Bijeli teror

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Disambig.svg Za ostala značenja, v. Bijeli teror (razvrstavanje).

Bijeli teror (rus. Белый террор) je izraz za strahovladu, odnosno kampanju nasilja i represije koje u pravilu vrše kontrarevolucionarni režimi, obično desne orijentacija. Pod time se obično podrazumijevaju kampanje protiv komunista, socijalista i drugih ljevičara.

Potiče od francuskog izraza terreur blanche kojim su se opisivale kampanje protiv ljevičara i republikanaca nakon završetka francuske revolucije 1794–1795. i 1815. Naziv je došao od bijele boje koja je predstavljala simbol burbonske dinastije, a koju su preuzeli rojalisti i kontrarevolucionari. Prva kampanja bijelog terora je provedena nakon Termidorskog prevrata u julu 1794. u kome su svrgnuti radikalni jakobinski revolucionari na čelu sa Robespierreom i u mnogo čemu je predstavljala odgovor na Robespierreovu strahovladu u periodu 1793–1794. Druga kampanja bijelog terora je provedena nakon pada Napoleonovog režima Sto dana 1815. kada su se na meti reakcije našli i jakobinci i bonapartisti.

Bijeli teror u bivšoj Jugoslaviji[uredi - уреди | uredi kôd]

Pod izrazom "bijeli teror" se na prostoru bivše Jugoslavije obično podrazumijevaju represivne mjere koje su vlasti Kraljevine SHS/Jugoslavije sprovodile protiv Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) i s njima povezanih organizacija i pojedinaca u periodu od 1919. do 1941. One su formalno započele donošenjem tzv. Obznane kojom je krajem 1920. zabranjen rad KPJ, a potom i Zakona o zaštiti države kojima su se za članstvo u KPJ predviđale duge zatvorske kazne. Represivne mjere protiv KPJ su svoju kulminaciju dobile za vrijeme šestojanuarske diktature kada je niz istaknutih komunista podvrgnut vansudskim fizičkim likvidacijama.

Veze[uredi - уреди | uredi kôd]