Električni izolator

Izvor: Wikipedia
CintaAislanteElectricaRojaUnion.jpg

Električni izolator ili dielektrik je neki materijal koji pruža vrlo veliki električni otpor prolazu slobodnih elektrona (ili jona).

Materijali koji su dobri električni izolatori su vakuum, vazduh, staklo, keramika, plastika, guma i drugi. Zbog toga se izolacija električnih žica i kablova najčešće pravi od gume ili plastike, a visokonaponski vodovi nemaju nikakvu izolaciju osim vazduha. Za metalne, betonske i drvene stubove su povezani preko keramičkih izolatora.

Značajne osobine izolatora su njegov otpor (tipično reda gigaoma) i naponska izdržljivost (otpornost na napon prije probijanja iskre).

Na nivou atomske strukture, izolatori imaju vrlo malo slobodnih elektrona, i više od 4 valentna elektrona u posljednjoj elektronskoj ljusci.

Nazdemne mreže elektro energetskih vodova[uredi - уреди]

Izolatori su elementi nazdemne mreže elektro energetskih vodova koji služe da omoguće fizičko odvajanje provodnika i stuba i istovremeno omogućavaju montažu provodnika na stub. Izolatori se rade od porcelana, stakla i u novije vrijeme od sintetickih materijala.

Razlikujemo izolatore za:

  • niski
  • srednji i
  • visoki napon.

Izolatori se na stub montira preko nosača i može se mehanički i električno pojačati. Mehanički pojačati izolator znači umjesto jednog upotrijebiti dva ili više, a električno pojačati izolator znači povećati jednominutni podnosivi napon po kiši pri frekvenciji od 50 Hz, za 15 % u odnosu na jednominutni podnosivi napon preostalog dijela voda

Izolatori za niski napon:

  • U upotrebi su izolator za noseći stub Ņ95 i izolator za zatezni stub N80
  • U srednjenaponskim vodovima (10, 20, 35 kV) upotrebljavaju se potporni i viseći izolatori. Potporni izolatori se pričvršćuju čvrsto u stubnu konstrukciju, a viseći se upotrebljavaju u obliku izolatorskog lanca i slobodno se njišu oko tačke vješanja.
  • Potporni izolatori se primjenjuju smao u vodovima srednjeg napona dok se viseći upotrebljavaju i u vodovima srednjeg i visokog napona.

Najpoznatiji potporni izolatori su: Ps i LSP. Ps izolatori su ređe upotrebljavaju u odnosu na LSP, jer su LSP izolatori znatno bolje mehaničke čvrsoće i izolacione moći i mogu da idu na sve vrste regulisanog i ne regulisanog terena.

Literatura[uredi - уреди]

  • Principles of Electric Circuits, 7th edition, Thomas I. Floyd, Prentice Hall, ISBN 0-13-098576-7, strane 25 do 27

Vidi još[uredi - уреди]

Spoljašnje veze[uredi - уреди]