Vizantijsko-persijski rat (572–591)

Izvor: Wikipedia
Bizantsko-perzijski rat 572-591
Segment Bizantsko-perzijskih ratova
Roman-Persian Frontier in Late Antiquity.svg
Datum 572–591
Lokacija Mezopotamija, Velika Armenija, Sirija
Rezultat rimska (bizantska) pobjeda
Teritorijalne
promjene
Rimska (bizantska) aneksija najvećeg dijela Perzijske Armenije i zapadnog dijela Iberije
Zaraćene strane
Istočno Rimsko (Bizantsko) Carstvo
Gasanidi
pro-bizantski Armenci
Sasanidsko Perzijsko Carstvo
Lahmidi
pro-perzijski Armenci
Komandanti i vođe
Marcijan
Justinijan,
Al-Mundhir ibn al-Harith,
Kours,
Mavrikije,
Jovan Mistakon,
Filipik,
Narses
Hozroje I,
Al-Mundhir IV ibn al-Mundhir ,
Horijan ,
Adarmahan,
Tamkhosrau ,
Kardarigan,
Bahram Chobin

Bizantsko-perzijski rat 572-591 je bio pretposljednji rat koji se vodio između Istočnog Rimskog (Bizantskog) Carstva na jednoj, i Sasanidskog (Perzijskog) Carstva na drugoj strani, odnosno pretposljednji od rimsko-perzijskih ratova. Započeo je godine 572. intervencijom bizantske vojske na strani Armenaca koji su digli ustanak protiv perzijske vlasti, čime je prekršen mir sklopljen 562. Kao i raniji ratovi, uglavnom je bio ograničen na granična područja u kojima nijedna od strana nije bila u stanju steći trajnu nadmoć niti u potpunosti pobijediti protivnika. Specifičnost u odnosu na ranije sukobe, osim dugotrajnosti, bio je niz dramatičnih promjena strana među vazalima i saveznicima. Posljednji takav dramatični obrat je, pak, bilo izbijanje izbijanje građanskog rata među Perzijancima, što je Bizantincima omogućilo da 590. interveniraju u korist novog kralja Hozroja II koji im je u znak zahvalnosti predao sve sporne teritorije. Bizant je tako stekao svoj teritorijalni maksimum na istočnoj granici. Mir, međutim ponovno nije dugo potrajao, pa je već 602. otpočeo novi rat koji će imati katastrofalne posljedice po oba carstva.

Izvori[uredi - уреди]