Ganglionski blokator

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Ganglionski blokator (ili ganglioplegik) je tip leka koji inhibira postganglionu transmisiju, prvenstveno delujući kao nikotinski antagonist.[1]

Pošto ganglionski blokatori blokiraju parasimpatički nervni sistem i simpatički nervni sistem, dejstvo tih lekova zavisi od dominantnog tona u sistemu organa.[2]

Primeri[uredi - уреди | uredi izvor]

Prvi ganglionski blokator u kliničkoj primeni je bio tetraetilamonijum, mada je ubrzo bio zamenjen boljim lekovima.[3] Drugi primeri su heksametonijum, pentolinijum, mekamilamin, trimetafan, i pempidin, kao i[4]

Upotreba[uredi - уреди | uredi izvor]

Ganglionski blokator se ređe koriste u današnje vreme zato što su selektivnihi agensi postali dostupni. Međutim, oni još uvik nalaze primenu u pojedinim hitnim situacijama, kao što je aortna disekcija ili autonomna disrefleksija.

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. MeSH Ganglionic+blockers
  2. "PHARMACOLOGY OF GANGLIONIC TRANSMISSION, 1998". Arhivirano iz originala 2008-05-01. http://web.archive.org/web/20080501003627/http://www.med.howard.edu/pharmacology/handouts/autono4.htm. pristupljeno 2008-10-04. 
  3. Drill's Pharmacology in Medicine, 4th Ed. (1971). J. R. DiPalma (Ed.), pp. 723-724, New York: McGraw-Hill.
  4. MeSH lista agensa 82005730