Borivoje Mirković

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Borivoje Mirković
Lični podaci
Nadimak Bora
Datum rođenja 10. septembar 1884. [1]
Mesto rođenja Valjevo (Kraljevina Srbija)
Datum smrti 21. august 1969. [1]
Mesto smrti London (Ujedinjeno Kraljevstvo)
Vojska Srpska vojska
Jugoslovenska vojska
Jugoslovenska vojska van otadžbine
Najviši čin brigadni general
Godine služenja Jugoslovensko kraljevsko ratno vazduhoplovstvo
Bitke i ratovi Prvi balkanski rat
Drugi balkanski rat
Prvi svjetski rat
Drugi svjetski rat
Nagrade Karađorđeva zvezda [1]

Borivoje Mirković (Valjevo, 10. septembar 1884. - London, 21. august 1969.) bio je brigadni general, načelnik štaba i zamjenik komandanta Jugoslovenskog kraljevskog ratnog vazduhoplovstva. On je bio glavni organizator puča 27. marta 1941. izvršenog uz britansku pomoć, kojim je srušena vlada kneza namjesnika Pavla Karađorđevića. [1]

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Nižu vojnu akademiju završio je 1911. i postao artiljerijski podporučnik. Sudjelovao je u balkanskim ratovima (1912. - 1913.) kao artiljerijski vodnik Dunavskog artiljerijskog puka. Za Prvog svjetskog rata nakon povlačanje Srpske vojske na Krf, poslan je u Francusku u Chartres i Le Havre na pilotsku obuku, nakon tog je sudjelovao u proboju Solunskog fronta kao pilot u srpsko-francuskoj eskadrili. [1]

Od 1928. je komandant 4. vazduhoplovnog puka, a od 1930. Prve vazduhoplovne brigade. Od 1939. radi u komandi kao načelnik štaba i zamjenik komandanta, a nakon puča kao komandant vazduhoplopstva Jugoslovenske vojske. Tokom kratkotrajnog aprilskog rata organizirao je evakuaciju nove vlade Dušana Simovića i maloljetnog kralja Petra Karađorđevića, posljednji je poletio sa pretrpanim avionom 14. aprila 1941. u kojem je bilo 8 sanduka zlata. Avion je srušila grčka protuavionska artiljerija, prilikom prinudnog slijetanja polomio si je obje noge. [1]

Preko Grčke odlazi u Egipat gdje radi i nadalje kao komandant vazduhoplovstva (zapravo male eskadrile prebjeglih pilota), sve do 16. februara 1942. kad je smjenjen zbog podrške Dušanu Simoviću. Nakon smjene proživio je neko vrijeme u Ugandi, po svršetku Drugog svjetskog rata prmljen je kao oficir u RAF-a, u kojem je dočekao penziju - 1948. Ostatak života proveo je Londonu gdje je i umro - 1969. [1]

Bilo je puno glasina da je dobio dobre novce da izvede puč, ali je on to do kraja svog života - odlučno demantirao, a kao razlog navodio je idealističke ideale - želju da spasi svoju državu i narode Jugoslavije.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 "Боривоје Мирковић" (srpski). Удружење пензионисаних војних летача и падобранацa. http://www.udruzenjepvlps.org/portal/index.php?option=com_content&task=view&id=167&Itemid=219. pristupljeno 03. 11. 2013. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]