Abilena

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa Abilena (biblijska))
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Abilena (Abilene) ili Abila je naziv za ravnicu, odnosno za područje drevne Kelesirije, a čije je administrativno središte bio grad Abila Lysaniou (današnji Suk Wadi Barada), oko 12 km sjeverozapadno od Damaska u današnjoj Siriji. Vjeruje se da su joj granice bile istočne padine Antilibanona, odnosno da se pružala na jug do granica Galileje, Bataneje i Trahonitide. Prema Flaviju Josipu, to je područje bilo samostalno iturejsko kraljevstvo sve do 37.

U historijskim izvorima se prvi put spominje kao područje pod vlašću izvjesnog Ptolemeja, sina Menejevog, a koga je godine 40. pne. naslijedio sin Lizanija. On je, pak, oko godine 33. pne. pogubljen po naređenju egipatske kraljice Kleopatre, koja je vlast nad tim područjem prodala izvjesnom Zenodoru, a koji je to područje dvije godine kasnije - 31. pne. - predao Herodu Velikom. Nakon Herodove smrti 4. pne. vlast su podijelili izvjesni Lizanija i Herodov sin Herod Filip II.

Godine 37. Abilenu je car Kaligula predao u vlast Herodu Agripi I, a odatle se Herodova vlast proširila na Judeju i Samariju. Nakon prvog jevrejsko-rimskog rata je 70. trajno anektirana u rimsku provinciju Siriju.

Ime joj se spominje u Novom zavjetu, i od njega potiču engleski toponimi Abilene.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]