Zločini partizana u Drugom svetskom ratu

Izvor: Wikipedia

Zločini partizana u Drugom svetskom ratu su zabeleženi u postupanju prema zarobljenicima, koji su često vansudski streljani.

Još u toku narodnooslobodilačke borbe bilo je "klasnih skretanja" odnosno likvidacije pojedinaca na osnovu sumnji, surovih ideoloških obračuna putem vansudskih izvršenja, što je vodilo kompromitovanju čitavog pokreta.[1]

Tokom postojanja kratkotrajne Užičke republike 1941. godine partizani su zatočili i nakon stravične torture streljali uglednog komunistu i novinara Živojina Pavlovića, koji je pisao o staljinističkim čistkama u Sovjetskom Savezu. [2] Pavlović je streljan u Krčagovu, uoči pada Užica, zajedno sa još "četiri-pet kamiona" punih zatvorenika iz užičkog zatvora koje su komunisti osudili na smrt ("narodnih neprijatelja", lopova, četnika i drugih).[3]

U Crnoj Gori su obračuni između četnika i partizana bili posebno okrutni. Tako britanski oficir za vezu Bil Hadson primećuje:

Wikicitati „U Crnoj Gori partizani su doveli u pitanje politiku pomirenja čak u jesen 1941. Komunističke okrutnosti tamo bile su preterane. Likvidirano je 216 četnika, dok ih je 40 poginulo od italijanskog bombardovanja.[4]
()

Petranović navodi da za partizanske zločine u Crnoj Gori niko nije odgovarao, jer je do njih dolazilo u okviru opšte orijentacije CK KPJ, a nosioci ove linije su bili „najdosledniji komunisti".[1]

Jovan Kokot u svojim sećanjima pominje streljanja seljaka, "četničkih agenata i jataka" u Bosni, nakon što bi ih partizani osudili na smrt.[5] U svojoj knjizi sećanja Mirko Tepavac govori o streljanjima zarobljenika, pa čak i o paljenju jednog sela u Bosni, radi odmazde, ali bez ubijanja njegovih stanovnika.[6]

Pred kraj rata, 1944-1945 partizani su na oslobođenim teritorijama masovno likvidirali saradnike okupatora: ustaše, četnike, domobrane, baliste, folksdojčere i ostale. Jedna od najvećih likvidacija snaga NDH u povlačenju, zajedno sa nepoznatim brojem civila, je Blajburški masakr 1945. godine.

Ponekad su zločini pojedinih partizanskih jedinica poprimali obeležja krvne osvete, kao npr. bio masakr u Baru, u Crnoj Gori, proleće 1945. godine.

Izvori[uredi - уреди]

  1. 1.0 1.1 Branko Petranović: Srpski narod u ustanku
  2. Povodom objavljivanja knjige o Zivojinu Pavlovicu
  3. Beleške jednog dželata
  4. William Deakin, BOJOVNA PLANINA
  5. http://www.znaci.net/00001/46_117.htm "Ubrzo je od Štaba Brigade otkriveno i uhapšeno 70 seljaka, četničkih agenata i jataka. Poslije detaljnog saslušavanja i istrage, od 70 uhapšenih, 12 je osuđeno na smrt strijeljanjem a ostali su, iz propagandnih razloga i uz političku pouku, pušteni kućama."
  6. Mirko Tepavac: MOJ DRUGI SVETSKI RAT I MIR

Vidi još[uredi - уреди]

Vanjske veze[uredi - уреди]