Antun Bubalović

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Antun Bubalović

Snimljeno u Belom Manastiru pred ulazom u Turističku zajednicu Baranje
Rođen/a 21. januar 1925. (1925-01-21)
Ilača, Kraljevina SHS
Umro/la 11. mart 2007. (dob: 82)
Osijek, Republika Hrvatska
Prebivalište Beli Manastir
Nacionalnost hrvatska
Ostala imena Tuna
Državljanstvo hrvatsko (ranije jugoslavensko)
Zanimanje profesor latinskog jezika
Poznat/a po pedagoškom radu
Djeca sin dr. med. Davorin Bubalović, bivši gradonačenik Grada Belog Manastira
Nagrade Nagrada "Ivan Filipović" i Povelja Grada Belog Manastira

Antun (Tuna) Bubalović (Ilača, 21. I. 1925. - Osijek, 11. III. 2007), baranjski prosvjetni doajen i legendarni direktor Gimnazije Beli Manastir.

Životopis[uredi - уреди | uredi izvor]

U Beli Manastir je došao 1951. godine kao mladi profesor i u njemu živio sve do smrti (osim u vrijeme Domovinskog rata). Sahranjen je na Katoličkom groblju u Belom Manastiru.

Prvo je radio u belomanastirskoj osnovnoj školi, a onda je 1963. godine postao osnivač i dugogodišnji direktor Gimnazije Beli Manastir. Mnogim generacijama Belomanastiraca i Baranjaca predavao je historiju i latinski jezik (kasnije samo latinski). Nakon integracije Gimnazije u Srednjoškolski centar Beli Manastir bio je voditelj završnog obrazovanja u tom Centru (1975-1977).

Pedagoški rad[uredi - уреди | uredi izvor]

Ostao je upamćen kao strog i pravedan profesor, ali i izuzetno cijenjen među učenicima i kolegama. U prosvjeti je proveo čitav radni vijek, do 8. I. 1991. godine kad je otišao u mirovinu. Za svoj rad dobio je brojna priznanja, poput Nagrade "Ivan Filipović" i Povelje Grada Belog Manastira.

Jedan je od osnivača belomanastirskog ogranka Matice hrvatske te osnivač i dugogodišnji predsjednik Šahovskog kluba "Beli Manastir". Njemu u čast u Belom Manastiru svake se godine igra memorijalni šahovski turnir pod imenom "Prof. Antun Bubalović".

Njegov sin dr. medicine Davorin Bubalović od 2005. godine do maja 2009. bio je gradonačelnik Grada Belog Manastira.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]