Cascais

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Cascais
Centar Cascaisa
Centar Cascaisa
Zastava Cascaisa
Zastava
Grb Cascaisa
Grb
Koordinate: 38°41′N 9°25′W / 38.683°N 9.417°W / 38.683; -9.417
Država  Portugal
Regija Lisabon
Distrikt Distinkt Cascais
freguesias Alcabideche, Carcavelos, Cascais, Estoril, Parede, São Domingos de Rana
Vlast
 - Gradonačelnik António d'Orey
Površina
 - Ukupna 97 km²
Visina 0
Stanovništvo (2005.)
 - Urbano područje 35 681 [1]
 - Urbana gustoća 1 659 /km²
 - Područje utjecaja 205 117
Poštanski broj 2750
Pozivni broj (+351) 214
Službena stranica Câmara Municipal de Cascais
Karta
Cascais is located in Portugal
Cascais
Cascais
Cascais na karti Portugala

Cascais je grad od 35 681 stanovnika [1] i istoimena općina u sredini Portugala od 205 117 stanovnika, u Regiji Lisabon, administrativni centar istoimenog distikta Cascais.

Nekadašnje ribarsko selo postalo je slavno krajem 19. vijeka kad je postalo ljetna rezidencija portugalskih kraljeva. Danas je popularno mjesto za odmor brojnih portugalskih i stranih turista.

Geografske karakteristike[uredi - уреди | uredi izvor]

Cascais je udaljen 30 km zapadno od Lisabona, leži na samom ušću rijeke Tajo (s desne stane) i duž obale Atlanskog oceana (Obala Estoril).

Sam Cascais kao i njegova okolica ima puno hotela, restorana i mjesta za zabavu, u neposrednoj blizini je Estoril, sa poznatim kazinom i brojnim golf igralištima, u Parku Monsanto su se do 1960-ih vozile utrke Formule 1, a nedaleko je i Sintra sa svojim spomenicima.

Historija[uredi - уреди | uredi izvor]

Cascais je kao seoce na obali nastao u 12. vijeku, i bio pod upravom obližnje Sintre. Tad su stanovnici Cascaisa živjeli od mora i obrade zemlje, ali se već u 13. vijeku, položaj naselja izmjenio kad je Lisabon postao prijestolnica Portugala. Tokom 14. vijeka, broj stanovnika Cascaisa se povećao, tako da se naselje počelo širiti izvan utvrđenih zidina. Napredak mjesta dovelo je i do administrativne nezavisnosti od Sintre 1364. [2]Tad je Cascais, kao i njegova okolica bila vlasništvo lokalnih feudalca, najpoznatiji od njih bio je João das Regras (umro 1404), pravnik i profesor na univerzitetu u Lisabonu, koji je bio krunio kralja João I.. [2] Sve do kraja srednjeg vijeka stanovnici Cascaisa živjeli su od ribolova, poljoprivrede (vino, maslinovo ulje, žitarice, voće..) i naplate taksi za plovidbu rijekom Tajo Kako je kod Cascaisa ulaz u rijeku, i prva linija obrane Lisabona - mjesto je dobilo i strateški značaj. Oko 1488., portugalski kralj João II. dao je podići malu tvrđavu uz more. [2] Ta mala srednjovjekovna utvrda nije bila dovoljna da spriječi invaziju španjolskih vojnika - 1580., nakon tog je Portugal bio u personalnoj uniji sa Španjolskom. Utvrdu je proširio krajem 16. vijeka španjolski kralj Filip II., pretvorivši je u tipično nisku renesansnu citadelu zvijezdastog tlocrta. Pored tog podignute su druge utvrde oko Cascaisa tokom 17. vijeka, od kojih mnoge postoje i dan danas.

Plaža Rainha (Praia da Rainha) u centru mjesta

Veliki potres iz 1755. koji je razrušio Lisabon, pogodio je i Cascais. Oko 1774., tadašnji premjer kraljevske vlade Markiz Pombal, u cilju obnove Cascaisa osnovao je kraljevsku tvornicu vune (Real Fábrica de Lanifícios), koja je radila do 19. vijeka, i poduzeo mjere zaštite za vino Carcavelos iz tog kraja, kako bi ga bolje plasirao. [2] Za vrijeme invazije napoleonskih trupa na Portugal, citadelu Cascais zauzele su jedinice generala Junota koje su neko vrijeme boravile u njoj.

Svjetionik Santa Marta i Casa de Santa Maria.

Letargiju u koji je Cascais upao, nestala je kad je kralj Luís I. odlučio preurediti utvrdu Cascais u svoju ljetnu rezidenciju. [2]Od 1870. do 1908., Cascais je bio ljetna rezidencija portugalskih kraljeva, to je izmjenilo malo pospano ribarsko selo u mondeno naselje. Nova rezidencija prvi je u zemlji dobila električnu rasvjetu - 1878., izgrađene su dobre ceste do Sintre i Lisabona, a 1889. stigla je i željeznička pruga do Cascaisa. Istovremeno su i brojni portugalski aristokrati i bogataši podignuli svoje vile u mjestu i oko njega, koje se još uvijek mogu vidjeti.

Kralj Carlos I., bio je zaljubljenik u more i pomorstvo, zbog tog je 1896. dao instalirati u ljetnoj rezidenciji prvi oceanografski laboratorij u Portugalu. On osobno vodio je 12 naučnih ekspedicija uz portugalsku obalu, sve je to prekinuto njegovim ubojstvom u Lisabonu 1908.

Važni korak za Cascais bio je kad se u prvoj polovici 20. vijeka u susjednom Estorilu, otvorio kazino, sa pratećom infrastrukturom za provod bogate klijentele.

Zbog portugalske neutralnosti za vrijeme Drugog svjetskog rata i ugodne ladanjske atmosfere brojne prognane kraljevske porodice odabrale su Cascais kao svoj novi dom, tu su boravili bivši kraljevi Španjolske, Italije, Mađarske i Bugarske.

Danas je Cascais sa okolicom poznato ladanjsko mjesto, od ulaska Portugala u EU, brojni evropski sjevernjaci kupili su vile i apartmane, koje su se intenzivno gradile od 1986 do 2000.

Centar Cascaisa
Plaža u Cascaisu

Turizam[uredi - уреди | uredi izvor]

Danas Cascais ima veliku marinu, mali aerodrom za prihvat privatnih aviona, deset golf igrališta i brojne pješčane plaže u i oko grada. Do njega je lako stići iz Lisabona autom ili čestim prigradskim vlakovima. U gradu ima puno hotela i turističkih apartmana, kao i mnoštvo dobrih restorana, za svačiji džep. Tako da mnogi koriste Cascais za bazu za posjet Lisabonu i okolici.

Rast stanovništva općine Cascais[uredi - уреди | uredi izvor]

Stanovništvo općine Cascais od 1801. do 2004.
1801 1849 1900 1930 1960 1981 1991 2001 2004
6052 5679 9463 22932 59617 141498 153294 170683 181444

Gradovi prijatelji[uredi - уреди | uredi izvor]

Cascais je ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima; [3]

Bilješke[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 "2005 population estimates for cities in Portugal " (engleski). mongabay. http://www.mongabay.com/igapo/2005_world_city_populations/Portugal.html. pristupljeno 18. 11. 2011. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 "História de Cascais" (portugalski). Câmara Municipal de Cascais. http://www.cm-cascais.pt/Cascais/Cascais/Historia/. pristupljeno 18. 11. 2011. 
  3. "Relações Internacionais" (portugalski). Câmara Municipal de Cascais. http://www.cm-cascais.pt/Cascais/Cascais/Relacoes_Internacionais/. pristupljeno 18. 11. 2011. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]