Vizigotsko Kraljevstvo

Izvor: Wikipedia
Upozorenje: Nije specificirana vrijednost za "ime_genitiv"
Regnum Visigothorum
Gutþiuda Þiudinassus
Vizigotsko Kraljevstvo
? Labarum.svg
 
? Blank.png
418–721 Blank.png ?
 
Umayyad Flag.svg ?
 
Emblema del Reino de Asturias.svg ?
Položaj {{{ime_genitiv}}}
Najvećih opseg Vizigotskog Kraljevstva Toulousea, cca. 500 (narančasto),
sa teritorijaom izgubljenom kod Vouillea (svjetlonarančasto).
Glavni grad Toulouse (do 6. vijeka)
Toledo
Jezik/ci Latinski, gotski (među elitom)
Religija Arijanstvo, nikejsko kršćanstvo, rimokatolicizam i judaizam.
Vlast Monarhija
Kralj
 - 418-419 Wallia
 - 714-721 Ardo
Historija
 - Vizigoti dobijaju zemlju za naseljavanje u Akvitanskoj Galiji
 - Osvajanje od strane Omejida


Vizigotsko Kraljevstvo je bila država koja je od 5. do 8. vijeka postojala na području Pirinejskog poluotoka i današnje jugozapadne Francuske. Ime je dobila po svojim osnivačima - Vizigotima - koji su, kao i brojni drugi germanski narodi za vrijeme Velike seobe naroda prodrli na područja zapadne Evrope, izazvavši pri tome pad Rimskog Carstva. Nastalo je godine 418. kada je vizigotski kralj Valija od strane zapadnorimskog cara Honorija dobio teritorije tadašnje provincije Galija Akvitanija kao nagradu za formalnu službu u carskoj vojsci. Vizigoti su nekoliko decenija kasnija područja pod svojom kontrolom proširili na jug te postepeno širili kontrolu nad cijelim Pirinejskim poluotokom. Njihova je država nakon propasti Zapadnog Carstva uspjela očuvati nezavisnost od Bizanta, iako su u 6. vijeku Bizantinci uspjeli zauzeti južne dijelove Hispanije, a istovremeno Franci zauzeti područja sjeverno od Pirineja. Do kraja 6. vijeka su, međutim, Vizigoti uspjeli istjerati Bizantince iz Hispanije, a potom pokoriti i Sveve i Baske, postavši jedinim gospodarima poluotoka. Za vrijeme tog procesa je počelo utapanje Vizigota u dotadašnje hispano-rimsko stanovništvo, čemu je značalo doprinijelo prekrštavanje dotada arijanskih Vizigota na katolicizam godine 589. Od tog vremena je, dijelom zahvaljujući i saborima u Toledu Rimokatolička crkva imala sve veći uticaj na državne poslove. Vizigotsko Kraljevstvo je svoju vlast nastojalo stabilizirati donijevši 654. Liber Iudiciorum, jednu od najpoznatijih kodifikacija prava u Zapadnoj Evropi svog vremena, a koja će poslije služiti kao izvor prava u budućim španskim državama. Godine 711. su Vizigotsko Kraljevstvo napali i osvojili Arapi; posljednji ostaci su nestali 721. pod kraljem Ardom. Vizigotski princ Don Pelayo je, pak, osnovao Kraljevstvo Asturija koje će započeti reconquistu.


V. također[uredi - уреди]

Izvori[uredi - уреди]

  • Bachrach, Bernard S. "A Reassessment of Visigothic Jewish Policy, 589–711." American Historical Review 78, no. 1 (1973): 11–34.
  • Collins, Roger. The Arab Conquest of Spain, 710–797. Oxford: Blackwell Publishers, 1989. Reprinted 1998.
  • Collins, Roger. Law, Culture, and Regionalism in Early Medieval Spain. Great Yarmouth: Variorum, 1992. ISBN 0-86078-308-1.
  • Collins, Roger. Visigothic Spain, 409–711. Oxford: Blackwell Publishing, 2004. ISBN 0-631-18185-7.
  • Heather, Peter. The Goths. Oxford: Blackwell Publishers, 1996.
  • James, Edward, ed. Visigothic Spain: New Approaches. Oxford: Oxford University Press, 1980. ISBN 0-19-822543-1.
  • Lacarra, José María. Estudios de alta edad media española. Valencia: 1975.
  • Sivan, Hagith. "On Foederati, Hospitalitas, and the Settlement of the Goths in A.D. 418." American Journal of Philology 108, no. 4 (1987): 759-772.
  • Thompson, E. A.. "The Barbarian Kingdoms in Gaul and Spain", Nottingham Mediaeval Studies, 7 (1963:4n11).
  • Thompson, E. A.. The Goths in Spain. Oxford: Clarendon Press, 1969.
  • Wallace-Hadrill, John Michael. The Barbarian West, 400–1000. 3rd ed. London: Hutchison, 1967.
  • Wolfram, Herwig. History of the Goths. Thomas J. Dunlap, trans. Berkeley: University of California Press, 1988.