Torus. Prva komercijalna demonstraciona fuziona elektrana, nazvana DEMO, je predviđena da slijedi nakon projekta ITER, da donese fuzionu energiju na komercijalno tržište.[7]


Izvori[uredi - уреди]