Gojko Samardžić

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Gojko Samardžić Švarc (1897-1939) je bio istaknuti srpski revolucionar i komunista.

Sadržaj/Садржај

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Rođen je 1897. godine u Beogradu. Član KPJ je bio od njenog osnivanja 1919. godine.[1]

1925. godine je pokrenuo list "Iskra", s podnaslovom "nezavisni politički i društveni list". Nakon dva broja koja su izašla u Beogradu, list je prestao da postoji.[2]

Samardžić se posebno bavio "crnogorskim pitanjem".[3] On je smatrao da je Crna Gora istorijski zasebno postala jedinica u političkom, ekonomskom, kulturnom smislu.[4] On je 1926. godine izrekao ocjenu da „dosadašnji rad crnogorskih federalista treba da pretrpi najoštriju kritiku kako u pogledu akcionom tako i upogledu programskom“, jer „njihov program, nepočivajući ni na kakvoj naučnoj bazi niti objektivnoj analizi ekonomske i političke situacije u svijetu, na Balkanu, u Jugoslaviji i u Crnoj Gori, pun je sitnoburžoaskih illuzija i zabluda“. Komunistička partija Jugoslavije je stajala iza ovakve ocene.[5]

U Jugoslaviji je zbog političih ubeđenja hapšen i osuđen na šest meseci zatvora.[6] Emigrirao je u SSSR.

Tito ga je još 1935. godine u Moskvi sumnjičio da nije apsolutno odan Staljinu, a Samardžić se od toga branio.[7]

Marta 1939. godine Josip Broz ga je, zajedno sa drugim vođama KPJ, isključio iz Partije tokom Velike čistke.[8]

Nekoliko dana kasnije Samardžić je u SSSR-u streljan.[9]

Dela[uredi - уреди | uredi izvor]

  • »O Crnogorskom pitanju«

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]