1740

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Ovo je članak o godini 1740.
Milenijum: 2. milenijum
Vjekovi: 17. vijek18. vijek19. vijek
Decenija: 1710-e  1720-e  1730-e  – 1740-e –  1750-e  1760-e  1770-e
Godine: 1737 1738 173917401741 1742 1743
Zakletva vjernosti Mariji Tereziji kao novoj rimsko-njemačkoj carici.
1740. po kalendarima
Gregorijanski 1740. (MDCCXL)
Ab urbe condita 2493.
Islamski 1152–1153.
Iranski 1118–1119.
Hebrejski 5500–5501.
Bizantski 7248–7249.
Koptski 1456–1457.
Hindu kalendari
Vikram Samvat 1795–1796.
Shaka Samvat 1662–1663.
Kali Yuga 4841–4842.
Kineski
Kontinualno 4376–4377.
60 godina Yang Metal Majmun
(od kineske Ng.)
Holocenski kalendar 11740.
p  r  u
Podrobnije: Kalendarska era

Godina 1740 (MDCCXL) bila je prijestupna godina koja počinje u petak po gregorijanskom kalendaru odn. prijestupna godina koja počinje u utorak po julijanskom kalendaru.

Događaji[uredi - уреди | uredi kôd]

  • 16. 4. - Ali-paša Hećimoglu je prebačen iz Bosne u Egipat (da uguši bunu mamelučkih begova[1]), a u srpnju po treći put dolazi Abdulah-paša Muhsinzade. "Od Ali-pašina vremena do 1835. sastajalo se svake godine na 4. ševala ajansko vijeće...". Obnavljaju se naselja uz Savu i Unu, osim Jasenovca i Dobora, ulogu Dobora preuzima Derventa a u Brčkom je sagrađena mala palanka.[2]
  • proleće - Posle više od dve godine pokušaja, Turcima pošlo za rukom da potuku Kuče i Klimente, 400 zarobljenih je odvedeno u Skadar.[3]
  • 31. 5. - Nakon smrti Friedricha Wilhelma I na prusko prijestolje dolazi njegov mladi sin Friedrich II Veliki.
  • maj, krajem - Završeno rušenje novih fortifikacija u Beogradu, glavnina austrijskog garnizona prelazi 6. juna u Zemun.[4]
  • 7. 6. - Austrijanci su potpuno evakuirali Beograd, ceremonija ratifikacije mirovnog ugovora održana 11. juna na splavu na ušću Save. Dogodine će konvencijom biti rešeno razgraničenje na Velikom ratnom ostrvu.
  • 1. 8. - U Clivedenu, imanju britanskog prijestonasljednika Fredericka, prvi put izvedena znamenita patriotska pjesma Rule, Britannia!.
  • 9 - 22. 10. - Batavijski masakr prilikom koga je u sukobu kineskog stanovništva sa nizozemskim trupama i ne-kineskim stanovništvom Batavije ubijeno najmanje 10.000 ljudi.
  • 20. 10. - Nakon smrti svog oca Karla VI njegova kćer Marija Terezija, temeljem Pragmatičke sankcije preuzima prijestolje Svetog Rimskog Carstva; odbijanje pojedinih država-članica Carstva, kao i drugih evropskih sila da priznaju Pragmatičku sankciju izaziva ustavnu, političku i diplomatsku krizu.
  • studeni - Kaštelani se vraćaju iz brda i izjavljuju pokornost mletačkom generalnom providuru u Dalmaciji - ali otpor kolona zbog loših uvjeta se nastavlja.[5]
  • decembar - Umro mitropolit dabrobosanski Melentije Milenković, naslediće ga Gavrilo (1741-52). Melentije je umro "tajanstveno i naprasno", za njegovu smrt je sumnjičen naslednik Gavrilo.[6]
  • 16. 12. - Pruski kralj Friedrich II pokreće invaziju habsburških (austrijskih) posjeda u Šleskoj čime počinje Prvi šleski rat ili Rat za austrijsko nasljedstvo.
    • Krajišnička i banderijalna vojska iz hrvatskih i slavonskih krajeva daje razmjerno najviše boraca od svih habsburških zemalja.[7]

Kroz godinu[uredi - уреди | uredi kôd]

  • 1740-42 - Hiljade Srba krajišnika se zbog gladi vraća iz Like, Korduna i Banije u Bosnu, ili odlaze u Slavoniju i dan. Vojvodinu.[8]

Kroz godinu[uredi - уреди | uredi kôd]

  • Posle mira 1739. najteži poreski pritisci su na niškoj, užičkoj, požeškoj (čačanskoj) i sokolskoj nahiji, što će 1746/47. dovesti do pobune Šejh Mehmeda Užičanina.[9]
  • Futoški vlastelin Čarnojević prvi naseljava Slovake u Bačkoj, u Bački Petrovac (kasnije Kisač, Gložanj itd.). U ovo vreme vlastela u Bačkoj naseljava i Mađare na svoje posede (Slovaci, Mađari i ostali su dolazili i ranije ali više pojedinačno).[10]
  • Franz Anton Leopold Pontz von Engelshofen je novi guverner Tamiškog Banata (do 1757); početkom 1740-tih u oblasti je naročito jaka hajdučija.[11]
  • Oko ove godine bilo je najživlje naseljavanje "pravoslavnih Srba u Dubrovnik iz njegovog zaleđa", među njima je mnogo kožara i ćurčija.[12]
  • Kapitulacije Osmanskog carstva: Francuskoj su proširene ranije kapitulacije, priznato joj je pravo zaštite katolika u Turskoj.[13]

Rođenja[uredi - уреди | uredi kôd]

Smrti[uredi - уреди | uredi kôd]

Reference[uredi - уреди | uredi kôd]

  1. Istorija s. n. IV-1, 440
  2. Historija n. J. II, 1326
  3. Istorija s. n. IV-1, 500
  4. Istorija s. n. IV-1, 161
  5. Historija n. J. II, 1234
  6. Istorija s. n. IV-1, 475
  7. Historija n. J. II, 1034
  8. Istorija s. n. IV-1, 217
  9. Istorija s. n. IV-1, 310
  10. Historija n. J. II, 1146-7
  11. Historija n. J. II, 1152
  12. Istorija s. n. IV-1, 488
  13. Historija n. J. II, 1289
Literatura
  • Historija naroda Jugoslavije II, Školska knjiga Zagreb, 1959
  • Istorija srpskog naroda, Četvrta knjiga, prvi tom, Srbi u XVIII veku, SKZ Beograd 1986 (IV-1)

Vanjske poveznice[uredi - уреди | uredi kôd]