Il Gattopardo (film)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa Gepard (1963))
Il Gattopardo

slijeva nadesno: Claudia Cardinale, Burt Lancaster i Alain Delon u sceni filma
Režija Luchino Visconti
Producent Goffredo Lombardo
Pietro Notarianni
Scenario Pasquale Festa Campanile
Enrico Medioli
Massimo Franciosa
Luchino Visconti
Suso Cecchi d'Amico
Predložak Il Gattopardo autor:
Giuseppe Tomasi di Lampedusa
Uloge Burt Lancaster
Alain Delon
Claudia Cardinale
Serge Reggiani
Mario Girotti
Pierre Clementi
Muzika Nino Rota
Fotografija Giuseppe Rotunno
Montaža Mario Serandrei
Distribucija Titanus (Italija)
Datum(i) premijere
28. mart 1963 (1963-03-28)
Trajanje 205 min. (originalna verzija)
195 min. (francuska verzija)
161 min. (prva američka verzija)
185 min. (druga američka verzija)
Zemlja  Italija
 Francuska
Jezik italijanski
njemački
Bruto prihod 1,800.000 $ (kino-ulaznice u SAD i Kanadi)[1]
3,649.498 prodanih kino-ulaznica (Francuska)[2]

Il Gattopardo (sh. Gepard; fr. Le Guépard) je italijansko-francuski igrani film snimljen 1963. godine u režiji Luchina Viscontija. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana princa Giuseppea Tomasija di Lampeduse. Radnja se događa na Siciliji za vrijeme Risorgimenta 1860. godine i prikazuje dramatične političke, ekonomske i društvene promjene koje otoku donosi Garibaldijev pohod, slom režima Kraljevina Dviju Sicilija i pripajanje ujedinjenoj Italiji. Protagonist, koga tumači američki glumac Burt Lancaster, je plemić i pripadnik tradicionalne aristokracije koja je dominirala otokom i koji promatra kako njegovu klasu istiskuje "vulgarna" pučka buržoazija čiji su se predstavnici naglo obogatili zahvaljujući ratnim zbivanjima.

Il Gattopardo je predstavlja jedan od najambicioznijih projekata u Viscontijevoj karijeri. Svjestan da će za ekranizaciju Lampedusinog romana trebati izuzetno visok budžet, Visconti je smatrao da naslovnu ulogu umjesto italijanskog glumca trebala glumiti međunarodna zvijezda koja bi omogućila prihod na stranim kino-tržištima. Visconti je smatrao da je za to idealan sovjetski glumac Nikolaj Čerkasov, ali je, nakon što je Čerkasov postao nedostupan zbog bolesti, američki studio 20th Century Fox inzistirao da se angažira hollywoodska zvijezda. Producenti su angažirali Lancastera protiv Viscontijeve volje; režiser se zbog toga osjetio duboko uvrijeđenim te je došlo do napetosti na setu. Međutim, Lancaster i Visconti su brzo ne samo izgladili sve međusobne nesporazume nego su postali i prijatelji do kraja života.

Il Gattopardo je nakon premijere ogroman hit u francuskim kino-dvoranama, a nedugo potom je Kanskom festivalu osvojio Zlatnu palmu. Iako je dio kritičara prema filmu nije bio blagonaklon prema filmu (prije svega u SAD, gdje je prikazana skraćena verzija), sa vremenom se počeo smatrati jednim od najuspješnijih ostvarenja u Viscontijevoj karijeri. Najčešće se kao razlog spominje završna 45-minutna sekvenca bala u kojoj je Visconti prikazao izuzetnu vještinu prilikom suptilnog prikaza društvenih promjena, i koja je ušla u brojne antologije.

Godine 1965. je Sergio Corbucci režirao parodiju Il Gattoparda pod naslovom I figli del leopardo.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. "Top Rental Features of 1963", Variety, 8 January 1964 p 71. Please note figures are rentals ... opposed to total gross.
  2. Informacije o gledanosti filma Il Gattopardo na Box Office Story

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]