Germanski jezici

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije

Germanski jezici su podgrupa indoevropskih jezika iz Centum grupe jezika. Jedna su od najproširenijih podskupina indoeuropskih jezika, ponajviše zahvaljujući kolonijalnim širenjima Engleza, tj. njihova jezika i kulture.

Smatra se da svi današnji germanski jezici potječu od zajedničkog proto-germanskog jezika s područja Sjeverne Evrope iz 1. st. pne.

Najmnogoljudniji germanski jezici su engleski i njemački s 380, t.j. 120 milijuna govornika. Ostali veći germanski jezici su nizozemski jezik (s afrikaanskim) s 48 milijuna govornika i skandinavski jezici (danski, švedski, norveški, islandski i farski jezik) koji zajedno imaju oko 25 milijuna govornika.