Eparhija braničevska

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Eparhija braničevska
Srpska pravoslavna crkva
Osnovne informacije
Država Srbija
Sjedište Požarevac
Zvanična stranica www.sabornost.org
Arhijerej
Eparhijski arhijerej Ignatije
Čin arhijereja Episkop
Titula arhijereja Episkop požarevačko-braničevski
Map of Eparchies of Serbian Orthodox Church-sr.svg

Eparhija braničevska je eparhija Srpske pravoslavne crkve.

Nadležni arhijerej je gospodin dr Ignatije, a sedište eparhije se nalazi u Požarevcu, gde se nalazi i Saborna crkva eparhije.

Istorija eparhije[uredi - уреди | uredi izvor]

Eparhija braničevska je srednjovekovna srpska episkopija, u vreme srpske carevine sa rangom mitropolije. Naslednica je ranohrišćanskih episkopskih sedišta u Viminacijumu (Kostolac) i Horeum Margi (Ćuprija). Obuhvata prostore opština: Velika Plana, Veliko Gradište, Golubac, Despotovac, Žabari, Žagubica, Kučevo, Malo Crniće, Paraćin, Petrovac, Požarevac, Svilajnac, Smederevo i Ćuprija.

Prvi viminacijumski mitropolit koji se pominje je mitropolit Amant, koji se pominje kao učesnik sabora u Serdici — Sofija u 4. veku, kao i episkop Zosim iz grada Horeum Margi (Ćuprija). Nakon najezde varvara (Avara i Huna) ovi gradovi bivaju srušeni. Nakon njihove obnove u vreme cara Justinijana (527565) obnavlja se i mitropolija u Vimiinacijumu i episkopija u Horeum Margi.

U 9. veku Viminacijum obnavljaju Srbi pod nazivom Braničevo. Eparhija u to vreme nosi naziv Moravska eparhija i iz tog perioda se pominje episkop Agaton (879—880) kao učesnik na Carigradskom saboru.

Braničevski episkop pominje se 1018. godine u povelji vizantijskog cara Vasilija II. Centar te oblasti bio je u gradu Braničevu na mestu starog Viminacijuma u blizini Požarevca.

Krajem 13. veka, za vreme kraljeva Dragutina i Milutina, Braničevska eparhija je ušla u sastav Srpske arhiepiskopije. Na rang mitropolije je uzdignuta 1346. godine.

U 15. veku poznata su dva braničevska mitropolita: Venijamin se pominje 1416, a Savatije 1434. godine. On je poslednji koji je nosio titulu mitropolita braničevskog. Sedište mitropolije premešteno je iz Braničeva u Smederevo između 1430. i 1439. godine. Sigurno je da se od 1439. godine katedra Braničevske mitropolije nalazi u Smederevu. Od tada se braničevski episkopi nazivaju smederevskim. Pored smederevskog mitropolita u drugoj polovini 15. veka pominje se i njegov vikarni ili sufragani episkop, sa titulom smederevski episkop. Poznat je episkop Jovan koji se pominje 1466. godine.

Smederevska mitropolija, odnosno stara Braničevska eparhija, pripojena je 1705. godine Beogradskoj mitropoliji. Obnovljena je tek 1921. godine sa prvobitnom titulom Eparhije braničevske sa sedištem u Požarevcu.

Eparhija braničevska poslednjih godina šalje svoje učenike u Bogoslovije širom Srbije.

Episkopi[uredi - уреди | uredi izvor]

Dosadašnji episkopi ove eparhije od 1921. su:

Arhijerejska namesništva[uredi - уреди | uredi izvor]

Eparhija braničevska podeljena na pet arhijerejskih namesništava:

Crkve i manastiri[uredi - уреди | uredi izvor]

Manastir Ravanica

Crkveni život organizovan je u 5 arhijerejskih namesništava sa 116 crkvenih opština i 132 parohije.

Manastiri Eparhije braničevske su: Vitovnica, Bradača, Gornjak, Zaova, Zlatenac, Koporin, Manasija, Miljkovo, Nimnik, Sveta Petka, Lešje, Pokajnica, Ravanica, Rukumija, Sestroljin, Sisojevac, Trška crkva (manastir Vujska), Tuman i Reškovica.

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]