Ante Banina

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
ANTE BANINA
No portrait gray test-sr.svg
Supruga Mira Banina
Profesija vojno lice
Član KPJ od 1939.
Učešće u ratovima Narodnooslobodilačka borba
Služba NOV i PO Jugoslavije
i Jugoslovenska narodna armija
19411975.
Čin general-pukovnik
Narodni heroj od 20. decembra 1951.
Odlikovanja
Orden narodnog heroja
Orden ratne zastave
Orden partizanske zvezde
Orden zasluga za narod sa zlatnim vencem
Orden bratstva i jedinsta
Orden bratstva i jedinsta
Orden za vojne zasluge
Orden za hrabrost
Partizanska spomenica 1941.

Ante Banina (19151977), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, general-pukovnik JNA i narodni heroj Jugoslavije.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Rođen je 6. aprila 1915. godine u selu Velom Ižu, kod Zadra. Potiče iz siromašne seljačke porodice. U rodnom selu je završio šest razreda osnovne škola, a potom odlazi u Čakovec, gde izučava molerski zanat.

Godine 1932. se zaposlio u Zagrebu, a do 1936. je radio u Splitu i Šibeniku, kada odlazi na odsluženje vojnog roka. Kao mladi radnik, Ante, se još u Čakovcu upoznao s radničkim pokretom. Član Komunističke partije Jugoslavije je postao 1939. godine, a 1940. sekretar Oblasnog komiteta KPJ za Preko.

Aktivno je učestvovao je u organizovanju ustanka, protiv okupatora, 1941. godine na području Zadra i Šibenika. Po nalogu OK KPH za severnu Dalmaciju, osnovao je prvu partijsku ćeliju u Zadru i bio njen sekretar.

Ante je, 7. decembra 1941. godine, poveo grupu od 30 boraca, sa područja Zadra i Šibenika, i uspeo da ih dovede u Liku. Ovi borci su ušli u sastav Dalmatinske partizanske čete bataljona „Marko Orešković“, a Ante je bio politički komesar čete.

Kada je 7. maja 1942. godine u oslobođenoj Korenici formiran Prvi proleterski bataljon Hrvatske, Ante je postao komandant bataljona i sa njim učestvovao u velikom broju borbi na teritoriji Like, Dalmacije, Gorskog kotara i Korduna. Posebno se istakao u borbi kod Golubića, maja 1942. godine, kada je iako ranjen nastavio da komanduje bataljonom. Takođe se istakao u borbama na Žumberku, oktobra iste godine, kada je ponovo teško ranjen, nastavio da komanduje bataljonom, do proboja iz okruženja. Za ove uspehe Ante Banina i Prvi proleterski bataljon pohvaljeni su od Glavnog štaba NOP odreda Hrvatske.

Kada je, 7. novembra 1942. godine, formirana Trinaesta hrvatska brigada „Josip Kraš“ (od decembra 1942. Trinaesta proleterska udarna brigadaRade Končar) Prvi proleterski bataljon Hrvatske ušao je u njen sastav Ante Banina je imenovan za komandanta brigade, ali je zbog ranjavanja, komandu nad brigadom je preuzeo Milan Žeželj, a Banina je upućen na lečenje.

Februara 1943. godine postavljen je za zamenika komandanta Devete dalmatinske divizije. Sa divizijom je, tokom Četvrte nerprijateljske ofanzive, učestvovao u svim borbama koje je vodila od Imotskog do prelaska Neretve. Uz neprestane borbe, borci Devete divizije su učestvovali u prenosu ranjenika, preko Prenja i obezbeđenju Centralne bolnice.

Posle bitke na Neretvi, Ante je imenovan za komandanta Šesnaeste banijske brigade, s kojom je učestvovao u Petoj neprijateljkoj ofanzivi. Juna 1943. postavljen je za komandanta Sedme banijske udarne brigade, a po naređenju Vrhovnog štaba NOV i POJ, krajem avgusta 1943. godine, iz istočne Bosne se vratio u Dalmaciju.

Za komandanta Devete dalmatinske divizije, postavljen je 8. septembra 1943. godine. Ova divizija se, pod njegovim rukovodstvom, borila u neprestanim dvadesetodnevnim borbama, kada je sprečila prodor nemačkih snaga u oslobođeni Split. Do kraja 1943. godine, divizija je odbila česte napade nemačkih i ustaških snaga iz Sinja, Imotskog i Posušja ka Duvnu i Livnu; vodila borbe kod Aržana i na Pelješcu. Od 9. do 17. decembra 1943. učestvovala je u napadu na Livno.

U prvoj polovini 1944. godine Deveta divizija je vodila teške borbe s nemačkim i četničkim jedinicama kod Bosanskog Grahova, a posebno u vreme desanta na Drvar, od 25. maja do 6. juna 1944. godine. U decembru 1944. godine Ante Banina je upućen na školovanje u Sovjetski Savez, gde je završio Vojnu akademiju „Vorošilov“.

Posle oslobođenja Jugoslavije, obavljao je razne dužnosti u Jugoslovenskoj narodnoj armiji. Bio je komandant divizije, komandant armije i komndant armijske oblasti.

Bio je član Centralnog komiteta Saveza komunista Hrvatske, poslanik Sabora SR Hrvatske i Skupštine SFRJ, a jedno vreme je obavljao funkciju sekretara Opunomoćstva CK SKJ za organizaciju Saveza komunista u JNA.

Umro je 15. aprila 1977. godine, u Beogradu. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju.

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. godine i drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 20. decembra 1951. godine.

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]