Yingzao Fashi

Izvor: Wikipedia
Ilustracija iz knjige Yingzao Fashi

Yingzao Fashi ({{zh|c=營造法式|p=yíngzàofǎshì|l=Traktat o arhitektonskim metodama ili državnim građevinskim standradima}) je tehnički traktat o arhitekturi i građevinarstvu kooga je napisao kineski pisac Li Jie(李誡; 1065–1110),[1], član Direktorata za građevine i izgradnju dinastije Song. Kao zapaženi arhitekt je između 1097. i 1100. revidirao ranije traktate o arhitekturi, te godine 1100. dovršio vlastitu knjigu, koju je potom predstavio caru Zhezonga.[2][3] Tri godine kasnije je Zhezongov brat i nasljednik car Huizong, knjigu dao objaviti te je propisao kao skup pravila kojih se ubuduće moraju držati arhitekti, građevinari i zidari, kao i sve državne službe.[2][3][4]

Li Jie je potom od Huizonga imenovan direktorom Građevina palače.[5] Nakon toga je nadgledao izgradnju upravnih zgrada, stanova u palači, kapija, osmatračnica, te hrama predaka Songa i niza budističih hramova.[3] Godine 1145. je Wang Huan izdao drugo izdanje Lijeve knjigfe.[4] Treće izdanje je objavljeno 1222-1233 u Pingjiangu (današnji Suzhou), te kasnije rukom iskopirano u znamenitu Yongle enciklopediju i Siku Quanshu. Yingzao Fashi predstavlja najstariji kineski arhitektonski tekst koji se u potpunosti sačuvao do današnjih dana, a imao je izuzetan značaj za razvoj i standardizaciju kineske arhitekture u sljedećih nekoliko vijekova.

Izvori[uredi - уреди]

  1. Guo, 1-3.
  2. 2.0 2.1 Guo, 4.
  3. 3.0 3.1 3.2 Needham, Volume 4, 84.
  4. 4.0 4.1 Guo 6.
  5. Guo, 5.

Literatura[uredi - уреди]

  • Needham, Joseph (1986). Science and Civilization in China: Volume 4, Part 3. Taipei: Caves Books, Ltd.
  • Guo, Qinghua. "Yingzao Fashi: Twelfth-Century Chinese Building Manual," Architectural History: Journal of the Society of Architectural Historians of Great Britain (Volume 41 1998): 1–13.


Vanjske veze[uredi - уреди]