157. pne.

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Vjekovi: 3. vijek pne. - 2. vijek pne. - 1. vijek pne.
Decenije: 180-e pne.  170-e pne.  160-e pne. - 150-e pne. - 140-e pne.  130-e pne.  120-e pne. 
Godine: 160. pne. 159. pne. 158. pne. - 157. pne. - 156. pne. 155 pne. 154 pne.


Godina 157. pne. bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Cezara i Oresta (ili, rjeđe, godina 597. Ab urbe condita). Oznaka 157. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

157. pne. u drugim kalendarima
Gregorijanski 157. pne.
Olimpijada 155:3. – 155:4.
Ab urbe condita 597
Seleukidski 155 – 156
Islamski 802 – 801 BH
Hebrejski 3604 – 3605
Bizantski 5352 – 5353
Koptski -440 – -439
Iranski -778 – -777 BP
Hindu kalendari
 - Vikram Samvat -100 – -99
 - Shaka Samvat 79 – 80
 - Kali Yuga 2945 – 2946
Kineski 2480 – 2481
Holocenski kalendar 9844
p  r  u
Podrobnije: Kalendarska era

Događaji[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Kartagina, nakon još jednog teritorijalnog spora sa numidijskim kraljem Masinisom, nastoji, u skladu s mirovnim sporazumom s Rimom, izbjeći pokretanje rata te zove Rimljane da posreduju. Rimljani šalju delegaciju na čelu sa cenzorom Markom Porcijem Katonom koja provodi arbitražu. Tom prilikom je Katon duboko impresioniran bogatstvom Kartagine koja se u ekonomskom smislu gotovo potpuno oporavila od poraza u drugom punskom ratu, te postaje zabrinut da bi se to bogatstvo moglo iskoristiti u vojne svrhe, odnosno kao prijetnja Rimu. Otada pa nadalje Katon na kraju svakog govora u Senatu, bez obzira kakva bila tema, koristi frazu "Ceterum censeo Carthaginem esse delendam" ("Na kraju, ponavljam svoje mišljenje da Kartaginu treba razoriti").
  • Nakon što je svrgnuti kapadokijski kralj Arijarat V pronašao utočište u Rimu, novopostavljeni kralj Orofern u Rim, zajedno sa svojim saveznikom, seleukidskim kraljem Demetrijem, šalje delegaciju koja bi diplomatskim putem pokušala spriječiti rimsku intervenciju u Arijaratovu korist. Misija je djelomično uspješna; Orofern je priznat za kralja, ali istovremeno prisiljen podijeliti prijestolje sa Arijaratom.
  • Seleukidi priznaju Jonatana Makabejca kao vazalnog kralja Judeje.

Rođenja[uredi - уреди | uredi izvor]

Smrti[uredi - уреди | uredi izvor]