Banović Strahinja (film)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Disambig.svg Za ostale upotrebe, pogledajte članak Banović Strahinja.
Banović Strahinja
Der Falke
Režija Vatroslav Mimica
Producent Sulejman Kapić
Dragoljub Panović
Milan Šamec
Rudolf Kalmovic
Scenario Aleksandar Petrović
Vatroslav Mimica
Uloge Franko Nero
Dragan Nikolić
Sanja Vejnović
Rade Šerbedžija
Kole Angelovski
Gert Frebe
Stole Aranđelović
Neda Spasojević
Janez Vrhovec
Radoš Bajić
Muzika Alfi Kabiljo
Fotografija Branko Ivatović
Montaža Vesna Kreber
Ute Albreht
Studio Jadran film
Avala film
Zvezda film
Neue-Tele contact
Datum(i) premijere
7. jul 1981 (1981-07-07) (Pula)
Trajanje 105 min. (jugoslovenska verzija)
102 min. zapadnonemačka verzija)
Zemlja  Jugoslavija
 Zapadna Njemačka
Jezik srpskohrvatski

Banović Strahinja je jugoslovensko-zapadnonemački igrani film iz 1981. godine u režiji Vatroslava Mimice. Po žanru je mešavina drame, avanturističkog i istorijskog filma, a scenario, koji je Mimica napisao zajedno sa Aleksandrom Petrovićem se temelji na tradicionalnoj srpskoj epskoj pesmi o Banović Strahinji. Radnja je smeštena u 1388. godinu, u predvečerje kosovskog boja kada južne granice srednjovekovne Srbije napadaju osmanski pljačkaši. Naslovni protagonist, koga tumači italijanski glumac Franko Nero, je srpski velikaš kome je jedna takva banda na čelu sa Kesedži Alijom (koga glumi Dragan Nikolić napala zamak i otela ženu (koju glumi Sanja Vejnović) te on kreće u potragu u tešku i naizgled potragu da je izbavi iz harema. Banović Strahinja je sniman na lokacijama u Hrvatskoj, a pažnju kritike je izazvao ne zbog za jugoslovensku kinematografiju retkom smeštanju radnje u srednji vek, nego i zbog scenarija koji je koristio motive iz klasičnog vesterna Tragači. Publici je, međutim, ostao u sećanju po scenama eksplicitnog nasilja, uključujući i jednu koja sadrži nabijanje na kolac.

Radnja[uredi - уреди | uredi izvor]

Jesen 1388. Godina uoči Kosovskog boja. Uz južnu granicu Srpskoga carstva lunjaju bande pljačkaša. Dok se Banović Strahinja, mladi plemić s granice, nalazi u lovu, njegovu kulu napada odmetnik Kesedži Alija. Ljude poubija, a njegovu mladu i lepu ženu Anđu, odvodi sa sobom u močvare. Strahinja traži pomoć od tasta, velmože i moćnika Jug Bogdana, ali ne nalazi razumevanje. Za Anđinog oca i braću ona je turska naložnica i za njih više ne postoji. Ali Strahinjina ljubav je jača od razuma i on odlazi u močvare da spasi Anđu. U međuvremenu Alija, očaran Anđinom lepotom, odustaje od toga da je uzme silom, već pokušava ljubavlju i pažnjom da osvoji njenu ljubav. Ona ga dugo sa prezirom odbija, ali mu se na kraju, u jednom trenutku straha i očaja, podaje. Strahinja savladava sve prepreke koje mu se postavljaju, pronalazi odmetnički logor i u surovom i divljem okršaju ubija Aliju i odvodi Anđu natrag u razoreni dom. Kada Strahinja umoran usne, Anđa, obuzeta kajanjem i grižom savesti, uzima konja i odlazi ocu da primi kaznu koja je očekuje – kopanje očiju...[1]

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Glumac Uloga
Glavne uloge
Franko Nero Banović Strahinja
Dragan Nikolić Alija
Sanja Vejnović Anđa
Rade Šerbedžija Abdulah
Kole Angelovski Timotije
Gert Frebe Jug Bogdan
Ostale uloge
Stole Aranđelović Pop Gradislav
Radoš Bajić Boško Jugović
Mirko Boman Turčin s majmunom
Mirjana Kauzlarić Robinja
Zlatko Madunić Georgijus
Božidar Pavićević Goli sin
Neda Spasojević Luda Mara
Petra Peters Stana
Janez Vrhovec Vladika
Marijan Habazin
Edo Peročević Turčin - član Alijine bande
Dragan Milivojević Turčin kojem Alija odsjeca glavu
Katina Ivanova Gospođa na dvoru Jug Bogdana
Džemail Makšut
Glasovi
Miodrag Radovanović Banović Strahinja
Petar Banićević Jug Bogdan
Danica Maksimović Anđa

Zanimljivosti[uredi - уреди | uredi izvor]

Glas Banović Strahinje je Franku Neru u filmu pozajmio Miodrag Radovanović, Jug Bogdanu Petar Banićević, a Anđi Danica Maksimović. Na filmskom festivalu u Puli 1981. Dragan Nikolić je dobio Zlatnu arenu za najbolju ulogu, a Alfi Kabiljo Zlatnu arenu za najbolju filmsku muziku. U prvoj postvaci glavnih uloga Banović Strahinju je trebalo da glumi Dragan Nikolić, Anđu Danica Maksimović, a Aliju Bekim Fehmiju.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Avala - PRO Film katalog 2 iz 1981.

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]