Vlaška (Mladenovac)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Disambig.svg Za ostale upotrebe, v. Vlaška (razvrstavanje).
Vlaška (Mladenovac)
Osnovni podaci
Država  Srbija
Grad Beograd
Opština Mladenovac
Stanovništvo
Stanovništvo ((2002)) 2547
Geografija
Koordinate 44°29′28″N 20°41′09″E / 44.491166°N 20.685833°E / 44.491166; 20.685833
Vlaška is located in Srbije
Vlaška
Vlaška
Vlaška (Srbije)
Ostali podaci
Poštanski kod 11406
Pozivni broj 011
Registarska oznaka BG


Koordinate: 44° 29′ 28" SGŠ, 20° 41′ 09" IGD
Vlaška je naselje u Gradskoj opštini Mladenovac u Gradu Beogradu, glavnom gradu Srbije. Prema popisu iz 2002. bilo je 2547 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 2938 stanovnika).

Istorija[uredi - уреди | uredi izvor]

Evo šta kaže predanje o postanku ovoga mesta: „ U potesu kokorinu, koji pripada ataru Vlaške, postojalo je selo Kokorin, iz koga je za vreme Kosovske Bitke otišlo osam konjanika, koji su tada izginuli. U pomenutoj borbi posebno se istakla familija Jevtic koja je u bitku otisla Kedijem. Selo je posle opustelo i bilo pusto 200 godina. Posle Kosovskog Boja, na 200 godina, prvi se doseljavaju tri brata: Vladislav (Vlajko), Mladen i Rajko. Došli su sa Kosova i nastanili se u kraju koji se danas zove Šišmanski Kraj. Vlajko tu ostane i po njemu selo dobije ime. Mladen i Rajko krenu dalje, i Mladen osnuje selo Mladenovac, a Rajko Rajkovac. Ne pamti se kako su se ova braća prezivala i od njih danas nema potomaka.

Posle Vlajka u Vlašku dolazi preci Odžakovića (danas Vujićići). I oni su došli sa Kosova i lutajući ovim krajevima naišu na Vlajkovu kuću i tu se zadrže. U isto vreme su došli i preci Rakića koji su se ranije prezivali Risimovići. I oni starinom od Kosova. Iz istoga kraja i u isto vreme su došli i Pejovići, koji su ranije prezivali Ivkovići. Zatim su dolazile i naseljavale se i ostale porodice.

Za Vlašku imamo najstarije pisane podatke tek od početka 18.veka. Na karti iz doba austriske vladavine (1718.-39.g) uneto je ovo selo kao naseljeno mesto pod imenom Vlaska. Od toga doba se Vlaška češče pominje. U aračkim spiskovima iz 1818. i 1822.g u kneževini Vićentijevoj pominje se selo Vlaška koja je 1818.g. imala 51 i 1822.g. 61 kuću. Godine 1846. Vlaška je pripadala srezu kosmajskom i imala je 85 kuća. Po popisu iz 1921.g. ( Državna statistika ) Vlaška je imala 369 kuća sa 2370 stanovnika.

Predak današnjih Jankovića, Todor, koji je trgovao „prekom“ (Banat) prvi je u vlašku doveo učitelja Negovana i u jednoj svojoj kućici osnovao školu. Stara škola je služila do 1905.g. kada je podignuta nova škola.. selo je imalo crkvu brvnaru, koja se 1717.g. srušila i tada sagradili novu crkvu. (podaci krajem 1921 godine).[1] [2]

Demografija[uredi - уреди | uredi izvor]

U naselju Vlaška živi 2011 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,5 godina (39,8 kod muškaraca i 41,3 kod žena). U naselju ima 793 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,21.

Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka
Demografija
Godina Stanovnika
1948. 2913 [3]
1953. 2941
1961. 2949
1971. 2800
1981. 2808
1991. 2938 2757
2002. 2697 2547
Etnički sastav prema popisu iz 2002.
Srbi
  
2483 97.48%
Romi
  
12 0.47%
Jugosloveni
  
4 0.15%
Makedonci
  
2 0.07%
Hrvati
  
1 0.03%
Rumuni
  
1 0.03%
nepoznato
  
26 1.02%


Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Podaci su uzeti iz: „Naselja“ knj.26.dr.B.M. Drobnjaković:Kosmaj i iz „Letopisa“ opštine sela Vlaške, Br.545.
  2. Literatura „Letopis Podunavskih mesta“(Beč 1998) period 1812 – 1935 g. Letopisa, po predanju, Podunavskih mesta i običaji nastanak sela ko su bili Dosenjenici čime se bavili meštani
  3. Knjiga 9, Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, maj 2004, ISBN 86-84433-14-9
  4. Knjiga 2, Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, februar 2003, ISBN 86-84433-01-7

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Izvor Monografija Podunavske oblasti 1812-1927 objavjeno (1927 g.)„Napredak Pančevo,,
  • „Letopis“: Podunavska mesta i običaji Marina (Beč 1999 g.).Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od Pisanih tragova, Letopisa, po predanju mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji nastanak sela ko su bili Doseljenici čime se bavili meštani
  • Napomena

U uvodnom delu autor je dao kratak istorijski pregled ovog područja od praistorijskih vremena do stvaranje države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]


Koordinate: 44° 29' 47" SG Š, 20° 41' 15" IGD