1740

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Ovo je članak o godini 1740.
Milenijum: 2. milenijum
Vjekovi: 17. vijek18. vijek19. vijek
Decenija: 1710-e  1720-e  1730-e  – 1740-e –  1750-e  1760-e  1770-e
Godine: 1737 1738 173917401741 1742 1743
Zakletva vjernosti Mariji Tereziji kao novoj rimsko-njemačkoj carici.
1740 u drugim kalendarima
Gregorijanski 1740
MDCCXL
Ab urbe condita 2493
Islamski 1152 – 1153
Iranski 1118 – 1119
Hebrejski 5500 – 5501
Bizantski 7248 – 7249
Koptski 1456 – 1457
Hindu kalendari
 - Vikram Samvat 1795 – 1796
 - Shaka Samvat 1662 – 1663
 - Kali Yuga 4841 – 4842
Kineski
 - Kontinualno 4376 – 4377
 - 60 godina Yang Metal Majmun
(od kineske N. g.)
Holocenski kalendar 11740
p  r  u
Podrobnije: Kalendarska era

Godina 1740 (MDCCXL) bila je prijestupna godina koja počinje u petak po gregorijanskom kalendaru odn. prijestupna godina koja počinje u utorak po julijanskom kalendaru.

Događaji[uredi - уреди | uredi izvor]

  • 16. 4. - Ali-paša Hećimoglu je prebačen iz Bosne u Egipat (da uguši bunu mamelučkih begova[1]), a u srpnju po treći put dolazi Abdulah-paša Muhsinzade. "Od Ali-pašina vremena do 1835. sastajalo se svake godine na 4. ševala ajansko vijeće...". Obnavljaju se naselja uz Savu i Unu, osim Jasenovca i Dobora, ulogu Dobora preuzima Derventa a u Brčkom je sagrađena mala palanka.[2]
  • proleće - Posle više od dve godine pokušaja, Turcima pošlo za rukom da potuku Kuče i Klimente, 400 zarobljenih je odvedeno u Skadar.[3]
  • 31. 5. - Nakon smrti Friedricha Wilhelma I na prusko prijestolje dolazi njegov mladi sin Friedrich II Veliki.
  • maj, krajem - Završeno rušenje novih fortifikacija u Beogradu, glavnina austrijskog garnizona prelazi 6. juna u Zemun.[4]
  • 7. 6. - Austrijanci su potpuno evakuirali Beograd, ceremonija ratifikacije mirovnog ugovora održana 11. juna na splavu na ušću Save. Dogodine će konvencijom biti rešeno razgraničenje na Velikom ratnom ostrvu.
  • 1. 8. - U Clivedenu, imanju britanskog prijestonasljednika Fredericka, prvi put izvedena znamenita patriotska pjesma Rule, Britannia!.
  • 9 - 22. 10. - Batavijski masakr prilikom koga je u sukobu kineskog stanovništva sa nizozemskim trupama i ne-kineskim stanovništvom Batavije ubijeno najmanje 10.000 ljudi.
  • 20. 10. - Nakon smrti svog oca Karla VI njegova kćer Marija Terezija, temeljem Pragmatičke sankcije preuzima prijestolje Svetog Rimskog Carstva; odbijanje pojedinih država-članica Carstva, kao i drugih evropskih sila da priznaju Pragmatičku sankciju izaziva ustavnu, političku i diplomatsku krizu.
  • studeni - Kaštelani se vraćaju iz brda i izjavljuju pokornost mletačkom generalnom providuru u Dalmaciji - ali otpor kolona zbog loših uvjeta se nastavlja.[5]
  • decembar - Umro mitropolit dabrobosanski Melentije Milenković, naslediće ga Gavrilo (1741-52). Melentije je umro "tajanstveno i naprasno", za njegovu smrt je sumnjičen naslednik Gavrilo.[6]
  • 16. 12. - Pruski kralj Friedrich II pokreće invaziju habsburških (austrijskih) posjeda u Šleskoj čime počinje Prvi šleski rat ili Rat za austrijsko nasljedstvo.
    • Krajišnička i banderijalna vojska iz hrvatskih i slavonskih krajeva daje razmjerno najviše boraca od svih habsburških zemalja.[7]

Kroz godinu[uredi - уреди | uredi izvor]

  • 1740-42 - Hiljade Srba krajišnika se zbog gladi vraća iz Like, Korduna i Banije u Bosnu, ili odlaze u Slavoniju i dan. Vojvodinu.[8]

Kroz godinu[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Posle mira 1739. najteži poreski pritisci su na niškoj, užičkoj, požeškoj (čačanskoj) i sokolskoj nahiji, što će 1746/47. dovesti do pobune Šejh Mehmeda Užičanina.[9]
  • Futoški vlastelin Čarnojević prvi naseljava Slovake u Bačkoj, u Bački Petrovac (kasnije Kisač, Gložanj itd.). U ovo vreme vlastela u Bačkoj naseljava i Mađare na svoje posede (Slovaci, Mađari i ostali su dolazili i ranije ali više pojedinačno).[10]
  • Franz Anton Leopold Pontz von Engelshofen je novi guverner Tamiškog Banata (do 1757); početkom 1740-tih u oblasti je naročito jaka hajdučija.[11]
  • Oko ove godine bilo je najživlje naseljavanje "pravoslavnih Srba u Dubrovnik iz njegovog zaleđa", među njima je mnogo kožara i ćurčija.[12]
  • Kapitulacije Osmanskog carstva: Francuskoj su proširene ranije kapitulacije, priznato joj je pravo zaštite katolika u Turskoj.[13]

Rođenja[uredi - уреди | uredi izvor]

Smrti[uredi - уреди | uredi izvor]

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Istorija s. n. IV-1, 440
  2. Historija n. J. II, 1326
  3. Istorija s. n. IV-1, 500
  4. Istorija s. n. IV-1, 161
  5. Historija n. J. II, 1234
  6. Istorija s. n. IV-1, 475
  7. Historija n. J. II, 1034
  8. Istorija s. n. IV-1, 217
  9. Istorija s. n. IV-1, 310
  10. Historija n. J. II, 1146-7
  11. Historija n. J. II, 1152
  12. Istorija s. n. IV-1, 488
  13. Historija n. J. II, 1289
Literatura
  • Historija naroda Jugoslavije II, Školska knjiga Zagreb, 1959
  • Istorija srpskog naroda, Četvrta knjiga, prvi tom, Srbi u XVIII veku, SKZ Beograd 1986 (IV-1)

Vanjske poveznice[uredi - уреди | uredi izvor]