Dragoljub Vuksanović
| Dragoljub Vuksanović Vuksan | |
|---|---|
 Autoportret | |
| Rođenje | 1908 Beograd, Kraljevina Srbija |
| Smrt | 25. mart 1973. Beograd, SFR Jugoslavija |
| Zanimanje | slikar |
Dragoljub Vuksanović Vuksan (Beograd, 1908 — Beograd, 25. mart 1973) bio je srpski slikar i likovni pedagog i učesnik Narodnooslobodilačke borbe.
Ratne godine proveo je prvo kao slikar „Užičke republike“, a potom u zarobljeništvu u Norveškoj.[1]
Dragoljub Vuksanović Vuksan je Umetničku školu u Beogradu završio 1936. godine. Radio je kao profesor likovnog vaspitanja u gimnazijama u Loznici i Užicu (do II svetskog rata) i Smederevskoj Palanci u periodu između 1953. i 1965. godine.
Vuksanov najpoznatiji angažman je osnivanje prvog Partizanskog ateljea u oslobođenom Užicu, oktobra i novembra 1941. na inicijativu vrhovnog štaba NOV i POJ. U ateljeu su, pored Vuksanovića, radili i Pivo Karamatijević, Bora Baruh, Branko Šotra, vajari Vladeta Piperski i Vladeta Petrić. Mladi Jurica Ribar radio je na izdavanju lista "Omladinska borba".[2]
Vuksanović je slikao ilustracije za novine, klišee za štampu, razne transparente, portrete boraca i kurira iz partizanskih odreda. Slikao je još portrete klasika marksizma i poznate revolucionare koji su bili u Lepoglavi, Mitrovici i u drugim tamnicama predratne Jugoslavije. Slikao je niz plakata i crteža velikog formata za proslavu Oktobaroke revolucije i izgradnje Sovjetskog Saveza.[1]
Pivo Karamatijević i Vuksanović su preneli Partizanski atelje iz hotela ,,Palas" u jednu veću prostoriju u potkrovlju hotela „Zlatibor" u Užicu. Posle bitke na Kadinjači i Vuksanović je zarobljen u okolini Užica i poslat u koncentracioni logor u Norveškoj gde je ostao do kraja rata.[1]
Većina Vuksanovićevih sačuvanih radova nalazi se danas u Vojnom muzeju na Kalemegdanu u Beogradu.[1]
- 1 2 3 4 VUKSANOVIĆ, Dragoljub. „PARTIZANSKI ATELjE U UŽICU 1941.”. Pristupljeno 26. april 2024.
- ↑ „EL MUNDO SEFARAD: Reci Na Otvaranju Izlozbe”. elmundosefarad.wikidot.com. Pristupljeno 2024-04-26.
