Dionizije I od Sirakuze

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Dionizije I ili Dionizije Stariji (cca. 432–367. pne., grčki: Διονύσιος) bio je tiranin Sirakuze, poznat po tome što je osvojio niz gradova na Siciliji i u južnoj Italiji, smanjio uticaj Kartage na sicilijanska zbivanja, učinio Sirakuzu najmoćnijim od svih zapadnih grčkih kolonija i osnovao grad Issa, najstariji grad na području Hrvatske. Usprkos tih dostignuća, antički izvori ga opisuju kao sumnjičavog, osvetoljubivog, beskrupuloznog i okrutnog vladara, pa je najvjerojatnije upravo on najzaslužniji zbog toga što riječ tiranin danas ima pejorativno značenje.

Anegdote[uredi - уреди | uredi izvor]

Tiranin Dionizije opisuje kako je, da bi proverio navodnu hladnokrvnost pitagorejaca, pozvao dvojicu od njih, Fintiju i Damona, te je prvom saopštio da ga zbog zavere osuđuje na smrt. Fintija je samo zamolio da mu se pokloni ostatak dana da uredi svoje poslove, a kao jamca bi ostavio Damona. Dionizije da se začu­dio da postoji čovjek koji će dragovoljno prihvatiti da svojom glavom jamči za nekoga tko je osuđen na smrt, jer taj može pobeći. Međutim, Fintija se navečer vratio spreman da umre. Na to se Dionizije i svi dvorjani zaprepastiše. Tiranin im tada reče da je to bila samo proba i stade ih moliti da ga prime u društvo, ali oni ga odlučno odbiše.[1]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Herman Diels, Predsokratovci I (str. 429), Zagreb 1983.
Prethodnik:
demokracija
položaj prethodno držao
by Trazibul 465. pne.
Tiranin Sirakuze
405. pne.– 367. pne.
Nasljednik:
Dionizije Mlađi