Bojanska kultura
.gif)
Bojanska kultura, poznata i kao Giulești–Marița kultura ili Marița kultura, je neolitska arheološka kultura u jugoistočnoj Evropi, duž donjeg toka Dunava, provincija Muntenia današnjih Rumunije i Bugarske, i stoga se može smatrati podunavskom kulturom.[1]
Datirana je u period oko 5.000–3.500. p.n.e.) Eponimski lokalitet je na ostrvu u jezeru Bojan, provincija Muntenia, sjeverno od Dunava. U početku su skromna terasasta prebivališta od blatnih koliba smještena na riječnim obalama i u dolini. Tokom faza koje su uslijedile, došlo je do uzastopnih naseljavanja iste regije, i stvaranja prebivališta koja su postajala sve strukturiranija i ponekad utvrđenija, a zatim i nastanak naselja tipa naseobinski humak ("tell").[2]
Prepoznatljiva bojanska keramika bila je ukrašena valovitim, oslikanim i izrezanim ili urezanim linearnim dizajnom.
Plastična umjetnost, vrlo rijetka, predstavljena je antropomorfnim i zoomorfnim figuricama, što znači da se kult plodnosti nekada praktikovao. U blizini općine Oltenita otkrivena su naselja koja pripadaju ovoj civilizaciji, kao i nekoliko nekropola, a neke od njih su arheološki istražene: Oltenita, Radovanu, Spantov, Popesti, Vasilati, Valea Argovei, Sultana i Cascioarele.[3]
Šireći se prema sjeveru u Transilvaniju i prema sjeveroistoku u Moldaviju, bojanska kultura je postepeno asimilirala ranije kulture tih područja. Bojansku kulturu obilježilo je uvođenje bakrenih sjekira, širenje poljoprivrede i uzgoj domaćih životinja.
- ↑ „Bojanska kultura, neolit, Evropa”. www.britannica.com. Pristupljeno 9. oktobar 20.
- ↑ „From the Neolithic to The Chalcolithic in Dobrogea Boian Culture”. AMZ.. Pristupljeno 9. oktobar 2025.
- ↑ „Bojan kultura”. Muzej civilizacije Gumelniţa – Olteniţa, Bukurešt, 2005.. Pristupljeno 9. oktobar 2025.
