1749

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Ovo je članak o godini 1749.
Milenijum: 2. milenijum
Vjekovi: 17. vijek18. vijek19. vijek
Decenija: 1710-e  1720-e  1730-e  – 1740-e –  1750-e  1760-e  1770-e
Godine: 1746 1747 174817491750 1751 1752
Kraljevski vatromet prilikom koga je izveden Music for the Royal Fireworks.
1749. po kalendarima
Gregorijanski 1749. (MDCCXLIX)
Ab urbe condita 2502.
Islamski 1162–1163.
Iranski 1127–1128.
Hebrejski 5509–5510.
Bizantski 7257–7258.
Koptski 1465–1466.
Hindu kalendari
Vikram Samvat 1804–1805.
Shaka Samvat 1671–1672.
Kali Yuga 4850–4851.
Kineski
Kontinualno 4385–4386.
60 godina Yin Zemlja Zmija
(od kineske Ng.)
Holocenski kalendar 11749.
p  r  u
Podrobnije: Kalendarska era

Godina 1749 (MDCCXIX) bila je redovna godina koja počinje u srijedu po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u nedjelju po julijanskom kalendaru.

Događaji[uredi - уреди | uredi izvor]

  • 1. 1. - Grb Rume Građani Rume sklopili ugovor sa spahijom Markom Pejačevićem: smatraju se varošanima a ne podložnicima, imaju povlastice (skupština Sremske županije potvrdila 14. 4.).[1]
  • 22. 1. - Mitropolit karlovački Isaija Antonović umro u Beču (sahranjen u Budimu 1. marta ili ranije).[2]
  • 17. 2. - Marija Terezija proglasila Sombor slobodnim kraljevskim gradom.
  • 10. 3. - U Travniku udavljen mostarski baša "zli i opaki".[3]
  • 25. 4. - Abdulah-paša umro u Travniku, gdje je pokopan i izgrađeno turbe.[3]
  • 27. 4. - U Londonu prvi put izvedena Handelova suita Music for the Royal Fireworks na svečanosti povodom proslave sklapanja Aaachenskog mira.
  • maj, početkom - Novi beogradski muhafiz Šerif Halil Jusuf-paša dobio odobrenje od Porte da sakuplja porez u užičkom kraju - Šejh Mehmed i narod ponovo pokreću pobunu.[4]
  • 16. ili 17. 6. - Spahijska konjica iz nekoliko sandžaka ušla u Užice, Šejh Mehmed je pružao otpor sa džamije dok nije pobegao u Bosnu (po predanju ubijen u Balotićima kod Rožaja).[4]
  • 9. 7. - Britanci u Novoj Škotskoj osnivaju grad Halifax kao protivtežu francuskom uporištu Louisbourg.
  • 12. 7. - Na saboru u Karlovcima izabran novi mitropolit Pavle Nenadović (do 1768). Prihvaćen zahtev vlasti da se lepavinska eparhija spoji sa kostajničkom i karlovačkom, traženo je i da se aradska podeli između temišvarske i karansebeške (jer u privilegiji iz 1695. ima samo sedam episkopija)[2]
  • 18. 7. - Na saboru izabran odbor za pitanje zaduženosti Karlovačke mitropolije.[5]
  • 25. 7. - Bećir-paša stigao u Travnik.[3]
  • septembar[3] - Izgorio gotovo sav Bihać; "u isto doba" izgorjela i Knežina pa je sedište kadiluka preneseno u Vlasenicu.[6]
  • 15. 12. - U Rusiji osnovan grad Rostov-na-Donu.

Kroz godinu[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Reorganizirana centralna nadleštva Habsburške monarhije, Austrijska i Češka dvorska kancelarija zamijenjene zajedničkim nadleštvima za unutrašnje i financijske poslove (Directorium in publicis et cameralibus) i vrhovni sudom (Oberste Justizstelle). U svim pokrajinama su 1747-49. organizirane pokrajinske vlade i sudovi. [7]
  • Reinkorporacija Tamiško-pomoriške krajine 1749-51.
  • U Karlovcima je otvorena Pokrovobogorodična škola, kao bogoslovska škola (do 1769).
  • Vladika Sava dolazio u Kotor radi mirenja - u gradu je bilo sukoba Crnogoraca i Albanaca.[8]
  • Pećki patrijarh Atanasije II dolazi u vizitaciju primorju u pratnji cetinjskog mitropolita Save Petrovića.[9]
  • Pećki patrijarh Atanasije II poverava arhimandritu Vasiliju Petroviću da povrati relikvije koje je Arsenije IV odneo 1737, zbog čega ide u Beč[10] (ili 1750). Vasilije je poslao svog čoveka ruskom poslaniku u Carigradu u vezi iseljavanja Crnogoraca u Rusiju.[11]
  • Regulacija Banske krajine 1749-51.[12][13]
  • Ukinuti nedavno uvedeni desetina i novčani doprinos u Slavonskoj krajini, jer su se krajišnici bunili; stvorena jedna husarske regimenta umjesto dvije.[14] U Srem i Slavoniju ove godine upućena komisija na čelu sa preds. Ugarske dvorske komore Antonom Grašalkovićem.[15]
  • Zemun je vojnograničarski komunitet.[16]
  • Hrvatsko Primorje (bivši posjedi Zrinskih i Frankopana, Ozalj, Brod na Kupi i Ribnik) kupljeni od strane "Bečke bankovne komisije".[17]
  • Nadbiskup Matej Karaman otvorio glagoljaško sjemenište u Zadru.

Rođeni[uredi - уреди | uredi izvor]

Umrli[uredi - уреди | uredi izvor]

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Istorija s. n. IV-1, 267
  2. 2,0 2,1 Istorija s. n. IV-1, 272
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Nikola Lašvanin Ljetopis, str. 230-2
  4. 4,0 4,1 Istorija s. n. IV-1, 310-1
  5. Istorija s. n. IV-1, 273
  6. Historija n. J. II, 1336
  7. Historija n. J. II, 870-1
  8. Istorija s. n. IV-1, 499
  9. Istorija s. n. IV-1, 542
  10. Historija n. J. II, 1264
  11. Istorija s. n. IV-1, 508
  12. Historija n. J. II, 1038-9
  13. Historija n. J. II, 1056
  14. Historija n. J. II, 1047
  15. Istorija s. n. IV-1, 205-6
  16. Istorija s. n. IV-1, 257
  17. Historija n. J. II, 1095
Literatura
  • Historija naroda Jugoslavije II, Školska knjiga Zagreb, 1959
  • Istorija srpskog naroda, Četvrta knjiga, prvi tom, Srbi u XVIII veku, SKZ Beograd 1986 (IV-1)
  • Nikola Lašvanin: Ljetopis, priredio dr fra Ignacije Gavran, Sarajevo, Zagreb 2003