Confessions of a Nazi Spy

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Confessions of a Nazi Spy

kino-poster iz 1939. godine
Režija Anatole Litvak
Producent Hal B. Wallis
Jack L. Warner
Robert Lord
Scenario Milton Krims
John Wexley
Predložak novinski članci; autor:
Leon G. Turrou
Uloge Edward G. Robinson
Francis Lederer
George Sanders
Paul Lukas
Muzika Max Steiner (van špice)
Fotografija Sol Polito
Ernest Haller
Montaža Owen Marks
Distribucija Warner Bros.
Datum(i) premijere
6. maj 1939 (1939-05-06)
Trajanje 104 min.
Zemlja  Sjedinjene Države
Jezik engleski
Budžet 1,5 mil. USD

Confessions of a Nazi Spy (sh. Ispovijesti nacističkog špijuna) je američki crno-bijeli špijunski film snimljen 1939. godine u režiji Anatolea Litvaka, poznat kao prvi hollywoodski eksplicitno antifašistički odnosno anti-nacistički film. Radnja je inspirirana stvarnim događajima, odnosno novinskim člancima u kojima je Leon G. Turrou, agent FBI, opisivao aktivnosti svoje službe usmjerene protiv špijuna nacističke Njemačke 1930-ih u SAD. Naslovni lik, koji u filmu tumači Francis Lederer, je mladi nezaposleni Amerikanac njemačkog porijekla koji je zbog ekonomske krize prihvatio nacističku ideologiju i pridružio se špijunskoj mreži čijeg organizatora tumači Paul Lukas. Radnja prikazuje kako agent FBI, čiji lik tumači Edward G. Robinson, spretnom psihološkom manipulacijom uspijeva potaknuti mladića da oda svoje drugove.

Film je snimljen nedugo prije izbijanja drugog svjetskog rata, u kome su SAD prvih godina bile neutralne. Jack Warner, šef studija Warner Bros., je, s druge strane, inzistirao da se film snimi zbog vlastitih antifašističkih uvjerenja, a nasuprot šefova drugih studija koji su se brinuli da otvoreno suprotstavljanje nacističkoj Njemačkoj riskira njihov pristup lukrativnim evropskim tržištima. Kao glumce i članove ekipe je angažirao veliki broj Jevreja i antifašista, koji su, poput režisera Litvaka, bili prisiljeni napustiti Njemačku poslije Hitlerovog dolaska na vlast 1939. godine.

Iako je Confessions prošao cenzuru hollywoodskog Breenovog ureda, tradicionalno sklonog priječiti eksplicitno političke sadržaje u filmovima, izazvao je kontroverze, s obzirom na široko rasprostranjeni izolacionizam u američkoj javnosti. Nacistička Njemačka ga je odmah zabranila, kao i niz fašističkih država, ali je također zabranjivan u brojnim neutralnim zemljama Latinske Amerike i Evrope čije su vlade nastojale održati dobre odnose sa Trećim rajhom. 1940. je izdana verzija sa dodatnim scenama, koje su opisivale pad Francuske te sugerirale kako je to posljedica rada njemačke odnosno nacističke pete kolone. Godine 1945. je dijelove filma Frank Capra umontirao u War Comes to America, posljednji film iz svoje znamenite dokumentarne serije Why We Fight.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]