William Desmond Taylor

Izvor: Wikipedia



William Desmond Taylor
režiser, glumac
Lični podaci
Rođenje William Cunningham Deane-Tanner
26. april 1872. (1872-04-26)
Carlow, Irska
Smrt 1. februar 1922. (dob: 49)
Los Angeles, Kalifornija, SAD
Nacionalnost anglo-irska
Bračni drug(ovi) Ethel May Hamilton (vj. 1901–1912) «start: (1901)–end+1: (1913)»"Brak: Ethel May Hamilton to William Desmond Taylor" Location:Šablon:Placename/adr (linkback://sh.wikipedia.org/wiki/William_Desmond_Taylor), 1 kćer
Rodbina Denis Gage Deane-Tanner (brat)
Profesionalna karijera
Period aktivnosti 1913–1922

William Desmond Taylor (26. april 1872 – 1. februar 1922) bio je američki filmski glumac i režiser anglo-irskog porijekla koji je radio u doba nijemog filma, ali koji je najpoznatiji kao žrtva ubistva koje je izazvalo veliki skandal, i koje se smatra jednom od najvećih nerazjašnjenih misterija u historiji Hollywooda.

Život[uredi - уреди]

Taylor se rodio kao William Cunningham Deane-Tanner u porodici anglo-irskih sitnih plemića u Carlowu u današnjoj Irskoj. Otac mu je je bio major u britanskoj vojsci, a stric zastupnik u Britanskom parlamentu. Godine 1890. je u dobi od 18 godina emigrirao u SAD. Kratko vrijeme je radio kao glumac u njujorškim kazalištima; sljedeće godine se oženio za Ethel May Hamilton, mladu glumicu koja je bila kćer bogatog burzovnog mešetara. S njom je dobio kćer po imenu Ethel Daisy. Uz pomoć tasta je otvorio antikvarnicu, a Deane-Tannerovi su postali dio njujorškog otmjenog društva. Međutim, 1908. je Deane-Tanner misteriozno nestao, nedugo nakon što je razotkrivena njegova ljubavna afera s udanom ženom. Supruga Ethel je kasnije tvrdila kako je i ranije imao običaj nestajati na neko vrijeme, što je tumačio napadima duševnog rastrojstva.

Deane-Tanner se u stvari zaputio u Kaliforniju gdje je u decembru 1912. pod imenom William Desmond Taylor kao glumac nastupio u svom prvom filmu. Nakon dvije godine je 1914. režirao svoj prvi film. Njegovu filmsku karijeru je nakratko prekinula odluka da se uključi u prvi svjetski rat. U julu 1918. se priključio Kanadskim ekspedicionim snagama; dok je stigao do pozadinske jedinice u Dunkerqueu u januaru 1919. rat je već bio završio njemačkom kapitulacijom. Usprkos toga je službeno otpušten iz vojske u aprilu 1919. sa činom majora. Nakon povratka u Hollywood je nastavio karijeru snimajući filmove u kojima je nastupio niz istaknutih glumaca i glumica tadašnjeg Hollywooda. Posebnu je pažnju kao mentor, pak, posvetio mladoj Mary Miles Minter.

U međuvremenu je njegova supruga Ethel zajedno sa kćeri prilikom kino-predstave na ekranu prepoznala svog muža. Kćer Ethel Daisy je pisala pismo studiju tražeći da s ocem stupi u kontakt. Taylor, koji je od 1914. do 1919. bio zaručen s glumicom Nevom Gerber se nakratko vratio u New York kako bi posjetio nekadašnju porodicu i Ethel Daisy proglasio svojom nasljednicom.

Ubistvo i istraga[uredi - уреди]

2. februara 1922. u 7:30 ujutro je mrtvo tijelo Williama Desmonda Taylora pronađeno u njegovom bungalovu, smještenom u tada otmjenom naselju Westlake u središtu Los Angelesa. Tek prilikom dolaska mrtvozornika je na njegovim leđima pronađena rana od pištolja malog kalibra, za koju je kasnije utvrđeno da je prouzročila njegovu smrt. Istraga je utvrdila da je do smrti najvjerojatnije došlo oko 19:50 prethodnog dana. Kod samog Taylora je pronađen nedirnut novčanik i druge dragocjenosti, pa se pljačka nije smatrala glavnim motivom (iako je nestao velika suma novca koga je Taylor dan ranije bio pokazao svom knjigovođi).

Taylorova smrt je izazvala medijsku senzaciju i intenzivne špekulacije o eventualnim počiniteljima. Istraga losanđeske policije, međutim, nije dala rezultata. Kao prvi sumnjivac je iskristalizirao Edward F. Sands, batler koga je Taylor sedam mjeseci ranije bio otpustio zbog krivotvorenja čekova, a koji je netragom nestao nakon ubistva. Drugi sumnjivac je bio afroamerički batler Henry Peavey, koji je pronašao Taylorovo tijelo; iako je intenzivno ispitivan, nisu pronađeni nikakvi dokazi o njegovoj upetljanosti. Peavey je, međutim, javno za ubistvo optužio popularnu komičarku i Taylorovu dobru prijateljicu Mabel Normand, koja je u to vrijeme imala velikih problema sa ovisnošću o kokainu. Kada su otkrivena ljubavna pisma koja je Mary Miles Minter slala Tayloru, sumnjivom je postala i ona, a potom i njena majka Charlotte Shelby, čiji je pištolj imao neobični kalibar sličan onome iz koga je ispaljen smrtonosni hitac. Prema navodima prvi put objavljenim 1999. godine, godine 1964. je glumica Margaret Gibson na samrti priznala da je ubila Taylora.

Taylorov slučaj je kasnije postao predmetom zanimanja brojnih historičara koji su prilikom svojih istraživanja pronašli navode o tome da je Taylorov matični studio Paramount Pictures bio posredno uključen u cijeli slučaj, odnosno da su njegovi funkcionari prije policije došli na poprište ubistva kako bi uklonili razne kompromitirajuće predmete i/li dokumente. Godine 1968. je, pak, režiser King Vidor citirao policijskog detektiva koji mu je saopćio da su tjedan dana nakon početka istrage dobili naređenje da "prekinu s istragom".

Taylorova smrt se zbila u vrijeme kada je pažnja američke javnosti bila zaokupljena suđenjem popularnom komičaru Roscoeu Arbuckleu za silovanje i ubistvo iz nehata glumice Virginije Rappe. Otkrića mnogih kompromitirajućih detalja o hollywoodskih zvijezdama umiješanim u slučaj (prije svega Mabel Normand) su kod šefova hollywoodskih studija stvorili strah kako će se javnost okrenuti protiv izopačenog i razvratnog Hollywooda. Ta dva skandala se često tumače kao razlog zbog čega su se u ugovore o angažmanima počele unositi klauzule o "moralnom ponašanju" te angažirale političara Willa H. Haysa da počne raditi na hollywoodskom cenzorskom kodeksu.

Izabrana filmografija[uredi - уреди]

Taylor je režirao preko 60 filmova. Među njima su najpoznatiji:

U popularnoj kulturi[uredi - уреди]

Slučaj Taylorovog ubistva predstavlja dio zapleta historijskog romana Hollywood američkog književnika Gorea Vidala iz 1990. Taylor se prije toga pojavio kao jedan od likova u mjuziklu Mack & Mabel premijerno prikazanom na Broadwayu 1974. godine.

Među kritičarima i historičarima su, pak, česti navodi kako je upravo slučaj Williama Taylora inspirirao tvorce znamenitog filma Bulevar sumraka čija je protagonistica Norma Desmond dobila ime po Tayloru i Mabel Normand.

Izvori[uredi - уреди]

Vanjske veze[uredi - уреди]