Hammurabi

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Hammurabi
kralj Babilona
Milkau Oberer Teil der Stele mit dem Text von Hammurapis Gesetzescode 369-2.png
Hammurabi (stoji), prikazan kako prima kraljevske insignije od Šamaša. Hammurabi drži ruke pred ustima kao simbol molitve[1] (reljef na gornjem dijelu stele Hammurabijevog zakonika).
Rođen/a o. 1792. pne.
Umro/la 1750. pne. srednja kronologija
Mjesto smrti Babilon
Prethodnik Sin-Muballit
Nasljednik Samsu-iluna
Djeca Samsu-iluna
Vjeroispovjest babilonska religija
Babilonija, 1792 - 1720. pne.

Hammurabi (Hammu-rapi ili Khammurabi) je šesti babilonski kralj. Vladao je od 1792. do 1750. godine pne. Iako je poznat po tome što je osvojio Sumer i Akad i te tako postao prvi vladar Babilonskog carstva, historija ga najviše pamti po donošenju Hammurabijevog zakonika, prve sačuvane zbirke pravnih propisa u historiji.

Životopis[uredi - уреди | uredi izvor]

Na prijestolje je došao oko godine 1760. pne. Njegova vladavina obilježena je briljantnom diplomacijom kao i vještim vojnim pobjedama. Ujedinio je rascjepkana kraljevstva od Perzijskog zaljeva do rijeke Habur i od Eufrata do Sredozemnog mora. Pobijedio je glavnog protivnika Rim-Sina, kao i kraljeve Elama, Marija i Ešnouna. Osobno je vodio i nadgledao kopanje kanala za navodnjavanje jer je shvaćao važnost tih radova za napredak kraljevstva. Uveo je red u javnu administraciju i vratio dignitet državnih službenika. Kao vjerski vođa, postavljanjem boga Marduka kao glavnog boga babilonskog panteona započinje eru monoteizma.

Za vladavine Hamurabija i njegovog sina Samsu-iluna (1750. pne.-1712. pne.) Babilon postiže vrhunac svoje vojne i kulturne moći. Općenito se smatra da je s Hamurabijem počeo uspon babilonske kulture.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Ancient Iraq by Georges Roux, Chapter 17 The Time of Confusion p. 266

Eksterni linkovi[uredi - уреди | uredi izvor]

Prethodi:
Sin-muballit
Kraljevi Babilona
Slijedi:
Samsu-Iluna