Antiparalelan (biohemija)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Ilustracija vodoničnog vezivanja, prikazana isprekidanim linijama, antiparalelne beta ravni. Atomi kiseonika su obojeni crveno, a atomi azota plavo.

U biohemiji, dva molekula su antiparalelna ako su locirani jedan pored drugog i usmereni u suprotnim pravcima, ili ako su dva lanca međusobno komplementarna.[1]

Na primer, u DNK molekulu 5' ugljenik je lociran na vrhu vodećeg lanca, a 3' ugljenik je lociran na nižem delu komplementarnog lanca. Nukleotidi su slični i paralelni, ali oni idu u suprotnim pravcima, te se stoga nazivaju antiparalelnim.[2] Antiparalelne DNK strukture su važne za replikaciju DNK zato što se vodeći lanac replcira u jednom smeru, a zaostajući u suprotnom. Tokom DNK replikacije vodeći niz se replicira kontinuirano, dok se zaostajući niz replicira u segmentima poznatim kao Okazakijevi fragmenti.

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Donald Voet, Judith G. Voet (2005). Biochemistry (3 izd.). Wiley. ISBN 978-0-471-19350-0. http://www.chem.upenn.edu/chem/research/faculty.php?browse=V. 
  2. Benson Gary. "Anti-Parellel Strands". K*Nex DNA Modeling. Boston University. http://tandem.bu.edu/knex/anti.parallel.knex.html. pristupljeno 12. 12. 2011..