Zločini partizana u Drugom svetskom ratu
Zločini partizana u Drugom svetskom ratu su zabeleženi u postupanju prema zarobljenicima, koji su često vansudski streljani.
Još u toku narodnooslobodilačke borbe bilo je "klasnih skretanja" odnosno likvidacije pojedinaca na osnovu sumnji, surovih ideoloških obračuna putem vansudskih izvršenja, što je vodilo kompromitovanju čitavog pokreta.[1] Na primer, tokom postojanja kratkotrajne Užičke republike 1941. godine partizani su zatočili i nakon torture streljali uglednog komunistu i novinara Živojina Pavlovića, koji je pisao o staljinističkim čistkama u Sovjetskom Savezu. [2]
U Crnoj Gori su obračuni između četnika i partizana bili posebno okrutni. Tako britanski oficir za vezu Bil Hadson primećuje:
„U Crnoj Gori partizani su doveli u pitanje politiku pomirenja čak u jesen 1941. Komunističke okrutnosti tamo bile su preterane. Likvidirano je 216 četnika, dok ih je 40 poginulo od italijanskog bombardovanja.[3]“
Petranović navodi da za partizanske zločine u Crnoj Gori niko nije odgovarao, jer je do njih dolazilo u okviru opšte orijentacije CK KPJ, a nosioci ove linije su bili „najdosledniji komunisti".[1]
Pred kraj rata, 1944-1945 partizani su na oslobođenim teritorijama masovno likvidirali saradnike okupatora: ustaše, četnike, domobrane, baliste, folksdojčere i ostale. Jedna od najvećih likvidacija snaga NDH u povlačenju, zajedno sa nepoznatim brojem civila, je Blajburški masakr 1945. godine.
Ponekad su zločini pojedinih partizanskih jedinica poprimali obeležja krvne osvete, kao npr. bio masakr u Baru, u Crnoj Gori, proleće 1945. godine.
Izvori [uredi - уреди]
Vidi još [uredi - уреди]
Vanjske veze [uredi - уреди]
- Komisija za tajne grobnice ubijenih posle 12. septembra 1944. Ministarstva pravde Republike Srbije
- Hrvatski centar za istraživanje zločina komunizma
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
