Fermatov princip

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Prelamanje zraka svetlosti na površini vode.

Fermaov princip je princip koji je postavio francuski matematičar Pierre de Fermat radi objašnjenja prelamanja svetlosti. Rešavajući problem prelamanje svetlosti Ferma postulira princip najkraćeg vremena:

  • Kad svetlost prelazi iz tačke A u nekoj sredini i stiže do tačke B u drugoj sredini, ona sledi put kojim stiže iz A u B za najkraće vreme.[1]

Prema ovom objašnjenju, u slučaju prelamanja svetlosti na površini između (recimo) vazduha i vode, tačka prelamanja je ona koja minimizira vreme potrebno svetlu da pređe celu putanju. Naime, ako bi svetlost išla pravolinijskom putanjom između početne i krajnje tačke, ono bi daleko više putovalo kroz vodenu sredinu, koja pruža veći otpor, pa bi celo vreme putovanja bilo sporije. Stoga svetlost "bira" da produži deo puta kroz vazduh, a da dužinu puta kroz vodu minimizuje, kako bi u konačnici ukupno vreme putovanja bilo kraće.[2]

Fermaovo rešenje problema prelamanja svetlosti napravilo potpuni otklon od naučnog principa kauzaliteta, objašnjavajući kretanje svetlosti teleološki.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Cf. Born & Wolf, 1970, p.Šablon:Nnbsp740.
  2. Optics, E. Hecht, 2002, стр. 109

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]