Gregorian teleskop

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Put svjetla kroz Gregorian teleskop

Gregorian teleskop je vrsta reflektorskog teleskopa, koji je konstruirao škotski matematičar i astronom James Gregory u 17. stoljeću, a prvi je sagradio Robert Hooke 1673. Jedino prije toga je napravljen Newtonov teleskop, kojeg je sagradio Isaac Newton, 1668. [1]

Historijske činjenice[uredi - уреди | uredi izvor]

Gregorian teleskop iz 1735 godine

Konstrukciju Gregorian teleskopa je objavio James Gregory 1663., u knjizi “Optica Promota”. Slične teoretske konstrukcije su napravili Bonaventura Cavalieri u knjizi “Lo Specchio Ustorio” 1632.[2] i Marin Mersenne 1636. u knjizi “Harmonie universalle”[3]. Rani pokušaji Gregoryja nisu uspjeli, jer nije imao prektičnog iskustva i nije mogao pronaći vješte optičare za njegove leće.[4] Nakon 10 godina, Robert Hooke je uspio sagraditi Gregorian teleskop.

Konstrukcija[uredi - уреди | uredi izvor]

Gregorian teleskop se sastoji od dva ogledala: primarno veliko ogledalo (konkavni paraboloid) skuplja svjetlost i dovodi ga skoro u žariste, da bi da sekundarno malo ogledalo (konkavni elipsoid) reflektirao nazad, kroz otvor u centru primarnog ogledala, do okulara. Ova konstrukcija je uglavnom istisnuta sa Cassegrain teleskopom, ali za astronome amatere ipak je lakše izraditi Gregorian teleskop, jer je lakše napraviti i testirati sekundarno malo ogledalo.


Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]